Varaha Purana · Chapter 12

śrīvarāha uvāca /
tataḥ putraṃ rathāṅgāgnidagdhaṃ śrutvā nṛpottamaḥ /
supratīkaḥ pratītātmā cintayāmāsa pārthivaḥ /
tasya cintayatastvevaṃ tadā buddhirajāyata

citrakūṭe girau viṣṇuḥ sadā rāmeti kīrtyate /
tato'haṃ rāmasaṃjñena nāmnā staumi jagatpatim

supratīka uvāca /
namāmi rāmaṃ naranāthamacyutaṃ
kaviṃ purāṇaṃ tridaśārināśanam /
śivasvarūpaṃ prabhavaṃ maheśvaraṃ
sadā prapannārtiharaṃ dhṛtaśriyam

bhavān sadā deva samastatejasāṃ
karoṣi tejāṃsi samastarūpadhṛk /
kṣitau bhavān pañcaguṇastathā jale
catuḥprakārastrividho'tha tejasi /
dvidhā'tha vāyau viyati pratiṣṭhito
bhavān hare śabdavapuḥ pumānasi

bhavān śaśī sūryahutāśano'si
tvayi pralīnaṃ jagadetaducyate /
bhavatpratiṣṭhaṃ ramate jagat yataḥ
stuto'si rāmeti jagat pratiṣṭhitam

bhavārṇave duḥkhatarormisaṃkule
tathākṣamānagrahaṇe'tibhīṣaṇe /
na majjati tvatsmaraṇaplavo naraḥ
smṛto'si rāmeti tathā tapovane

vedeṣu naṣṭeṣu bhavāṃstathā hare
karoṣi mātsyaṃ vapurātmanaḥ sadā /
yugakṣaye rañjitasarvadiṅmukho
bhavāṃstathāgnirbahurūpadhṛg vibho

kaurmaṃ tathā te vapurāsthitaḥ sadā
yuge yuge mādhava toyamanthane /
na cānyadastīti bhavatsamaṃ kvaci-
jjanārdanād yaḥ svayaṃ bhūtamuttamam

tvayā tataṃ viśvamidaṃ mahātman
svakākhilān veda diśaśca sarvāḥ /
kathaṃ tvamādyaṃ paramaṃ tu dhāma
vihāya cānyaṃ śaraṇaṃ vrajāmi

bhavānekaḥ pūrvamāsīt tataśca
tvatto mahī salilaṃ vahniruccaiḥ /
vāyustathā khaṃ ca mano'pi buddhi-
ścetoguṇāstatprabhavaṃ ca sarvam

tvayā tataṃ viśvamidaṃ samastaṃ
sanātanastvaṃ puruṣo mato me /
samastaviśveśvara viśvamūrte
sahastrabāho jaya deva deva /
namo'stu rāmāya mahānubhāva

iti stuto devavaraḥ prasannaḥ
tadā rājñaḥ supratīkasya mūrtim /
saṃdarśayāmāsa tato'bhyuvāca
varaṃ vṛṇīṣveti ca supratīkam

evaṃ śrutvā vacanaṃ tasya rājā
sasaṃbhramaṃ devadevaṃ praṇamya /
uvāca deveśvara me prayaccha
layaṃ yadāste paramaṃ vapuste

itīrite rājavaraḥ kṣaṇena
layaṃ tathā'gādasuraghnamūrtau /
sthitastasminnātmabhūto vimuktaḥ
sa bhūmipaḥ karmakāṇḍairanekaiḥ

śrīvarāha uvāca /
itīritaṃ te tu mayā purāṇaṃ
svāyambhuve cādikṛtaikadeśam /
śakyaṃ na cāsyairbahubhiḥ sahastrai-
rapīha kenāpi mukhena vaktum

uddeśataḥ saṃsmṛtamātrameta-
nmayā bhadre kathitaṃ te purāṇam /
samudratoyāt parimāṇasṛṣṭiḥ
kvacit kvacid vṛttamatho hyanardhyam

svayambhuvā kathitaṃ brahmaṇā'pi
nārāyaṇenāpi kuto bhave'nyaḥ /
aśakyamasmābhiritīritaṃ te
tanmūrttitvāt smaraṇenedamādyam

samudre bālukāsaṃkhyā vidyate rajasaḥ kṣitau /
na tu sṛṣṭeḥ punaḥ saṃkhyā krīḍataḥ parameṣṭhinaḥ

eṣa nārāyaṇasyāṃśo mayā proktaḥ śucismite /
kṛte vṛttānta eṣaśca kimanyacchrotumicchasi

// iti śrīvarāhapurāṇe bhagavacchāstre dvādaśo'dhyāyaḥ