વરાહ પુરાણ · અધ્યાય 12

શ્રીવરાહ ઉવાચ ।
તતઃ પુત્રં રથાઙ્ગાગ્નિદગ્ધં શ્રુત્વા નૃપોત્તમઃ ।
સુપ્રતીકઃ પ્રતીતાત્મા ચિન્તયામાસ પાર્થિવઃ ।
તસ્ય ચિન્તયતસ્ત્વેવં તદા બુદ્ધિરજાયત

ચિત્રકૂટે ગિરૌ વિષ્ણુઃ સદા રામેતિ કીર્ત્યતે ।
તતોઽહં રામસંજ્ઞેન નામ્ના સ્તૌમિ જગત્પતિમ્

સુપ્રતીક ઉવાચ ।
નમામિ રામં નરનાથમચ્યુતં
કવિં પુરાણં ત્રિદશારિનાશનમ્ ।
શિવસ્વરૂપં પ્રભવં મહેશ્વરં
સદા પ્રપન્નાર્તિહરં ધૃતશ્રિયમ્

ભવાન્ સદા દેવ સમસ્તતેજસાં
કરોષિ તેજાંસિ સમસ્તરૂપધૃક્ ।
ક્ષિતૌ ભવાન્ પઞ્ચગુણસ્તથા જલે
ચતુઃપ્રકારસ્ત્રિવિધોઽથ તેજસિ ।
દ્વિધાઽથ વાયૌ વિયતિ પ્રતિષ્ઠિતો
ભવાન્ હરે શબ્દવપુઃ પુમાનસિ

ભવાન્ શશી સૂર્યહુતાશનોઽસિ
ત્વયિ પ્રલીનં જગદેતદુચ્યતે ।
ભવત્પ્રતિષ્ઠં રમતે જગત્ યતઃ
સ્તુતોઽસિ રામેતિ જગત્ પ્રતિષ્ઠિતમ્

ભવાર્ણવે દુઃખતરોર્મિસંકુલે
તથાક્ષમાનગ્રહણેઽતિભીષણે ।
ન મજ્જતિ ત્વત્સ્મરણપ્લવો નરઃ
સ્મૃતોઽસિ રામેતિ તથા તપોવને

વેદેષુ નષ્ટેષુ ભવાંસ્તથા હરે
કરોષિ માત્સ્યં વપુરાત્મનઃ સદા ।
યુગક્ષયે રઞ્જિતસર્વદિઙ્મુખો
ભવાંસ્તથાગ્નિર્બહુરૂપધૃગ્ વિભો

કૌર્મં તથા તે વપુરાસ્થિતઃ સદા
યુગે યુગે માધવ તોયમન્થને ।
ન ચાન્યદસ્તીતિ ભવત્સમં ક્વચિ-
જ્જનાર્દનાદ્ યઃ સ્વયં ભૂતમુત્તમમ્

ત્વયા તતં વિશ્વમિદં મહાત્મન્
સ્વકાખિલાન્ વેદ દિશશ્ચ સર્વાઃ ।
કથં ત્વમાદ્યં પરમં તુ ધામ
વિહાય ચાન્યં શરણં વ્રજામિ

ભવાનેકઃ પૂર્વમાસીત્ તતશ્ચ
ત્વત્તો મહી સલિલં વહ્નિરુચ્ચૈઃ ।
વાયુસ્તથા ખં ચ મનોઽપિ બુદ્ધિ-
શ્ચેતોગુણાસ્તત્પ્રભવં ચ સર્વમ્

ત્વયા તતં વિશ્વમિદં સમસ્તં
સનાતનસ્ત્વં પુરુષો મતો મે ।
સમસ્તવિશ્વેશ્વર વિશ્વમૂર્તે
સહસ્ત્રબાહો જય દેવ દેવ ।
નમોઽસ્તુ રામાય મહાનુભાવ

ઇતિ સ્તુતો દેવવરઃ પ્રસન્નઃ
તદા રાજ્ઞઃ સુપ્રતીકસ્ય મૂર્તિમ્ ।
સંદર્શયામાસ તતોઽભ્યુવાચ
વરં વૃણીષ્વેતિ ચ સુપ્રતીકમ્

એવં શ્રુત્વા વચનં તસ્ય રાજા
સસંભ્રમં દેવદેવં પ્રણમ્ય ।
ઉવાચ દેવેશ્વર મે પ્રયચ્છ
લયં યદાસ્તે પરમં વપુસ્તે

ઇતીરિતે રાજવરઃ ક્ષણેન
લયં તથાઽગાદસુરઘ્નમૂર્તૌ ।
સ્થિતસ્તસ્મિન્નાત્મભૂતો વિમુક્તઃ
સ ભૂમિપઃ કર્મકાણ્ડૈરનેકૈઃ

શ્રીવરાહ ઉવાચ ।
ઇતીરિતં તે તુ મયા પુરાણં
સ્વાયમ્ભુવે ચાદિકૃતૈકદેશમ્ ।
શક્યં ન ચાસ્યૈર્બહુભિઃ સહસ્ત્રૈ-
રપીહ કેનાપિ મુખેન વક્તુમ્

ઉદ્દેશતઃ સંસ્મૃતમાત્રમેત-
ન્મયા ભદ્રે કથિતં તે પુરાણમ્ ।
સમુદ્રતોયાત્ પરિમાણસૃષ્ટિઃ
ક્વચિત્ ક્વચિદ્ વૃત્તમથો હ્યનર્ધ્યમ્

સ્વયમ્ભુવા કથિતં બ્રહ્મણાઽપિ
નારાયણેનાપિ કુતો ભવેઽન્યઃ ।
અશક્યમસ્માભિરિતીરિતં તે
તન્મૂર્ત્તિત્વાત્ સ્મરણેનેદમાદ્યમ્

સમુદ્રે બાલુકાસંખ્યા વિદ્યતે રજસઃ ક્ષિતૌ ।
ન તુ સૃષ્ટેઃ પુનઃ સંખ્યા ક્રીડતઃ પરમેષ્ઠિનઃ

એષ નારાયણસ્યાંશો મયા પ્રોક્તઃ શુચિસ્મિતે ।
કૃતે વૃત્તાન્ત એષશ્ચ કિમન્યચ્છ્રોતુમિચ્છસિ

॥ ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ભગવચ્છાસ્ત્રે દ્વાદશોઽધ્યાયઃ