Vāmanapurāṇa, Saromāhātmya · Chapter 21

iti śrīvāmanapurāṇe saromāhātmye viśo 'dhyāyaḥ
ṛṣaya ūcuḥ
kāmyakasya tu pūrveṇa kuñjaṃ devairniṣevitam /
tasya tīrthasya saṃbhūtiṃ vistareṇa bravīhi naḥ

lohamarṣaṇa uvāca
śṛṇvantu munayaḥ sarve tīrthamāhātmyamuttamam /
ṛṣīṇāṃ caritaṃ śrutvā mukto bhavati kilbiṣaiḥ

naimiṣeyāśca ṛṣayaḥ kurukṣetre samāgatāḥ /
sarasvatyāstu snānārthaṃ praveśaṃ te na lebhire

tataste kalpayāmāsustīrthaṃ yajñopavītikam /
śeṣāstu munayastatra na praveśaṃ hi lebhire

rantukasyāśramāttāvad yāvattīrthaṃ sacakrakam /
brāhmaṇaiḥ paripūrṇaṃ tu dṛṣṭvā devī sarasvatī

hitārthaṃ sarvaviprāṇāṃ kutvā kuñjāni sā nadī /
prayātā paścimaṃ mārgaṃ sarvabhūtahite sthitā

pūrvapravāhe yaḥ snāti gaṅgasnānaphalaṃ labhet /
pravāhe dakṣiṇe tasyā narmadā saritāṃ varā

paścime tu diśābhāge yamunā saṃśritā nadī /
yadā uttarato yāti sindhurbhavati sā nadī

evaṃ diśāpravāheṇa yāti puṇyā sarasvatī /
tasyāṃ snātaḥ sarvatīrthe snāto bhavati mānavaḥ

tato gacched dvijaśreṣṭhā madanasya mahātmanaḥ /
tīrthaṃ trailokyavikhyātaṃ vihāraṃ nāma nāmataḥ

yatra devāḥ samāgamya śivadarśanakāṅkṣiṇaḥ /
samāgatā na cāpaśyan devaṃ devyā samanvitam

te stuvanto mahādevaṃ nandinaṃ gaṇanāyakam /
tataḥ prasanno nandīśaḥ kathayāmāsa ceṣṭitam

bhavasya umayā sārdhaṃ vihāre krīḍitaṃ mahat /
tacchratvā devatāstatra patnīrāhūya krīḍitāḥ

teṣāṃ krīḍāvinodena tuṣṭaḥ provaca śaṅkaraḥ /
yo 'smiṃstīrthenaraḥ snātivihāre śraddhayānvitaḥ

dhanadhānyapriyairyukto bhavate nātra saṃsayaḥ /
durgātīrthaṃ tato gacched durgayā sevitaṃ mahat

yatra snātvā pitṛn pūjya na durgatimavāpḥṛyāt /
tatrāpi ca sarasvatyāḥ kūpaṃ trailokyaviśrutam

darśanānmuktimāpnoti sarvapātakavarjitaḥ /
yastatra tarpayet devān pitṝṃś ca śraddhayāntavitaḥ

akṣayyaṃ labhate sarvaṃ pitṛtīrthaṃ viśiṣyate /
mātṛhā pitṛhā yaśca brahmahā gurutalpagaḥ

snātvā śuddhimavāpnoti yatra prācī sarasvatī /
devamārgapraviṣṭā ca devamārgeṇa niḥsṛta

pracī sarasvatī puṇyā api duṣkṛtakarmaṇām /
trirātraṃ ye kariṣyanti prācīṃ prāpya sarasvatīm

na teṣāṃ duṣkutaṃ kiñcid dehamāśritya tiṣṭhati /
naranārāyaṇau devau brahmā sthāṇustathā raviḥ

pracīṃ diśaṃ niṣevante sadā devāḥ savāsavāḥ /
ye tu śrāddhaṃ kariṣyanti prācīmāśritya mānavāḥ

teṣāṃ na durlabhaṃ kiñcidiha loke paratra ca /
tasmāt prācī sadā sevyā pañcamyāṃ ca viśeṣataḥ

pañcamyāṃ sevamānastu lakṣmīvān jāyate naraḥ /
tatra tīrthamauśanaṃ trailokyasyāpi durlabham

uśanā yatra saṃsiddha ārādhya parameśvaram /
grahamadhyeṣu pūjyate tasya tīrthasya sevanāt

evaṃ śukreṇa muninā sevitaṃ tīrthamuttamam /
ye sevante śraddadhānāste yānti paramāṃ gatim

yastu śrāddhaṃ naro bhaktyā tasmiṃstīrthe kariṣyati /
pitarastāritāstena bhaviṣyanti na saṃśayaḥ

caturmukhaṃ brahmatīrthaṃ saro maryādayā sthitam /
ye sevante caturdaśyāṃ sopavāsā vasanti ca

aṣṭamyāṃ kṛṣṇapakṣasya caitre māsi dvijottamāḥ /
te paśyanti paraṃ sūkṣmaṃ yasmānnāvartate punaḥ

sthāṇutīrthaṃ tato gacchet sahasraliṅgaśobhitam /
tatra sthāṇuvaṭaṃ dṛṣṭvā mukto bhavati kilbiṣaiḥ