Vallālacarita · Chapter 2.16

iti vallālacarite vyāsapurāṇe dānamāhātmādikīrttanaṃ nāma pañcadaśo 'dhyāyaḥ /
atha ṣoḍaśo 'dhyāyaḥ
vyāsa uvāca:
upādhyāyaḥ pitā jyeṣṭhabhrātā caiva mahīpatiḥ /
mātulaḥ śvaśurastrātā mātāmahapitāmahau

bandhurjyeṣṭhaḥ pitṛvyaśca puṃsyete guravaḥ smṛtāḥ /
mātā mātāmahī caiva pitṛmātṛṣvasādayaḥ

śvaśrūḥ pitāmahī jyeṣṭhā dhātrī ca guravaḥ striyaḥ /
ityukto guruvargo 'yaṃ mātṛtaḥ pitṛto nṛpāḥ /
anuvarttanameteṣāṃ manovākkāyakarmmabhiḥ

guruṃ dṛṣṭvā samuttiṣṭhedabhivādya kṛtāñjaliḥ /
naitairupaviśet sārddhaṃ vivadet nātmakāraṇāt

jīvitārthamapi dveṣāt gurubhirnaiva bhāṣaṇam /
udito 'pi guṇairanyai rguruddheṣī patatyadhaḥ

gurūṇāñcaiva sarvveṣāṃ pūjyāḥ pañca prayatnataḥ /
teṣāmādyāstrayaḥ śreṣṭhāsteṣu mātā garīyasī

yo bhāvayati yā sūte yena vidyopadiśyate /
jyeṣṭhabhrātā ca bharttā ca pañcaite guravaḥ smṛtāḥ

ātmanaḥ sarvvayatnena prāṇatyāgena vā punaḥ /
[[082]]
pūjanīyā viśeṣeṇa pañcaite bhūtimicchatā /
nāsti pitṛsamo devo nāsti mātṛsamo guruḥ

tayornityaṃ priyaṃ kuryyāt karmmaṇā manasā girā /
na tābhyāmananujñāto dharmmamanyaṃ samāśrayet

gururagnirdvijātīnāṃ varṇānāṃ brāhmaṇo guruḥ /
patireko guruḥ strīṇāṃ sarvvatrābhyāgato guruḥ

brāhmaṇaṃ praṇamed yastu viṣṇubuddhyā narottamaḥ /
āyuḥ putraśca kīrttiśca sampattistasya varddhate

duḥśīlo 'pi dvijaḥ pūjyo na śūdro vijetendriyaḥ /
viprā hi kṣatriyātmāno nāvajñeyāḥ kadācana

dharmmaśāstrarathārūḍhā vedakhaḍgadharā dvijāḥ /
krīḍārthamapi yadbrūyuḥ sa dharmmaḥ paramaḥ smṛtaḥ