Skanda Purana · Verses 7.40-2

// śrīprahlāda uvāca // //
svanāmāṃkita patraistu śrīpatiṃ yo'rcayeta vai //
saptalokānanuprāpya saptadvīpādhipo bhavet

mākāntavṛkṣapatraistu yo'rcayeta sadā harim //
puṇyaṃ bhavati tasyeha vājimedhāyutaṃ kalau

lakṣmīṃ sarasvatīṃ devīṃ sāvitrīṃ caṃḍikāṃ tathā //
pūjayitvā divaṃ yāti patraiḥ śrīvṛkṣasaṃbhavaiḥ

tulasyā adhikaṃ proktaṃ dalaṃ śrīvṛkṣasaṃbhavam//
tasmānnityaṃ prayatnena pūjanīyaḥ sadā'cyutaḥ

dvādaśyāṃ ravivāreṇa śrīvṛkṣamarcayanti ye //
brahmahatyādikaiḥ pāpairna lipyaṃte kṛtairapi

yathā karipade'nyāni praviśaṃti padāni ca //
tathā sarvāṇi puṇyāni praviṣṭāni harerdine

adhruveṇaiva dehena pratikṣa ṇavināśinā //
kathaṃ nopāsate jaṃturdvādaśīṃ jāgarānvitām

atītānpuruṣānsapta bhaviṣyāṃśca caturddaśa //
narakāttārayetsarvām̐llokānkṛṣṇeti kīrtanāt //
na te jīvaṃti loke'sminyatratatra sthitā narāḥ

dvārakāyāṃ ca saṃprāptāstriṣu lokeṣu vaṃditāḥ//
dvārakāyāṃ prakurvaṃti yatīnāṃ bhojanaṃ sthitim //
grāsegrāse makhaśataṃ te labhaṃte phalaṃ narāḥ

yatīnāṃ ye prayacchaṃti kaupīnācchādanādikam //
vasatāṃ dvārakāmadhye yathāśaktyā tu bhojanam //
śṛṇu puṇyaṃ pravakṣyāmi samāsena hi daityaja

koṭibhirvedavidvadbhirgayāyāṃ pitṛvatsalaiḥ //
bhojitairyatsamāpnoti tatphalaṃ daityanāyaka

ekasminbhojite pautra bhikṣuke phalamīdṛśam//
dātavyaṃ bhikṣuke cānnaṃ kuryyādvai cātmavikrayam

dhanyāste yatayaḥ sarve ye vasaṃti kalau yuge //
kṛṣṇamāśritya daityendra dvārakāyāṃ dinedine

prāṇino ye mṛtāḥ keciddvārakāṃ kṛṣṇasannidhau //
pāpinastatpadaṃ yāṃti bhittvā sūryasya maṃḍalam

dvārakācakratīrthe ye nivasaṃti narottamāḥ //
teṣāṃ nivāritāḥ sarve yamena yamakiṃkarāḥ

snātvā paśyaṃti gomatyāṃ kṛṣṇaṃ kalimalāpaham //
na teṣāṃ viṣaye yūyaṃ na cāsmadviṣaye tu te

api kīṭaḥ pataṃgo vā vṛkṣā vā ye tadāśritāḥ //
yāṃti te kṛṣṇasadanaṃ saṃsāre na punarhiṃ te

kiṃ punardvijavaryyāśca kṣatriyāśca viśeṣataḥ //
trivarṇapūjāsaṃyuktāḥ śūdrāstatra nivāsinaḥ

gītāṃ paṭhaṃti kṛṣṇāgre kārtikaṃ sakalaṃ dvijāḥ //
ekabhaktena naktena tathaivāyācitena ca

trirātreṇāpi kṛcchreṇa tathā cāndrāyaṇena ca //
yāvakaistaptakṛcchrādyaiḥ pakṣamāsamupoṣaṇaiḥ

kṣapayaṃti ca ye māsaṃ kārtikaṃ vratacāriṇaḥ //
snātvā vai gomatīnīre tathā vai rukmiṇīhrade

śaṃkhacakragadā hastāḥ kṛṣṇarūpā bhavaṃti te //
upoṣyaikādaśīṃ śuddhāṃ daśamīsaṃgavarjitām

śrāddhaṃ kurvaṃti dvādaśyāṃ cakratīrthe ca nirmale //
brāhmaṇānbhojayitvā ca madhupāyasasarpiṣā

saṃtarpya vidhivadbhaktyā śaktyā dattvā tu dakṣiṇām //
gobhūhiraṇyavāsāṃsi tāṃbūlaṃ ca phalāni ca

upānahau cchatrasumaṃ jalapūrṇā ghaṭāstathā //
pakvānnasaṃyutāḥ śubhrāḥ saphalā dakṣiṇānvitāḥ

evaṃ yaḥ kurute samyakkṛṣṇamuddiśya kārtike //
mārkaṃḍeya samā prītiḥ pitṝṇāṃ jāyate dhruvam

kṛṣṇasya tridaśaiḥ sārddhaṃ tuṣṭirbhavati cākṣayā

ye kārtike puṇyatamā manuṣyāstiṣṭhaṃti māsaṃ vratadānayuktāḥ //
rathāṃgatīrthe kṛtapūtagātrāste yāṃti puṇyaṃ padamavyayaṃ ca

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe caturthe dvārakāmāhātmye kārtike cakratīrthasnānadānaśrāddhādimāhātmyavarṇanaṃnāma catvāriṃśattamo'dhyāyaḥ