સ્કંદ પુરાણ · શ્લોક 7.40-2
॥ શ્રીપ્રહ્લાદ ઉવાચ ॥ ॥
સ્વનામાંકિત પત્રૈસ્તુ શ્રીપતિં યોઽર્ચયેત વૈ ॥
સપ્તલોકાનનુપ્રાપ્ય સપ્તદ્વીપાધિપો ભવેત્
માકાન્તવૃક્ષપત્રૈસ્તુ યોઽર્ચયેત સદા હરિમ્ ॥
પુણ્યં ભવતિ તસ્યેહ વાજિમેધાયુતં કલૌ
લક્ષ્મીં સરસ્વતીં દેવીં સાવિત્રીં ચંડિકાં તથા ॥
પૂજયિત્વા દિવં યાતિ પત્રૈઃ શ્રીવૃક્ષસંભવૈઃ
તુલસ્યા અધિકં પ્રોક્તં દલં શ્રીવૃક્ષસંભવમ્॥
તસ્માન્નિત્યં પ્રયત્નેન પૂજનીયઃ સદાઽચ્યુતઃ
દ્વાદશ્યાં રવિવારેણ શ્રીવૃક્ષમર્ચયન્તિ યે ॥
બ્રહ્મહત્યાદિકૈઃ પાપૈર્ન લિપ્યંતે કૃતૈરપિ
યથા કરિપદેઽન્યાનિ પ્રવિશંતિ પદાનિ ચ ॥
તથા સર્વાણિ પુણ્યાનિ પ્રવિષ્ટાનિ હરેર્દિને
અધ્રુવેણૈવ દેહેન પ્રતિક્ષ ણવિનાશિના ॥
કથં નોપાસતે જંતુર્દ્વાદશીં જાગરાન્વિતામ્
અતીતાન્પુરુષાન્સપ્ત ભવિષ્યાંશ્ચ ચતુર્દ્દશ ॥
નરકાત્તારયેત્સર્વાઁલ્લોકાન્કૃષ્ણેતિ કીર્તનાત્ ॥
ન તે જીવંતિ લોકેઽસ્મિન્યત્રતત્ર સ્થિતા નરાઃ
દ્વારકાયાં ચ સંપ્રાપ્તાસ્ત્રિષુ લોકેષુ વંદિતાઃ॥
દ્વારકાયાં પ્રકુર્વંતિ યતીનાં ભોજનં સ્થિતિમ્ ॥
ગ્રાસેગ્રાસે મખશતં તે લભંતે ફલં નરાઃ
યતીનાં યે પ્રયચ્છંતિ કૌપીનાચ્છાદનાદિકમ્ ॥
વસતાં દ્વારકામધ્યે યથાશક્ત્યા તુ ભોજનમ્ ॥
શૃણુ પુણ્યં પ્રવક્ષ્યામિ સમાસેન હિ દૈત્યજ
કોટિભિર્વેદવિદ્વદ્ભિર્ગયાયાં પિતૃવત્સલૈઃ ॥
ભોજિતૈર્યત્સમાપ્નોતિ તત્ફલં દૈત્યનાયક
એકસ્મિન્ભોજિતે પૌત્ર ભિક્ષુકે ફલમીદૃશમ્॥
દાતવ્યં ભિક્ષુકે ચાન્નં કુર્ય્યાદ્વૈ ચાત્મવિક્રયમ્
ધન્યાસ્તે યતયઃ સર્વે યે વસંતિ કલૌ યુગે ॥
કૃષ્ણમાશ્રિત્ય દૈત્યેન્દ્ર દ્વારકાયાં દિનેદિને
પ્રાણિનો યે મૃતાઃ કેચિદ્દ્વારકાં કૃષ્ણસન્નિધૌ ॥
પાપિનસ્તત્પદં યાંતિ ભિત્ત્વા સૂર્યસ્ય મંડલમ્
દ્વારકાચક્રતીર્થે યે નિવસંતિ નરોત્તમાઃ ॥
તેષાં નિવારિતાઃ સર્વે યમેન યમકિંકરાઃ
સ્નાત્વા પશ્યંતિ ગોમત્યાં કૃષ્ણં કલિમલાપહમ્ ॥
ન તેષાં વિષયે યૂયં ન ચાસ્મદ્વિષયે તુ તે
અપિ કીટઃ પતંગો વા વૃક્ષા વા યે તદાશ્રિતાઃ ॥
યાંતિ તે કૃષ્ણસદનં સંસારે ન પુનર્હિં તે
કિં પુનર્દ્વિજવર્ય્યાશ્ચ ક્ષત્રિયાશ્ચ વિશેષતઃ ॥
ત્રિવર્ણપૂજાસંયુક્તાઃ શૂદ્રાસ્તત્ર નિવાસિનઃ
ગીતાં પઠંતિ કૃષ્ણાગ્રે કાર્તિકં સકલં દ્વિજાઃ ॥
એકભક્તેન નક્તેન તથૈવાયાચિતેન ચ
ત્રિરાત્રેણાપિ કૃચ્છ્રેણ તથા ચાન્દ્રાયણેન ચ ॥
યાવકૈસ્તપ્તકૃચ્છ્રાદ્યૈઃ પક્ષમાસમુપોષણૈઃ
ક્ષપયંતિ ચ યે માસં કાર્તિકં વ્રતચારિણઃ ॥
સ્નાત્વા વૈ ગોમતીનીરે તથા વૈ રુક્મિણીહ્રદે
શંખચક્રગદા હસ્તાઃ કૃષ્ણરૂપા ભવંતિ તે ॥
ઉપોષ્યૈકાદશીં શુદ્ધાં દશમીસંગવર્જિતામ્
શ્રાદ્ધં કુર્વંતિ દ્વાદશ્યાં ચક્રતીર્થે ચ નિર્મલે ॥
બ્રાહ્મણાન્ભોજયિત્વા ચ મધુપાયસસર્પિષા
સંતર્પ્ય વિધિવદ્ભક્ત્યા શક્ત્યા દત્ત્વા તુ દક્ષિણામ્ ॥
ગોભૂહિરણ્યવાસાંસિ તાંબૂલં ચ ફલાનિ ચ
ઉપાનહૌ ચ્છત્રસુમં જલપૂર્ણા ઘટાસ્તથા ॥
પક્વાન્નસંયુતાઃ શુભ્રાઃ સફલા દક્ષિણાન્વિતાઃ
એવં યઃ કુરુતે સમ્યક્કૃષ્ણમુદ્દિશ્ય કાર્તિકે ॥
માર્કંડેય સમા પ્રીતિઃ પિતૄણાં જાયતે ધ્રુવમ્
કૃષ્ણસ્ય ત્રિદશૈઃ સાર્દ્ધં તુષ્ટિર્ભવતિ ચાક્ષયા
યે કાર્તિકે પુણ્યતમા મનુષ્યાસ્તિષ્ઠંતિ માસં વ્રતદાનયુક્તાઃ ॥
રથાંગતીર્થે કૃતપૂતગાત્રાસ્તે યાંતિ પુણ્યં પદમવ્યયં ચ
ઇતિ શ્રીસ્કાન્દે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખણ્ડે ચતુર્થે દ્વારકામાહાત્મ્યે કાર્તિકે ચક્રતીર્થસ્નાનદાનશ્રાદ્ધાદિમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ ચત્વારિંશત્તમોઽધ્યાયઃ
મૂળ પાઠ: skandapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0