Skanda Purana · Verses 7.39-2

// śrīprahlāda uvāca // //
jayā ca vijayā caiva jayaṃtī pāpanāśinī //
unmīlinī vaṃjulī ca trispṛśā pakṣavarddhinī

puṇyaṃ sarvapurāṇānāṃ te labhaṃte dinedine //
pakvānnaṃ ye prakurvaṃti havirddhānyasamudbhavam

jāgare padmanābhasya ghṛtenaiva supācitam //
vartidvayasamāyuktaṃ dīpaṃ ghṛtasamanvitam

yaḥ kuryyājjāgare viṣṇoḥ śāligrāmaśilāgrataḥ //
śālagrāmaśilāgre tu ye prakurvaṃti jāgaram

kurvaṃti nṛtyavādye ca lokānāṃ raṃjanāya ca //
saṃchādayaṃti kusumaiḥ śāligrāmaśilāṃ ca ye

cakrāṃkitāṃ viśeṣeṇa pratimāṃ vaiṣṇavīṃ dvijāḥ //
caṃdanaṃ ca sakarpūraṃ kṛṣṇāgurusamanvitam

yuktaṃ mṛgamadenāpi yaḥ karoti vilepanam //
dvādaśyāṃ devadevasya rātrau jāgaraṇe sadā

tasya puṇyaṃ pravakṣyāmi saṃkṣepeṇa ca vo'grataḥ //
tatphalaṃ koṭitīrthe tu ujjayinyāṃ mahālaye

vārāṇasyāṃ kurukṣetre mathurāyāṃ tripuṣkare //
ayodhyāyāṃ prayāge ca tīrthe sāgarasaṃgame

sarvapuṇyeṣu tīrtheṣu devatāyataneṣu ca //
kṛtairyajñāyutaistatra vratadānaiśca puṣkalaiḥ

vedairadhītairyatpuṇyaṃ purāṇaiścāvagāhitaiḥ //
tapobhiścaritaiḥ puṇyaṃ samyagāśrama pālanaiḥ

yatphalaṃ munibhiḥ proktaṃ vedavyāsena putraka //
tatphalaṃ jāgare viṣṇoḥ pakṣayoḥ śuklakṛṣṇayoḥ

haimavatyai purā proktaṃ kailāse śūlapāṇinā //
nāradāya purā proktaṃ brahmaṇā matsamīpataḥ

aruṇena vajrahastāya kathitaṃ pṛcchate purā //
dvādaśījāgarasyoktaṃ phalaṃ viprā mayā ca vaḥ//
tatkurudhvaṃ dvijā yūyaṃ jāgaraṃ viṣṇuvāsare

// sūta uvāca // //
ityuktvā brāhmaṇānprāha baliṃ pautraṃ svakaṃ tataḥ //
tvamapi śraddhayā pautra kuru jāgaraṇaṃ hareḥ

dvārakā manasā dhyātā pāpaṃ varṣaśatānvitam //
kīrtanācchatajanmotthaṃ dahate nātra saṃśayaḥ

pāpaṃ janmasahasrotthaṃ padamātreṇa gacchatām //
dvārakā harate nūnaṃ muktiḥ kṛṣṇasya darśanāt

na śaknoti yadā gaṃtuṃ dvārakāṃ caiva mānavaḥ //
māhātmyaṃ paṭhanīyaṃ tu dvārakāsaṃbhavaṃ gṛhe

dātavyaṃ vaiṣṇavānāṃ tu śrotavyaṃ bhaktibhāvataḥ //
dvādaśyāṃ ca viśeṣeṇa paṭhanīyaṃ tu jāgare

dvārakā saṃbhavaṃ puṇyaṃ sa saṃprāpnoti mānavaḥ //
prasādādvāsudevasya satyaṃsatyaṃ ca bhāṣitam

gṛhe saṃtiṣṭhate nityaṃ mathurā dvārakā tathā //
avaṃtī ca tathā māyā prayāgaṃ kurujāṃgalam

tripuṣkaraṃ naimiṣaṃ ca gaṃgādvāraṃ ca saukaram //
caṃdreśaṃ caiva kedāraṃ tathā rudramahālayam

vastrāpathaṃ mahādevaṃ mahākālaṃ tathaiva ca //
bhūteśvaraṃ bhasmagātraṃ somanāthamumāpatim

koṭiliṃgaṃ trinetraṃ ca devaṃ bhṛguvanecaram //
dīpeśvaraṃ mahānādaṃ devaṃ caivācaleśvaram

brahmādayaḥ suragaṇā gṛhe tiṣṭhaṃti sarvadā //
pitaro nāgagaṃdharvā munayaḥ siddhacāraṇāḥ

tīrthāni yāni kāni syuraśvamedhādayo makhāḥ //
kṛṣṇajanmāṣṭamīṃ pautra yaḥ karoti viśeṣataḥ

yathā bhāgavataṃ śāstraṃ tathā bhāgavato naraḥ //
ubhayoraṃtaraṃ nāsti haraharyostathaiva ca

nīlīkṣetraṃ tu yo yāti mūlakaṃ bhakṣayettu yaḥ //
naivāsti narakoddhāraṃ kalpakoṭiśatairapi

nīlīkarma tu yaḥ kuryyādbrāhmaṇo lobhamohitaḥ //
nāpnoti sukṛtaṃ kiṃcitkuryyādvā rasavikrayam

prasīdati na viśvātmā vaiṣṇave cāpamānite //
aśvatthaṃ chedayedyo vai ekaikasmiṃśca parvaṇi

manvaṃtarāṇi tāvaṃti raurave vasatirbhavet //
ariṣṭakāṣṭhairdaityeṃdra kāryyaṃ yaḥ kurute kvacit //
na pūjāmarghadānaṃ ca tasya gṛhṇāti bhāskaraḥ

chedāpakasya cārke tu cchedakasya ca daityaja //
śataṃ janmāni dāridyaṃ jāyate ca sarogatā

ropayetpālayedyo vai sūryyavṛkṣaṃ narottamaḥ //
saptakalpaṃ vasetso'tra samīpe bhāskarasya hi

ropitairdevavṛkṣaistu yatphalaṃ lakṣakoṭibhiḥ //
nyagrodhavṛkṣeṇaikena ropitena phalaṃ hi tat

dhātrīdrume'pyevameva phalaṃ bhavati ropite //
tulasīropaṇe caiva adhikaṃ cāpi suvrata //
amaratvaṃ ca te yāṃti nātra kāryyā vicāraṇā

dvārakāṃ kalikāle tu prātarutthāya kīrtayet //
sa sarvapāpanirmuktaḥ svargaṃ yāti na saṃśayaḥ

rohiṇīsahitā ye na dvādaśī samupoṣitā //
mahāpātakasaṃyuktaḥ kalpāṃte nākamāpnuyāt

vāsaraḥ ko vinā sūryyaṃ vinā somena kā niśā //
vinā vṛkṣeṇa ko grāmo dvādaśī kiṃ vrataṃ vinā

gṛhaṃ ca narakaṃ tasya yamadaṇḍaṃ dvitīyakam //
na yatra paṭhate nityaṃ viṣṇornāmasahasrakam

narakaṃ ca bhavettasya dvitīyaṃ yamaśāsanam //
naiva bhāgavataṃ yatra purāṇaṃ gīyate kalau //
andhakūpeṣu kṣipyaṃte jvaliteṣu hutāśane

dviṣaṃti ye bhāgavataṃ na kurvaṃti dinaṃ hareḥ //
yamadūtaiśca nīyante tathā bhūmau bhavaṃti te

vācyamānaṃ na śṛṇvaṃti hareścaritamuttamam //
karapatraiśca pīḍyaṃte sutīvrairyama śāsanāt

nindāṃ kurvaṃti ye pāpā vaiṣṇavānāṃ mahātmanām //
teṣāṃ nirayapātastu yāvadābhūtasaṃplavam

gokoṭitīrthādadhikaṃ snānaṃ tatrādhikaṃ bhavet //
ye paśyaṃti mahāpuṇyā gopīcaṃdanamṛttikām//
gaṃgāsnānaphalaṃ teṣāṃ jāyate nātra saṃśayaḥ

vaiṣṇavānāṃ prayacchaṃti gopīcaṃ danamṛttikām //
yeṣāṃ lalāṭe tilakaḥ gopīcaṃdanasaṃbhavam

gopīcaṃdanapuṃḍreṇa dvādaśyāṃ jāgare kṛte //
viṣṇornāmasahasrasya pāṭhena muktimāpnuyāt

ye nityaṃ prātarutthāya vaiṣṇavānāṃ tu kīrtanam//
gomatīsmaraṇaṃ kuryuḥ kṛṣṇatulyā na saṃśayaḥ

ye nityaṃ prātarutthāya dvāraketi vadaṃti ca //
tīrthakoṭibhavaṃ puṇyaṃ labhaṃte ca dinedine

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ sahitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe caturthe dvārakāmāhātmye dvādaśīvratādimāhātmyavarṇanaṃnāmaikonacatvāriṃśattamo'dhyāyaḥ