Skanda Purana · Chapter 7.37

// pulastya uvāca // //
nāgahradaṃ tato gacchettīrthaṃ pāpapraṇāśanam //
yatra nāgaistapastaptaṃ ramye parvatarodhasi

kadrūśāpaṃ purā śrutvā nāgāḥ sarve bhayāturāḥ //
papracchurnāgarājānaṃ śeṣaṃ praṇatakandharāḥ

mātṛśāpena saṃtaptā vayaṃ pannagasattama //
kiṃ kurmaḥ kva ca gacchāmaḥ śāpamokṣo bhavetkatham

// śeṣa uvāca // //
prasāditā mayā mātā śāpamuktikṛte purā //
tayoktaṃ ye tapoyuktā dharmātmānaḥ susaṃyatāḥ

na dahiṣyati tānvahniryajñe pārikṣitasya hi //
tasmādgatvārbudaṃnāma parvataṃ dharaṇītale

tatra yūyaṃ tapoyuktā bhavadhvaṃ susamāhitāḥ //
yatrāste sā svayaṃ devī caṃḍikā kāmarūpiṇī

yasyāḥ saṃkīrttanenāpi naśyaṃti vipado dhruvam //
ārādhayadhvamaniśaṃ tāṃ devīṃ mama vākyataḥ

tasyāḥ prasādataḥ sarve bhaviṣyatha gatajvarāḥ //
etamevātra paśyāmi upāyaṃ nāgasattamāḥ //
daivo vā mānuṣo vā'pi nānyo vo muktikārakaḥ

// pulastya uvāca // //
evamuktāstato nāgā nāgarājena pārthiva //
praṇamya taṃ tato jagmurarbudaṃ parvataṃ prati

te bhittvā dharaṇīpṛṣṭhaṃ parvate tadanantaram //
nijagmurbilamārgeṇa kṛtvā śvabhre suvistaram

tato dhṛtavratāḥ sarve devī bhaktiparāyaṇāḥ //
vasaṃti bhaktisaṃyuktāścaṇḍikārādhanāya te

tasthustatra sadā homaṃ kurvanto jāpyamuttamam //
ekāhārā nirāhārā vāyubhakṣāstathā pare

dantolūkhalinaḥ kecidaśmakuṭṭāstathā pare //
pañcāgnisādhakāścānye sadyaḥ prakṣālakāstathā

gītaṃ vādyaṃ tathā cakruranye devāḥ purastadā //
ananyaśradayopetāṃstāndṛṣṭvā pannagottamān

tato devī susantuṣṭā vākyametaduvāca ha

//
// devyuvāca // //
parituṣṭāsmi vo vatsāḥ kimarthaṃ tapyate tapaḥ //
varayadhvaṃ varaṃ matto yaḥ sthito bhavatāṃ hṛdi

// nāgā ūcuḥ // //
mātṛśāpena saṃtaptā vayaṃ devi nirāśrayāḥ //
nāgarājasamādeśāccharaṇaṃ tvāṃ samāgatāḥ

sā tvaṃ rakṣa bhayāttasmācchāpavahnisamudbhavāt //
vayaṃ mātrā purā śaptāḥ kasmiṃścitkāraṇāntare //
pārikṣitasya yajñe vaḥ pāvako bhakṣayiṣyati

// devyuvāca // //
yāvattasya bhavedyajña stāvadyūyaṃ mamāntike //
saṃtiṣṭhata vinā bhītyā bhogānbhuṅdhvaṃ supuṣkalān

samāpte ca kratau bhūyo gaṃtāraḥ svaṃ niketanam //
yuṣmābhirbheditaṃ yasmādetatparvatakandaram

nāgahradaṃ tu tattīrthametadbhāvi dharātale //
atra yaḥ śrāvaṇe māsi pañcamyāṃ bhaktitatparaḥ

kariṣyati naraḥ snānaṃ tasya nāhikṛtaṃ bhayam //
bhaviṣyati punaḥ śrāddhātpitṝnsaṃtārayiṣyati

ye bhogā bhūtale khyātā ye divyā ye ca mānuṣāḥ //
naro nityaṃ labhiṣyati na saṃśayaḥ

// pulastya uvāca // //
tato hṛṣṭā babhūvuste muktvā taddāruṇaṃ bhayam //
devyāḥ śaraṇamāpannāstasthustatra nagottame

tataḥ kālena mahatā satre pārikṣitasya ca //
nirvṛtte te tadā jagmuḥ sunirvṛttā rasātalam

devyā caivābhyanujñātāḥ praṇipatya muhurmuhuḥ //
kṛcchrātpārthivaśārdūla tadbhaktyā niścalīkṛtāḥ

adyāpi kṛṣṇapaṃcamyāṃ śrāvaṇe māsi pārthiva //
sānnidhyaṃ tatra kurvaṃti devīdarśanalālasāḥ

tasmātsarvaprayatnena śrāddhaṃ tatra samācaret //
snānaṃ ca pārthivaśreṣṭha ya icchecchreya ātmanaḥ

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe tṛtīye'rbudakhaṇḍe nāgodbhavatīrthamāhātmya varṇanaṃnāma saptatriṃśo'dhyāyaḥ