Skanda Purana · Verses 7.35-2

// prahlāda uvāca // //
aho kṣetrasya māhātmyaṃ samaṃtāddaśayojanam //
diviṣṭhā yatra paśyaṃti sarvāneva caturbhujān

aho kṣetrasya māhātmyaṃ dṛṣṭvā nityaṃ caturbhujān //
dvārakāvāsinaḥ sarvānnamasyaṃti divaukasaḥ

aho kṣetrasya māhātmyaṃ sarvaśāstreṣu viśrutam //
aho kṣetrasya māhātmyaṃ śṛṇvaṃtu ṛṣayo'malāḥ

muktiṃ necchaṃti yatrasthāḥ kṛṣṇasevotsukāḥ sadā //
yatratyāścaiva pāṣāṇā yatra kvāpi vimuktidāḥ

api kīṭa pataṃgādyāḥ paśavo'tha sarīsṛpāḥ //
vimuktāḥ pāpinaḥ sarve dvārakāyāḥ prasādataḥ //
kiṃ punarmānavā nityaṃ dvārakāyāṃ vasaṃti ye

yā gatiḥ sarvajaṃtūnāṃ dvārakāpuravāsinām //
sā gatirdurlabhā nūnaṃ munīnāmūrddhvaretasām

sarveṣu kṣetratīrtheṣu vasatāṃ varṣakoṭibhiḥ //
tatphalaṃ nimiṣāddheṃna dvārakāyāṃ dinedine

dvārakāyāṃ sthitāḥ sarve narā nāryyaścaturbhujāḥ //
dvārakāvāsinaḥ sarvānyaḥ paśyetkaluṣāpahān //
satyaṃsatyaṃ dvijaśreṣṭhāḥ kṛṣṇasyātipriyo bhavet

dvārakāvāsino ye vai niṃdaṃti puruṣādhamāḥ //
kṛṣṇasnehavihīnāste pataṃti duḥkhasāgare

jayaṃtena bhṛśaṃ trastāḥ śūlāgrāropitāściram //
karṣitāstāḍitāste vai mūrcchitāḥ punarutthitāḥ

trāhitrāhi jayaṃta tvaṃ vadaṃto hi bhayāturāḥ //
smaraṃtaḥ pūrvapāpaṃ te jayaṃtena pratāḍitāḥ

// jayaṃta uvāca // //
kiṃ kṛtaṃ maṃdabhāgyairvo yatpāpaṃ ca sudāruṇam //
sarvaṃ puṇyaphalaṃ labdhvā dvārakāvāsamuttamam

dvārakāvāsināṃ niṃdā mahāpāpādhikā dhruvam //
na nivarteta tatpāpaṃ sā jñeyā parameśvarī

ataḥ kṛṣṇājñayā sarvānpāpino daṃḍayāmyaham //
vaiṣṇavānāṃ ca niṃdāyāḥ phalaṃ bhuktvā sudāruṇam

tatastu dvārakāyāṃ ca puṇyaṃ janma bhaviṣyati //
kṛṣṇaṃ pratoṣya saṃsiddhirbhaviṣyati sudurllabhā

tasmāttadbhujyatāṃ pāpaṃ jātaṃ vaiṣṇavaniṃdanāt //
tatratyānāṃ prabhurnaiva yama īṣṭe maheśvaraḥ

// śrīprahlāda uvāca // //
tasmāddvāravatīṃ gatvā saṃsevyo devanāyakaḥ

gomatītīramāśritya dvārakāyāṃ prayacchati //
yattu kiṃciddhanaṃ viprāḥ śrūyatāṃ tatphalodayam

hemabhārasahasraistu ravivāre ravigrahe //
kurukṣetre yadāpnoti gajāśvarathadānataḥ

sahasraguṇitaṃ tasmātsatyaṃsatyaṃ mayoditam //
hemamāṣārddhamānena dvārakādānayogataḥ

patrāṇāṃ caiva puṣpāṇāṃ naivedyasikthasaṃkhyayā //
kṛṣṇadevasya pūjāyāmanaṃtaṃ bhavati dvijāḥ

annadānaṃ tu yaḥ kuryyāddvārakāyāṃ tu tatphalam//
naiva śaknomyahaṃ vaktuṃ brahmā śeṣamaheśvarau

brāhmaṇaḥ kṣatriyo vaiśyaḥ śūdro vā'pyatha vāṃ'tyajaḥ //
nārī vā dvārakāyāṃ vai bhaktyā vāsaṃ karoti vai

kulakoṭiṃ samuddhṛtya viṣṇuloke mahīyate //
satyaṃsatyaṃ dvijaśreṣṭhā nānṛtaṃ mama bhāṣitam

dvārakāvāsinaṃ dṛṣṭvā spṛṣṭvā caiva viśeṣataḥ //
mahāpāpavinirmuktāḥ svargaloke vasaṃti te

pāṃsuvo dvārakāyā vai vāyunā samudīritāḥ //
pāpināṃ muktidāḥ proktāḥ kiṃ punardvārakā bhuvi

// śrīprahlāda uvāca //
śrūyatāṃ dvijaśārdūlā mahāmohavināśanam//
dvārakāyāśca māhātmyaṃ gomatīkṛṣṇasannidhau

kuśāvarttātsamārabhya yāvadvai sāgarāvadhi //
yasyāṃ tithau samāyāti siṃhe devapurohitaḥ

tasyāṃ hi gomatīsnānaṃ dviṣaṅgodāvarīphalam//
avagāhitā prayatnena siṃhāṃte gautamī sakṛt

godāvaryyāṃ bhavetpuṇyaṃ vasato varṣasaṃkhyayā //
tatphalaṃ samavāpnoti gomatīsevanāddvijāḥ

gomatyāṃ śraddhayā snānaṃ pūrṇe siṃhasthite gurau //
sahasraguṇitaṃ tatsyāddvāravatyāṃ dinedine

gacchagaccha mahābhāga dvārakāmiti yo vadet //
tasyāvalokanādeva mucyate sarvapātakaiḥ

dvāraketi ca yo brūyāddvārakābhimukho naraḥ //
kṛpayā kṛṣṇadevasya muktibhāgī bhaveddhruvam / ३३ //
dvārakāṃ gomatīṃ puṇyāṃ rukmiṇīṃ kṛṣṇameva ca//
smaraṃti ye'nvahaṃ bhaktyā dvārakāphalabhāginaḥ

sahasrayojanasthānāṃ yeṣāṃ syāditi mānasam//
dvāravatyāṃ gamiṣyāmo drakṣyāmo dvārakeśvaram

sarvapāpaiḥ pramucyaṃte dhanyāste lokapāvanāḥ //
kiṃ vācyaṃ dvārakāyātrāṃ ye prakurvaṃti mānavāḥ //
kiṃ punardvārakānāthaṃ kṛṣṇaṃ paśyaṃti ye narāḥ

mitradhrugbrahmahā goghnaḥ paradārāpahārakaḥ //
mātṛhā pitṛhā caiva brahmasvāpaharastathā

ete cānye ca pāpiṣṭhā mahāpāpayutāśca ye //
sarvapāpaiḥ pramucyaṃte kṛṣṇadevasya darśanāt

kiṃ vedaiḥ śraddhayā hīnairvyākhyānairapi kṛtsnaśaḥ //
hemabhārasahasraiḥ kiṃ kurukṣetre ravigrahe

gajāśvarathadānaiḥ kiṃ kiṃ maṃdirapratiṣṭhayā //
teṣāṃ pūjādinā samyagiṣṭā pūrtādibhiśca kim

rājasūyāśvamedhādyaiḥ sarvayajñaiśca kiṃ bhavet //
sevanaiḥ kṣetratīrthānāṃ tapobhirvividhaistu kim

kiṃ mokṣasādhanaiḥ kleśairdhyānayogasamādhibhiḥ //
dvārakeśvarakṛṣṇasya darśanaṃ yasya jāyate

māhātmyaṃ dvārakāyāstu athavā yaḥ śṛṇoti ca //
viśeṣeṇa tu vaiśākhyāṃ jayaṃtyāścaiva jāgare

māghyāṃ ca phālgune caitre jyeṣṭhe caiva viśeṣataḥ//
adyāpi dvārakā puṇyā kalāvapi viśeṣataḥ

yasyāṃ satraṃ prapāṃ kṛtvā prāsādaṃ maṃcameva ca//
yatīnāṃ śaraṇaṃ kṛtvā tīre maṃḍapameva ca

vāpīkūpataḍāgānāṃ jīrṇoddhāramathāpi vā//
mūrtiṃ viṣṇoḥ pratiṣṭhāpya dattvā vā bhogasādhanam

śrūyatāṃ tatphalaṃ viprāḥ sarvotkṛṣṭaṃ vadāmyaham //
saṃprāpya vāṃchitānkāmānkṛṣṇānugrahabhājanam

tejomayeṣu lokeṣu bhuktvā bhogānanukramāt //
prāpnoti viṣṇulokaṃ vai naro devanamaskṛtam

sthāpayeddvārakāyāṃ vai mūrtiṃ dāruśilāmayīm//
trailokyaṃ sthāpitaṃ tena viṣṇoḥ sāyujyatāmiyāt

praroho nāsti pāpasya puṇyasya vṛddhiruttamā //
dvārakāyāṃ kathaṃ jātaṃ vailakṣaṇyamidaṃ prabho //
kṣetrebhyaḥ sarvatīrthebhya āścaryyaṃ kathayaṃti te

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe caturthe dvārakāmāhātmye dvārakānāmamāhātmyavarṇanaṃnāma pañcaviṃśo'dhyāyaḥ