Skanda Purana · Chapter 7.32

pulastya uvāca // //
mahāvināyakaṃ gacchettataḥ pārthivasattama //
yasmindṛṣṭe nṛṇāṃ sadyo nirvighnatvaṃ prajāyate

//
// yayātiruvāca // //
kathaṃ mahattvamagamatpūrvaṃ tatra vināyakaḥ //
kasminkāle dvijaśreṣṭha sarvaṃ vistarato vada

//
pulastya uvāca // //
purodvarttanajaṃ lepaṃ gṛhītvā nṛpa pārvatī //
vinodārthaṃ cakārātha bālakaṃ sukumārakam

lepābhāvācchirohīnaṃ śeṣāṃgāvayavaṃ nṛpa //
yathoktaṃ nirmayitvā taṃ skandaṃ vākyamathābravīt

lepamānaya bhadraṃ te śiro'rthaṃ skanda satvaram //
yenāyaṃ putrako me syādbhrātā te paradurjayaḥ

tato gaurīsamādeśāllepālabdhau nṛpottama //
mattaṃ gajavaraṃ dṛṣṭvā śirastasya samānayat

tasminniyojayāmāsa gātre lepasamudbhave //
mahaddhīdaṃ śiro bhāvi putra kasmāttvayā''hṛtam

bruvaṃtyāścāpi pārvatyā mā meti ca muhurmuhuḥ //
nyaste śirasi tadgātre daivayogānnarādhipa

viśeṣānnāyakatvaṃ ca gātrebhyaḥ samajāyata //
bālakapratimaṃ kāntaṃ sarvalakṣaṇalakṣitam

trigaṃbhīraṃ caturhastaṃ saptaraktaṃ mahīpate //
ṣaḍunnataṃ pañcadīrghaṃ paścasūkṣmaṃ susundaram

trivistīrṇaṃ mahārāja dṛṣṭvā gaurī suvismitā //
sajīvaṃ kārayāmāsa svaśaktyā śaktirūpiṇī

sa sajīvaḥ kṛto devyā samuttasthau ca tatkṣaṇāt //
ādeśaṃ yācayāmāsa vinayānatakandharaḥ

taṃ dṛṣṭvā cādbhutākāraṃ proktvā putraṃ muhurmuhuḥ //
śaṃbhoḥ sakāśamanayatprahṛṣṭenāntarātmanā

tato'bravītsutaṃ deva mamaiva gātralepajam //
dehi deva varānitthaṃ mahattvaṃ yena gacchati

// śrībhagavānuvāca // //
śarīrasthaṃ śiro mukhyaṃ yasmātparvatanandini //
mahattvidaṃ śiraḥ proktaṃ tvayā skandena yojitam

viśeṣānnāyakatvaṃ ca gātre cāsya yataḥ sthitam//
mahāvināyako hyeṣa tasmānnāmnā bhaviṣyati

gaṇānāṃ caiva sarveṣāmādhipatyaṃ nagātmaje //
asya dattaṃ mayā yasmādbhaviṣyati gaṇādhipaḥ

sarvakāryeṣu ye martyāḥ pūrvamenaṃ gaṇādhipam //
smariṣyaṃti na vai teṣāṃ kāryahānirbhaviṣyati

tato'sya pradadau skandaḥ prakrīḍārthaṃ kuṭhārakam //
tadeva cāyudhaṃ tasya supriyaṃ hi sadā'bhavat

tato gaurī dadau bhojyapātraṃ modakapūritam //
putrasnehātsa tatprāpya lāsyamevaṃ tadā'karot

tasya bhakṣyasya gandhena niṣkrānto mūṣako bilāt //
bhakṣaṇāccāmaro jātastasya vāhyo vyajāyata

// pulastya uvāca // //
mahāvināyako hyevaṃ tatra jāto mahī pate //
tasmindṛṣṭe ca yatpuṇyaṃ tattvamekamanāḥ śṛṇu

bālye vayasi yatpāpaṃ vārddhake yauvane'pi yat //
karoti mānavo rājaṃstasmātpāpātpramucyate

māghamāse site pakṣe caturthyāṃ samupoṣitaḥ //
yastaṃ paśyati vāggmī sa sarvajñaśca prajāyate //
tasyāgre sumahatkuṇḍaṃ svacchodakapūritam

tatra snātvā naro bhaktyā yaḥ paśyati vināyakam//
tasyānvaye'pi sarvajñā jāyante mānavā nṛpa

gaṇānāṃ tveti maṃtreṇa kṛtvā vai triḥ pradakṣiṇam//
yastaṃ paśyati rājendra duritaṃ na sa paśyati

tasmātsarvaprayatnena taṃ prapaśyedvināyakam //
ya icchetsakalānkāmāniha loke paratra ca

gṛhastho'pi ca yo bhaktyā smaretkārya upasthite //
avighnaṃ tasya tatsarvaṃ saṃsiddhimupagacchati

prātarutthāya yo martyaḥ smareddevaṃ vināyakam //
tasya taddinajātāni siddhiṃ kṛtyāni yāṃti hi

vivāhe kalahe yuddhe prasthāne kṛṣikarmaṇi //
praveśe ca smaredyastu bhaktipūrvaṃ vināyakam //
tasya tadvāṃchitaṃ sarvaṃ prasādāttasya siddhyati

mahāvināyakīṃ śāṃtiṃ yaḥ karoti samāhitaḥ //
na taṃ pretā grahā rogāḥ pīḍayaṃti vināyakāḥ

// yayātiruvāca // //
mahāvaināyikīṃ śāṃtiṃ vada me munisattama //
ke maṃtrāḥ kiṃ vidhānaṃ ca paraṃ kautūhalaṃ hi me

// pulastya uvāca // //
śuklapakṣe śubhe vāre nakṣatre doṣavarjite //
śreṣṭhacaṃdrabale śāṃtiṃ gaṇeśasya samācaret

pūrvottare same deśe kṛtvā vediṃ ca maṃḍapam //
madhye cāṣṭadalaṃ padmaṃ gṛhyasūtraṃ prayojayet

indrādilokapālāṃśca dikṣu sarvāsu bhūpate //
gaṇeśapūrvikāścāpi mātaraśca viśeṣataḥ

gaṃdhapuṣpopahāraiśca yathoktairbalivistaraiḥ //
śvetavastrayugacchannaṃ kalaśaṃ jalapūritam

tasyaiva pūrvadigbhāge sahiraṇyaṃ phalānvitam

gaṇānāṃ tveti maṃtreṇa sahasraṃ cāṣṭasaṃyutam //
japettatra tathā cārūnpaṃcāṃgānnṛpasattama

vināyakaṃ samuddiśya puraḥ kuṇḍe karātmake //
caturasre yoniyute mekhalābhirvibhūṣite

madhudūrvākṣataihomairgrahahomādanaṃtaram //
gaṇānāṃ tveti maṃtreṇa daśasāhasrikastathā

kāryo vai pārthivaśreṣṭha kāryaścodaṅmukhairdvijaiḥ //
caturbhiścaturai rājanpītavastrānulepanaiḥ

pītāṃbaradharaiścaiva dhṛtahemāṃgulīyakaiḥ //
tato homāvasāne tu yajamānaṃ nṛpottama

mṛgacarmoparisthaṃ ca maṃtrairebhirvidhānataḥ //
snāpayetprāṅmukhaṃ śāṃtaṃ śuklavastrāvaguṃṭhitam

imaṃ me gaṃge yamune paṃcanadyaḥ supuṣkare //
śrīsūktasahitaṃ viṣṇoḥ pāvamānaṃ vṛṣākapim

samyaguccārya vighnānāṃ tato nāśaṃ prapadyate //
grahāḥ saumyatvamāyāṃti bhūtā naśyaṃti tatkṣaṇāt

ādhayo vyādhayo raudrā duṣṭarogā jvarādayaḥ //
praṇaśyaṃti drutaṃ sarve tathotpātāḥ sudāruṇāḥ

etatte sarvamākhyātaṃ yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi //
vināyakasya māhātmyaṃ mahattvaṃ śāṃtikaṃ tathā

yaśca kīrttayate samyakcaturthyāṃ susamāhitaḥ //
śṛṇoti vā nṛpaśreṣṭha tasyā'vighnaṃ sadā bhavet

yaṃyaṃ kāmamabhidhyāyanyajeccedaṃ samāhitaḥ //
tattadāpnoti nūnaṃ ca gaṇanāthaprasādataḥ

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe tṛtīye'rbudakhaṇḍe vināyakamāhātmyavarṇanaṃ nāma dvātriṃśo'dhyāyaḥ