Skanda Purana · Verses 7.22-2

// śrīprahlāda uvāca // //
śṛṇudhvaṃ dvijaśārdūlā yathāvatkathayāmi vaḥ //
snāpayitvā jagannāthaṃ tathā gaṃdhairvilipya ca //
pūjayitvā tulasyā tu bhūṣayitvā ca bhūṣaṇaiḥ

naivedyena ca santarpya tathā nīrājanādibhiḥ //
durvāsasaṃ tathā pūjya puṃḍarīkākṣameva ca

anaṃtaṃ vainateyādīnbhaktyā sampūjya mānavaḥ //
dadyāddānaṃ svaśaktyā ca vittaśāṭhyavivarjitaḥ

dīnāṃdhakṛpaṇāṃstatra tarpayecca samāśritān

rukmiṇīṃ ca tato gacchedvidarbhatanayāṃ naraḥ //
upahṛtyopahārāṃśca balibhirgaṃdhadīpakaiḥ

pīḍayaṃti grahāstāvadvyādhayo'bhibhavaṃti ca //
bhaktyā na paśyati naro yāvatkṛṣṇapriyāṃ kalau

upasargabhayaṃ tāvadduḥkhaṃ ca bhūtasaṃbhavam //
bhaktyā na paśyati naro yāvatkṛṣṇapriyāṃ kalau

bhaveddaridrī duḥkhī ca tāvadvai parayācakaḥ //
bhaktyā na paśyati naro yāvatkṛṣṇapriyāṃ kalau

tāvanmṛtaprajā nārī durbhāgyā duḥkhasaṃyutā //
bhaktyā na paśyati yadā nārīkṛṣṇapriyāṃ tathā

tāvacchatrubhayaṃ puṃsāṃ gṛhabhaṃgaṃ ca mūrkhatā //
bhaktyā na paśyati naro yāvatkṛṣṇapriyāṃ kalau

saṃpūjya krṛṣṇaṃ vidhivadrukmiṇīṃ pūjayettataḥ //
snāpayeddadhidugdhābhyāṃ madhuśarkarayā tathā

ghṛtena vividhairgandhaistathaivekṣurasena ca //
tīrthodakena saṃsnāpya sarvānkāmānavāpnuyāt

evaṃ yaḥ snāpaye ddevīṃ rukmiṇīṃ krṛṣṇavallabhām //
na tasya durllabhaṃ kiṃcidiha loke paratra ca

śrīkhaṇḍakuṃkumenaiva tathā mṛgamadena ca //
vilepayedaputrastu sa putraṃ labhate dhuvam

sadā sa bhogī bhavati rūpavāñjanapūjitaḥ //
pūjayenmālatīpuṣpaiḥ śatapatraiḥ sugandhibhiḥ

karavīrairmallikābhiśca campakaistu viśeṣataḥ //
kamalairvārisaṃbhūtaiḥ ketakībhiśca pāṭalaiḥ

dhūpenāguruṇā caiva pūjayedgauggu lena ca //
vastraiḥ sukomalaiḥ śubhrairnānādeśasamudbhavaiḥ

bhaktyā saṃchādya vaidarbhīṃ rukmiṇīṃ kṛṣṇavallabhām //
bhūṣaṇairbhūṣayeddevīṃ maṇiratna samanvitaiḥ

tasminkule nā'sukhaḥ syānnā'dharmo nā'dhanastathā //
nā'putro na vikarmasthaḥ kitavo nīcasevakaḥ

yaiḥ pūjitā jaganmātā rukmiṇī mānavaiḥ kalau //
naivedyairbhakṣyabhojyādyairdevī me prīyatāmiti //
tāṃbūlaṃ ca sakarpūraṃ bhāvena vinivedayet

gṛhītvā ca phalaṃ śubhraṃ hyakṣataiśca samanvitam//
mantreṇānena vai viprā hyarghyaṃ dadyādvidhānataḥ

kṛṣṇapriye namastubhyaṃ vidarbhādhipanaṃdini //
sarvakāmaprade devi gṛhāṇārghyaṃ namo'stu te

ārārtikaṃ tataḥ kuryājjvalantaṃ bhāvanānvitaḥ //
nīrājanaṃ prakartavyaṃ karpūreṇa viśeṣataḥ

śaṃkhe kṛtvā tu pānīyaṃ bhrāmayedbhāvasaṃyutaḥ //
bhrāmayitvā ca śirasā dhāraṇīyaṃ viśuddhaye

daṇḍavatpraṇamedbhūmau namaḥ kṛṣṇapriyeti ca //
viprapatnīśca viprāṃśca pūjayecchaktito dvijāḥ

grīvāsūtrakasindūrairvāsobhiḥ kañcukaistathā //
sugandhakusumairarcya kuṃkumena vilipya ca

kausuṃbhakaiḥ kajjalena tāṃbūlena ca toṣayet //
bhakṣyairbhojyaimodakaiśca ikṣubhirmadhusarpibhiḥ

prīto bhavati deveśo rukmiṇyā saha keśavaḥ //
viśeṣataḥ phalānīha dātavyāni dvijottamāḥ

unmattakaṃ tato devaṃ dvārapālaṃ prapūjayet //
snāpayitvā sugandhena kuṃkumena vilipya ca

dhūpena dhūpayitvā tu puṣpādyaiḥ saṃprapūjayeta //
naivedyairbhakṣyabhojyaiśca māṃsena surayā tathā

prabhūtabalibhiścaiva piṣṭena vividhena ca //
yoginīnāṃ catuḥṣaṣṭiṃ tasminpīṭhe prapūjayet

arcayeddharasiddhiṃ ca kṣetrapālaṃ ca sarvaśaḥ //
virūpasvāminīṃ tatra tathā vai saptamātaraḥ

aṣṭamūrtīḥ kṛṣṇapatnīḥ pīṭhe tasminprapūjayet //
rukmiṇīṃ satyabhāmāṃ ca śubhāṃ jāṃbavatīṃ tathā

mitravindāṃ ca kālindīṃ bhadrāṃ nāgnajitīṃ tathā //
aṣṭamīṃ lakṣmaṇāṃ tatra pūjayetkṛṣṇavallabhāḥ

etāḥ saṃpūjya vidhivatsaṃtarpya dadhipāyasaiḥ //
gītavāditraghoṣeṇa dīpairjāgaraṇena ca

putra pautrasamāyukto dhanadhānyasamanvitaḥ //
sarvānkāmānavāpnoti tasya viṣṇuḥ prasīdati

kiṃ tasya vahudānaistu kiṃ vratairniyamaistathā //
yena dṛṣṭā jaganmātā rukmiṇī kṛṣṇavallabhā

kiṃ yajñairbahubhistasya saṃpūrṇavaradakṣiṇaiḥ //
yena dṛṣṭā jaganmātā rukmiṇī kṛṣṇavallabhā

tena dattaṃ hutaṃ tena japtaṃ tena sanātanam //
yena dṛṣṭā jaganmātā rukmiṇī kṛṣṇavallabhā

helayā tena saṃprāptāḥ siddhayo'ṣṭau na saṃśayaḥ //
gatvā dvāravatīṃ yena dṛṣṭā keśavavallabhā

saphalaṃ jīvitaṃ tasya saphalāśca manorathāḥ //
kalau kṛṣṇapurīṃ gatvā dṛṣṭvā mādhavavallabhām

deva rājyena kiṃ tasya tathā muktipadena ca //
na dṛṣṭā cejjaganmātā rukmiṇī kṛṣṇavallabhā

tasmātsarvaprayatnena rukmiṇī kṛṣṇavallabhā //
sadā'rcanīyā manujairdraṣṭavyā sarvakāmadā

viśeṣataḥ pūjanīyā navarātre sadāśvine //
navamyāṃ tu narairyaistu pūjitā harivallabhā

snānagandhādi vastraistu prabhūtabalibhistathā //
gītavāditraghoṣeṇa dīpajāgaraṇena ca //
toṣitā bhīṣmakasutā sarvānkāmānprayacchati

tathā dīpotsavadine caturddaśyāṃ samāhitaḥ //
pūjayitvā yathāśāstramīpsitaṃ labhate phalam

māghamāse sitāṣṭamyāṃ kandarppajananī tu yaiḥ //
pūjitā gandhapuṣpādyairupahārairanekaśaḥ //
saphalaṃ jīvitaṃ teṣāṃ saphalāśca manorathāḥ

dvādaśyāṃ caitramāse tu kṛṣṇena saha rukmiṇīm //
ye paśyaṃti narā devīṃ rukmiṇīṃ madhumādhave //
kṛṣṇena saha gacchantīṃ dhanyāste mānavā bhuvi

putrapautrasamāyuktā dhanadhānyasamanvitāḥ//
jīvite vyādhinirmuktāḥ padaṃ gacchantyanāmayam

jyeṣṭhāṣṭamyāṃ narairyaistu pūjitā kuṣṇavallabhā //
teṣāṃ manorathāvāptirjāyate nātra saṃśayaḥ

tathā bhādrapade māsi mātuḥ pūjā kṛtā tu yaiḥ //
sarvapāpavinirmuktā yāṃti viṣṇupade narāḥ

kārttike māsi dvādaśyāṃ rukmiṇīṃ kṛṣṇasaṃyutām //
ye paśyaṃti narāsteṣāṃ na bhayaṃ vidyate kvacit

yastvekatra sthitāṃ paśyedrukmiṇīṃ kṛṣṇasaṃyutām //
saphalaṃ jīvitaṃ tasya hyakṣayā putrasaṃtatiḥ //
akṣayaṃ dhanadhānyaṃ ca kadā naiva daridratā

ya evaṃ rukmiṇīṃ paśyetpūjayetkṛṣṇavallabhām //
sarvapāpavinirmukto viṣṇulokaṃ sa gacchati

yaḥ snāyātsarvatīrtheṣu dānaṃ śaktyā dadāti yaḥ //
tasya puṇyaphalaṃ caiva loke yajjāyate dvijāḥ //
kathitaṃ tadaśeṣeṇa kalau kṛṣṇasya saṃsthitau

dvārāvatīṃ vinā viprā muktirna prāpyate kalau //
purāṇasaṃhitāmetāṃ kṛtavānbalibandhanaḥ //
dadau sa tu prasādena pūrvaṃ mahyaṃ dvijottamāḥ

ihārthe ca purā proktaṃ itihāso dvijottamāḥ //
pradyumnena susaṃvāde mārkaṇḍena mahātmanā

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe caturthe dvārakāmāhātmye rukmiṇīpūjanamāhātmyavarṇanaṃnāma dvāviṃśatitamo'dhyāyaḥ