Skanda Purana · Verses 7.2-2

// prahlāda uvāca // //
sarveṣāmapi bhūtānāṃ daityadānavarakṣasām //
bhavanto vai pūjyatamā devādīnāṃ tathaiva ca

anujñayā tu yuṣmākaṃ prasādātkeśavasya hi //
adhiṣṭhānaṃ bhagavataḥ kathayāmi nibodhata

paścimasya samudrasya tīramāśritya tiṣṭhati //
kuśasthalīti yā pūrvaṃ kuśena sthāpitā purī

vahate gomatī yatra sāgareṇa samaṃtataḥ //
dvārāvatīti sā viprā ānartteṣu prakīrttitā

tasyāṃ vasati viśvātmā sarvakāmaprado hariḥ //
kalā ṣoḍaśasaṃyukto mūrtiṃ dvādaśakānvitaḥ

tadeva paramaṃ dhāma tadeva paramaṃ padam //
dvārakā sā ca vai dhanyā yatrā''ste madhusūdanaḥ

yatra kṛṣṇaścaturbāhuḥ śaṃkhacakragadādharaḥ //
narā muktiṃ prayāsyaṃti tatra gatvā kalau yuge

tacchrutvā vacanaṃ tasya prahlādasya mahātmanaḥ //
vismayāviṣṭamanasasta- mūcurmunisattamāḥ

// ṛṣaya ūcuḥ // //
kṣayaṃ yadukule yāte bhāre copahṛte bhuvaḥ //
prabhāse yādavaśreṣṭhaḥ svasthānamagamaddhariḥ

dvārāvatyā plāvitāyāṃ samaṃtātsāgareṇa hi //
kathaṃ sa bhagavāṃstatra kalau daitya prakīrtyate

kathayasva suraśreṣṭha kathaṃ viṣṇurmahītale //
sthitaścānarttaviṣaya etadvistarato vada

ugrasene narapatau praśāsati vasundharām //
kṛṣṇo yadupurīmetāṃ śobhayāmāsa sarvataḥ

ramamāṇe ramānāthe rāmābhiramaṇe harau //
ekadā tu samāsīne sabhāyāṃ yadusattame १३ //
kathābhiḥ kriyamāṇābhirvicitrābhiranekadhā //
uddhavaḥ kathayāmāsa pracāraṃ yadunaṃdanam

yātrāyāmanusaṃprāptaṃ durvāsasamakalmaṣam //
sthitaṃ taṃ gomatītīre cakratīrthasamīpataḥ

tacchrutvā sahasotthāya bhagavānrukmiṇīgṛham //
jagāma hṛṣṭamanasā viśvaśaktiradhokṣajaḥ

āgatyovāca vaidarbhīṃ saṃprāptamṛṣisattamam //
taponirdhūta pāpmā'yamatriputro mahātapāḥ

ātithyenārcito vipro dāsyate ca mahodayam//
gṛhiṇī na gṛhe yasya satpātrāgamanaṃ vṛthā

tasya devā na gṛhṇaṃti pitaraśca tathodakam//
tadāgacchasva gacchāmo nimaṃtrayitumatrijam

tathetyuktvā tu sā devī rathamāruruhe satī //
rathamāruhya deveśo rukmiṇyā sahito hariḥ //
jagāma tatra yatrāste durvāsā munisattamaḥ

dṛṣṭvā jvalaṃtaṃ tapasā kūle nadanadīpateḥ //
kāpālikasya purataḥ susnātaṃ varasīkaraiḥ

praṇamya bhagavānbhaktyā papracchā'nāmayaṃ tataḥ //
paścādvidarbhatanayā rukmiṇī praṇanāma tam

durvāsāścāpi tau dṛṣṭvā darśanārthamupāgatau //
papraccha kuśalaṃ tatra svāgatenābhinaṃdya ca

// durvāsā uvāca // //
kuśalaṃ kṛṣṇa sarvatra kutra vāsastavā'dhunā //
kati dārā dhanāpatyametadvistarato vada

// śrīkṛṣṇa uvāca // //
samudreṇa pradattā me bhūbhirdvādaśayojanā //
tasyāṃ nivasato brahmanpurī hemamayī mama

prāsādāstatra sauvarṇā navalakṣāṇi saṃkhyayā //
tasyāṃ vasāmi saṃhṛṣṭastvatprasādātsunirbhayaḥ

tacchutvā vacanaṃ tasya vismayāviṣṭamānasaḥ //
pratyuvāca sa durvāsāḥ prahasya madhusūdanam

vasaṃti tāvakā ye ca teṣāṃ saṃkhyā vadasva bhoḥ //
yāvatyaśca mahiṣyaste putrāḥ parijanāstathā

// śrīkṛṣṇa uvāca // //
brahmanṣoḍaśasāhasraṃ bhāryyāścāṣṭādhikā mama//
tāsāṃ madhye'bhīṣṭatamā vidarbhādhipateḥ sutā

ekaikasyā daśa sutāḥ kanyā caikā tathā mune //
ṣaṭpaṃcāśadyadūnāṃ tu koṭyaḥ parijano mama

śeṣāḥ prakṛtayo brahmaṃsteṣāṃ saṃkhyā na vidyate //
tacchrutvā ciṃtayāmāsa kimetaditi vismitaḥ

aho hyanaṃtavīryasya māyāmāśritya tiṣṭhataḥ //
anaṃtā sarvakartṛtve pravṛttirdṛśyatāmiya m

// durvāsā uvāca // //
svāgataṃ te mahābāho brūhi kiṃ karavāṇi te //
darśanena tvadīyena prītimeti ca me manaḥ

// śrīkṛṣṇa uvāca// //
yadi prasanno bhagavāṃstadāgacchasva me gṛham//
śirasā dhāryya pādāṃbu prayāsyāmi pavitratām

durvāsā uvāca//
akṣamāsārasarvasvaṃ kiṃ māṃ nayasi mādhava//
naya māṃ yadi madvākyaṃ karoṣi saha bhāryayā

prahlāda uvāca//
evamastviti coktvā sa prasthitaḥ svarathena hi/
taṃ dṛṣṭvā prasthitaṃ viṣṇuṃ prahasyovāca bhartsayan

// durvāsā uvāca // //
durvāsasaṃ na jānāsi muñcemānhayasattamān //
tvaṃ ca bhāryā tathā ceyaṃ vahataṃ svarathena mām

//śrīkṛṣṇa uvāca // //
bhagavanyathā prabravīṣi vipra kartāsmi tattathā //
tvayā kṛpālunā brahmanpārito'haṃ sabāṃdhavaḥ

// prahlāda uvāca// //
tau tathā ṛṣivaryyo'sau yuktāṃ devīṃ rathe svake //
tathaiva puṇḍarīkākṣaṃ yāhi yāhītyabhāṣata

taṃ dṛṣṭvā devatāḥ sarvā vahamānaṃ rathaṃ harim //
sādhusādhviti bhāṣaṃta ūcuḥ sarve parasparam

aho brahmaṇyadevasya parāṃ bhaktiṃ prapaśyata //
skandhe kṛtvā dhuraṃ yo hi vahate bhāryyayā saha

vikīryamāṇaḥ kusumaiḥ surasaṃghairjanārdanaḥ //
jagāma sa rathaṃ gṛhya sabhāryo dvārakāṃ prati //

uhyamāne rathe tasminrukmiṇī tṛṣitā'bhavat //
uvāca kṛṣṇaṃ vaidarbhī śramavyākulalocanā

śrāntā bhāraparikliṣṭā vahatī kopanaṃ dvijam //
pāyayitvodakaṃ kānta naya māṃ mandiraṃ svakam

tacchrutvā vacanaṃ tasyāḥ pādākrāntyā dharātalāt //
ānayāmāsa bhagavāngagāṃ tripathagāṃ śubhām

taddṛṣṭvā nirmalaṃ śītaṃ sugaṃdhaṃ pāvanaṃ tathā //
papau pipāsitā devī rukmiṇī jāhnavījalam

pītaṃ tayā jalaṃ dṛṣṭvā cukopa ṛṣisattamaḥ //
jajvāla jvalanaprakhyaḥ śaśāpa parameśvarīm

// durvāsā uvāca //
māmapṛṣṭvā jalaṃ yasmātpītavatyasi rukmiṇī//
tasmātpānaratā nityaṃ bhaviṣyasi na saṃśayaḥ

aviyuktā rathādyasmānmāmapṛṣṭvā jalaṃ tvayā//
pītaṃ tasmācca kṛṣṇena viyuktā tvaṃ bhaviṣyasi

// prahlāda uvāca // //
etāvaduktvā vacanaṃ krodhasaṃraktalocanaḥ //
parityajya rathaṃ vipro bhūmāvevāvatiṣṭhati

evaṃ śaptā tadā devī rudodātīva vihvalā //
uvāca kṛṣṇaṃ karuṇaṃ kathaṃ sthāsye tvayā vinā

// śrīkṛṣṇa uvāca // //
āyāsye pratyahaṃ devi dvikālaṃ bhavanaṃ tava //
yo māṃ paśyati cātrasthaṃ sa tvāmeva prapaśyati

māṃ hi dṛṣṭvā naro yastu tvāṃ na paśyati bhaktitaḥ //
arddhṃ yātrā phalaṃ tasya bhaviṣyati na saṃśayaḥ

āśvāsya ca priyāmevaṃ brāhmaṇaṃ yadunandanaḥ //
tataḥ prasādayāmāsa durvāsasamakalmaṣam

bāhyo pavanamadhye tu pūjayāmāsa taṃ tathā //
avanijya svayaṃ pādau viprapādāvanejanam //
dhārayāmāsa śirasā jagataḥ pāvano hariḥ

dattvārghyaṃ gāṃ ca viprāya madhuparkaṃ sa bhaktitaḥ //
vidhivadbhojayāmāsa ṣaḍrasena dvijottamam

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe caturthe dvārakāmāhātmye durvāso dvārakānayana durvāsodatta rukmiṇīśāpavṛttāntavarṇanaṃ nāma dvitīyo'dhyāyaḥ