Skanda Purana · Chapter 6.44

// menakovāca // //
nūnaṃ hi kāmadharme tvaṃ na pravīṇo mahādyute //
tena māmīdṛśairvākyairnivārayasi rāgiṇīm

// sūta uvāca // //
evamuktastato bhūyo viśvāmitro'bravīdidam //
kopena mahatā yukto niḥspṛhastatparigrahe

// viśvāmitra uvāca // //
tvaṃ jīva gaccha vā mṛtyuṃ nāhaṃ kartāsmi te vacaḥ //
vratanāśāttu yatpāpamadhikaṃ strīvadhādbhavet

prāyaścittaṃ budhairuktaṃ vratināṃ strīvadhe kṛte //
na saṃgāttu punastāsāṃ tasmāttvaṃ gantumarhasi

na kevalaṃ vratopetāḥ strīsaṃgātpāpamāpnuyuḥ //
vratabāhyā api narāḥ saktāḥ strīṣu pataṃtyadhaḥ

saṃsārabhramaṇaṃ nārī prathamepi samāgame //
vahnipradakṣiṇā vyājanyāyenaiva pradarśayet

tasmātstrībhiḥ samaṃ prājñaḥ saṃbhāṣāmapi varjayet //
āstāṃ tāvatsamāsaṃgaṃ ya icchecchreya ātmanaḥ

aṃgāra sadṛśā nārī ghṛtakuṃbhasamaḥ pumān //
asparśāddṛḍhatāmeti tatsaṃparkādvilīyate

striyo mūlamanarthānāṃ sarveṣāṃ prāṇināṃ bhuvi //
tasmāttyājyā sudūreṇa tāḥ svargasya nirodhakāḥ

kulīnā vittavatyaśca nāthavatyo'pi yoṣitaḥ //
ekasminnaṃtare rāgaṃ kurvaṃtyetāḥ sucañcalāḥ

na strībhyaḥ kiṃcidanyaddhi pāpāya vidyate bhuvi //
yāsāṃ saṃgasamāsādya saṃsāre bhramate janaḥ //////
nīco'pi kurute sevāṃ yastāsāṃ vijaneṣvatha //
virūpaṃ vāpi nīcaṃ vā taṃ sevante hi tāḥ striyaḥ

anarthatvānmanuṣyāṇāṃ bhayātparijanasya ca //
maryādāyāmamaryādāḥ striyastiṣṭhanti bhartṛṣu

//sūta uvāca // //
evaṃ saṃbhartsitā tena menakā kopasaṃyutā //
śaśāpa taṃ muniśreṣṭhaṃ sphuramāṇoṣṭhasaṃpuṭā

yasmāttvayā parityaktā sakāmāhaṃ sudurmate//
tyajatā kāmajaṃ dharmaṃ tasmācchāpaṃ gṛhāṇa me

adyaiva bhava duburddhe valīpalitasaṃyutaḥ //
jarājarjjaritāṃgaśca tucchadṛṣṭirviraṃgitaḥ

// sūta uvāca // //
uktamātre tu vacane tatkṣaṇānmunisattamaḥ //
babhūva tādṛśaḥ sadyastayā yādṛkprakīrtitaḥ

tataḥ kopaparītātmā so'pi tāṃ śaptumudyataḥ //
kamaṇḍalorjalaṃ gṛhya saṃtāpādraktalocanaḥ

nirdoṣo'pi tvayā yasmācchapto'haṃ gaṇikādhame //
tasmādbhava tvamapyāśu jarājarjaritāṃgikā

sāpi tadvacanātsadyastādṛgrūpā vyajāyata //
yādṛśo'sau muniśreṣṭho valīpalitagātrabhṛt

atha tādṛksvarūpeṇa snātā tatra jalā śaye //
bhūyo'pi tādṛśī jātā yādṛśī saṃsthitā purā

taddṛṣṭvā paramāścaryamatīva tvarayānvitaḥ//
so'pi tatrākarotsnānaṃ saṃjātaśca yathā purā

tatastau tīrthamāhātmyādrūpaudāryaguṇānvitau //
mitha āmaṃtrya saṃhṛṣṭau gatau deśaṃ yathepsitam

evaṃ tīrthasya māhātmyaṃ vijñāya bhagavānṛṣiḥ //
liṃgaṃ saṃsthāpayāmāsa devadevasya śūlinaḥ

tapaścakāra sumahattasmiṃstīrthavare tadā //
kuśastambena kṛtavāṃstatsaro vipulaṃ vibhuḥ //

tatra snātvā naro yastu pūjayelliṃgamuttamam //
viśvāmitreśvaraṃ khyātaṃ sa gacchecchivamaṃdiram

adyāpi dṛśyate tatra gaṃgodakasamaṃ jalam //
sarvapāpaharaṃ puṇyaṃ sarvakāmapradāyakam

yastatra kurute snānaṃ śraddhāpūtena cetasā //
sa devalokamāsādya pitṛbhiḥ saha modate

tataḥprabhṛti tattīrthaṃ khyātiṃ prāptaṃ mahītale //
pātāle svargaloke ca rūpaudāryapradaṃ nṛṇām

etadvaḥ sarvamākhyātaṃ yatpṛṣṭo'smi dvijottamāḥ //
viśvāmitreśa māhātmyaṃ sarvapātakanāśanam

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṃḍe śrīhāṭakevarakṣetramāhātmye viśvāmitrakuṇḍotpatti viśvāmitreśvaramāhātmyavarṇanaṃnāma catuścatvāriṃśattamo'dhyāyaḥ