Skanda Purana · Chapter 6.41

// sūta uvāca // //
tasyaivottaradigbhāge devasya jalaśāyinaḥ //
sthānamasti suvikhyātaṃ sarvapātakanāśanam

yastatpūjayate bhaktyā śayane bodhane hareḥ //
upavāsaparo bhūtvā sa gacchedvaiṣṇavaṃ padam

aśūnyaśayanānāma dvitīyā dayitā tithiḥ //
sadaiva devadevasya kṛṣṇā suptasya yā bhavet

tasyāṃ yaḥ pūjayettatra taṃ devaṃ jalaśāyinam//
śāstroktena vidhānena sa gacchati hareḥ padam

// ṛṣaya ūcuḥ // //
jalaśāyī kathaṃ tatra saṃprāptaḥ sūtanandana //
pūjyate vidhinā kena tatsarvaṃ vistarādvada

// sūta uvāca // //
purāsīdbāṣkalirnāma dānavendro mahābalaḥ //
ajeyaḥ sarvadevānāṃ gandharvoragarakṣasām

athāsau bhūtalaṃ sarvaṃ vaśīkṛtvā mahābalaḥ //
tato daityagaṇaiḥ sārddhaṃ jagāma tridaśālayam

tatrābhavanmahāyuddhaṃ devāsuravināśakam //
devānāṃ dānavānāṃ ca kruddhānāmitaretaram

varṣāṇāmayutaṃ tāvadahanyahani dāruṇam //
tatrāsṛkkardamo jātaḥ parvataścāsthi saṃbhavaḥ

tato varṣasahasrāṃte daśame samupasthite //
jitastena sahasrākṣaḥ sasainyaḥ saparigrahaḥ

tataḥ svargaṃ parityajya sarvadevagaṇaiḥ saha //
jagāma śaraṇaṃ viṣṇoḥ śvetadvīpaṃ pratiśrayam

yatrāste bhagavānviṣṇuryoganidrāvaśaṃgataḥ //
śayānaḥ śeṣaparyaṃke lakṣmyā saṃvāhitāṃghriyuk

tato vedodbhavaiḥ sūktaiḥ stutiṃ cakruḥ samaṃtataḥ //
tasya devasya sadbhaktāḥ sarve devāḥ savāsavāḥ

athotthāya jagannāthaḥ provāca balasūdanam //
kaccitkṣemaṃ sahasrākṣa sāṃprataṃ bhuvanatraye //
yattvaṃ devagaṇaiḥ sārddhaṃ svayameva ihāgataḥ

// śakra uvāca // //
bāṣkalirnāma detyendro haralabdhavaro balī //
ajeyaḥ saṃgare devaistenāhaṃ vijito raṇe

saṃsthitiśca kṛtā svarge sāṃprataṃ madhu sūdana //
tenaiṣa śaraṇaṃ prāpto devaiḥ sārddhaṃ surottama

hiraṇyākṣabhayāddevā hiraṇyakaśipoḥ purā //
tvayā trātā vayaṃ sarve tathānyeṣāṃ durātmanām ///७//
tasmādasmādapi trāhi dānavādbalavattarāt //
bāṣkalernāsti deveśa tvāṃ muktvānyā parā gatiḥ ///८//
// śrībhagavānuvāca // //
ahaṃ taṃ nigrahīṣyāmi saṃprāpte samaye svayam//
tasmāttvaṃ samayaṃyāvatkuru śakra tapo mahat

yena te jāyate śaktistapovīryeṇa vāsava //
vadhāya tasya daityasya balayuktasya bāṣkaleḥ

// śakra uvāca // //
kasminkṣetre jagannātha karomi sumahattapaḥ //
tasya daityasya nāśārthaṃ tada smākaṃ prakīrtaya

// sūta uvāca // //
tacchrutvā bhagavānviṣṇuḥ provācātha puraṃdaram //
ciraṃ manasi niścitya kṣetrāṇyāyatanāni ca

camatkārapuraṃ kṣetraṃ śakra siddhipradāyakam //
tasmāttatra drutaṃ gatvā tadvadhārthaṃ tapaḥ kuru

// śakra uvāca // //
na vayaṃ bhavatā hīnā yāsyāmo'nyatra keśava //
bāṣkalerdānavendrasya bhayādbhītāḥ kathaṃcana

tasmādāgaccha tatra tvaṃ svayameva sureśvara //
tvayā saṃrakṣito yena karomi sumahattapaḥ

// sūta uvāca // //
tataḥ sa bhagavānviṣṇustathetyuktvā suraiḥ saha //
camatkārapuraṃ kṣetramājagāma saha śriyā //

atha devagaṇāḥ sarve tatra gatvā tadā''śramān //
cakruḥ pṛthakpṛthagghṛṣṭāstapo'rthaṃ kṛtaniścayāḥ

vāsudevo'pi saṃsmṛtya kṣīrodaṃ tatra sāgaram //
ānināyāśu vistīrṇaṃ hrade tasminpurātane

cakāra śayanaṃ tatra śvetadvīpe yathā purā //
stūyamānaḥ suraiḥ sarvaiḥ samaṃtādvinayānvitaiḥ

athāṣāḍhasya saṃprāpte dvitīyādivase śubhe //
kṛṣṇapakṣe sahasrākṣaṃ svayameva bṛhaspatiḥ //
provāca vacanaṃ ślakṣṇaṃ bāṣpavyākula locanam

// bṛhaspatiruvāca // //
aśūnyaśayanānāma dvitīyādya puraṃdara //
atīva dayitā viṣṇoḥ prasuptasya jalāśaye

asyāṃ saṃpūjito viṣṇuryāvanmāsacatuṣṭayam //
dadāti sakalānkāmāndhyātaścetasi sarvadā //
śāstroktavidhinā samyagvratastho jalaśāyinam

evaṃ sa caturo māsāndvitīyādivase harim //
pūjayitvā sahasrākṣastejasā sahito'bhavat

taṃ dṛṣṭvā tejasā yuktaṃ parituṣṭo janārdanaḥ //
provāca śakra gacchādya vadhārthaṃ tasya bāṣkaleḥ //
sarvairdevagaṇaiḥ sārdhaṃ vijayaste bhaviṣyati

// śakra uvāca // //
bibhemi tasya devāhaṃ dānavendrasya durmateḥ //
tvayā vinā na gacchāmi sārdhaṃ sarvaiḥ surairapi

// śrībhagavānuvāca // //
tvayā saha sahasrākṣa cakrametatsudarśanam //
gamiṣyati vadhārthāya madīyaṃ suravidviṣām

evamuktvā hariścakraṃ pramumoca sudarśanam //
vadhārthaṃ dānavendrāṇāṃ śakreṇa sahitaṃ tadā

śakro'pi sahitastena gatvā cakreṇa kṛtsnaśaḥ //
sarvānutsādayāmāsa dānavānraṇamūrdhani

sa cāpi bāṣkalistena cchinnaścakreṇa kṛtsnaśaḥ //
papāta dharaṇīpṛṣṭhe vajrāhata ivācalaḥ

tathānye bahavaḥ śūrā dānavā baladarpitāḥ //
hatvā sudarśanaṃ cakraṃ bhūyaḥ prāptaṃ hareḥ karam

te'pi śakrādayo devāḥ prahṛṣṭā gatasaṃśayāḥ //
bhūyo viṣṇuṃ sametyātha procurnatvā tataḥ param // ४१
prabhāvāttava deveśa hatāḥ sarve'marārayaḥ //
prāptaṃ trailokyarājyaṃ ca bhūyo nihatakaṃṭakam

tasmātkīrtaya yatkṛtyaṃ tacca śreyaskaraṃ mama //
sadā syātpuṃḍarīkākṣa tathā śatrubhayāvaham

// śrībhagavānuvāca // //
mayātraiva sadā stheyaṃ rūpeṇānena vāsava //
sarvalokahitārthāya hrade puṇya jalāśraye

tvayā tasmātsamāgamya cāturmāsyaṃ śacīpate //
prayatnena prakartavyamaśūnyaśayanaṃ vratam

na bhavaṃti sahasrākṣa yena te pari paṃthinaḥ //
tathābhīṣṭaphalāvāptirmatprasādādasaṃśayam

anyo'pi yo naro bhaktyā pūjayiṣyati māmiha //
saṃprāpsyati sa tām̐llokāndurlabhāṃstri daśairapi

tasmādgaccha sahasrākṣa kuru rājyaṃ triviṣṭape //
bhūyo'pyatraiva deveśa draṣṭavyo'smi na saṃśayaḥ //
kāryakāle samāyāte śvetadvīpe yathā tathā

// sūta uvāca // //
tataḥ praṇamya taṃ dṛṣṭvā prajagāma śatakratuḥ //
vāsudevo'pi tatraiva sthito lokahitāya ca

evaṃ tatra dvijaśreṣṭhā jalaśāyī janārdanaḥ //
sarvalokahitārthāya saṃsthitaḥ parameśvaraḥ

yastaṃ pūjayate bhaktyā śraddhayā parayā yutaḥ //
cāturmāsye viśeṣeṇa sa yāti paramāṃ gatim

tathā devagaṇaiḥ sarvairdvārakā tatra sā kṛtā //
saṃpūjya tu narā yāṃti cāturmāsye triviṣṭapam

śeṣakāle'pi cittasthānkāmānmartyaḥ samāpnuyāt //
tasmātsarvaprayatnena pūjyā sā dvārakā naraiḥ //
sarveṣvapi hi kāleṣu cātumāsye viśeṣataḥ

etadvaḥ sarvamākhyātaṃ sarvapātakanāśanam //
ākhyānaṃ devadevasya supuṇyaṃ jalaśāyinaḥ

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṃḍe śrīhāṭakeśvarakṣetramāhātmye jalaśāyyutpattivarṇanaṃnāmaikacatvāriṃśattamo'dhyāyaḥ