Skanda Purana · Chapter 6.191

// ṛṣaya ūcuḥ // //
sūtaputra tvayā proktaṃ sāvitrī nāgatā ca yat //
kauṭilyena samāyuktairāhūtā vacanaistathā //
pulastyena punaścaiva prasaktā gṛhakarmaṇi

tatastu brahmaṇā kopādgāyatrī ca samāhṛtā //
devairvipreśce sā'tīva śaṃsitā bhāryatāṃ gatā

sāvitrī ca kathaṃ jātā tāṃ jñātvā yajñamaṇḍape //
patnīśālāṃ praviṣṭāṃ ca sarvaṃ no vistarādvada

// sūta uvāca // //
sāvitrī vaśagaṃ kāṃtaṃ jñātvā viśvāsamāgatā //
sthirā bhūtvā tadā sarvā devapatnīḥ samānayat

gaurī lakṣmīḥ śacī medhā tathā caivāpyarundhatī //
svadhā svāhā tathā kītirbuddhiḥ puṣṭiḥ kṣamā dhṛtiḥ //
tathā cānyāśca bahavo hyapsarobhiḥ samanvitāḥ

ghṛtācī menakā raṃbhā urvaśī ca tilottamā //
apsarāṇāṃ gaṇāḥ sarve samājagmurdvijottamāḥ

sā tābhiḥ sahitā devīpūrṇahastābhireva ca //
saṃprahṛṣṭamanobhiśca prasthitā maṇḍapaṃ prati

vādyamāneṣu vādyeṣu gītadhvaniyuteṣu ca //
gandharvāṇāṃ pramukhyānāṃ kinnarāṇāṃ viśeṣataḥ

prasthitā sā mahābhāgā yāvattadyajñamaṇḍapam //
tāvattasyāstadā cakṣuḥ prāsphuraddakṣiṇaṃ muhuḥ

apasavyaṃ mṛgāścakrustathānye'pi khagādayaḥ //
viparyastena saṃyāti śabdānkurvaṃti cāsakṛt

dakṣiṇāni tathā'ṅgāni sphuramāṇāni vai muhuḥ//
tasyā manasi saṃkṣobhaṃ janayati nirargalam

tāśca devastriyaḥ sarvā nṛtyaṃti ca hasaṃti ca //
gāyaṃti ca yathotsāhaṃ tasyāḥ pārśve vyavasthitāḥ

na jānaṃti ca saṃkṣobhaṃ tathā śakunajaṃ hṛdi //
anyonyasparddhayā sarvā gītanṛtyaparāyaṇāḥ

ahaṃpūrvamahaṃpūrvaṃ praviśāmi mahāmakhe //
ityautsukyasamopetāstā gacchaṃti tadā pathi

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgara khaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye sāvitryā yajñāgamanakālikotpātādyapaśakunodbhavavarṇanaṃnāmaikanavatyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ