Skanda Purana · Chapter 6.189

// sūta uvāca // //
atha yāvacca tāḥ śaptā mātaro dvijasattamāḥ //
sāvitryā tāstu gaṃdharvyaḥ prāptāḥ sā yatra tiṣṭhati

tataḥ praṇamya tā ūcuḥ sarvā dīnataraṃ vacaḥ //
vayaṃ samāgatā devi sarvāstava makhe yataḥ

yajñabhāgaṃ labhiṣyāma auduṃbaryāḥ prasādataḥ //
na cāsmābhiḥ parijñātā sāvitrī cātra tiṣṭhati

daurbhāgyadoṣasaṃpannā nāgarībhiḥ samāvṛtā //
asmākaṃ sukhamārgo'yaṃ nṛtyagītasamudbhavaḥ

tatkurvāṇāstato rātrau śaptā gāṃdharvasattame //
strīṇāṃ duḥkhena duḥkhārtā jāyaṃte sarvayoṣitaḥ

yūyamānaṃditāḥ sarvāḥ sapatnyā mama cotsave //
tāṃ praṇamya prapūjyādya nāhaṃ saṃbhāṣitāpi ca

viśeṣānnṛtyagītaṃ ca prārabdhaṃ mama cāgrataḥ//
tasmādvyomagati rnaiva bhavatīnāṃ bhaviṣyati

asminsthāne sadā dīnāstathā''śrayavivarjitāḥ //
saṃtiṣṭhadhvaṃ na vaḥ pūjāṃ kariṣyaṃti ca mānavāḥ

dīnānāmasamarthānāṃ yātrākṛtyeṣu sarvadā //
tasyāstadvacanaṃ devi nānyathā saṃbhaviṣyati

audumbaryāḥ pūjanāya gatvā tasyai nivedyatām //
sā hi vyapanayedduḥkhaṃ dhruvaṃ sā hi prakāmadā

tenā'tra sahasā prāptā yāvannaṣṭamanorathāḥ

tasmātkuruṣva kalyāṇi yathāsmākaṃ gatirbhavet //
māhātmyaṃ tava varddheta trailokye'pi carācare

// audumbaryuvāca // //
kā śaktirvidyate'smākaṃ kṛtaṃ sāvitrisaṃbhavam //
anyathā kartumevādya sarvairapi surāsuraiḥ

tathāpi śaktito devyo yatiṣyāmi hitāya vaḥ //
aṣṭaṣaṣṭiṣu gotreṣu bhavatyaḥ saṃniyojitāḥ

pitāmahena tuṣṭena tatra pūjāmavāpsyatha //
yūyaṃ rātrau ca saṃjñābhirhāsyapūrvābhireva ca

adyaprabhṛti yasyātra nāgarasya tu maṃdire //
vṛddhiḥ saṃpatsyate kācidvi śeṣānmaṃḍapodbhavā

tathā yā yoṣitaḥ kāścitpuradvāraṃ sametya ca //
adṛṣṭahāsyamādhyāya kṣapiṣyaṃti baliṃ tataḥ

tena vo bhavitā tṛptirdevānāṃ ca yathā makhaiḥ //
yāḥ punarna kariṣyaṃti pūjāmetāṃ mayoditām

yuṣmākaṃ nagare tāsāṃ suputro nāśamāpsyati //
yuṣmākamapamāne na sadā rogī bhaviṣyati

tasmāttiṣṭhadhvamatraiva rakṣārthaṃ nagarasya ca //
śāpavyājena yuṣmākaṃ varo'yaṃ samupasthitaḥ

etasminnaṃtare prāpto devaśarmā dvijottamāḥ //
gaṃdharvaḥ parvato jātaḥ svapatnyā sahitastadā

yadā caudumbarī śaptā nāradena surarṣiṇā //
mānuṣī bhava kruddhena tadā saṃprārthitastayā

madarthaṃ mānuṣo bhūtvā tatā tvaṃ cānayā saha//
sṛja māṃ mānuṣīṃ ceva yena gacchāmi no bhuvi

viṇmūtrasaṃyute garbhe sarvadoṣasamanvite//
tataḥ sā kṛpayā tasyāḥ satpatnyā devaśarmaṇaḥ

avatīrṇā dharāpṛṣṭhe vānaprasthāśrame tataḥ//
evaṃ sā pañcamī rātristasya yajñasya sattamāḥ

utsavena manojñena caudumbaryā vyatikramāt//
pratyūṣe ca tato jāte yadā tena visarjitā

audumbarī tadā prāha parvataṃ janakaṃ nijam//
kalye'trāvabhṛtho bhāvī vidhiyajñasamudbhavaḥ

sarvatīrthamayastasminsnānaṃ na syāttataḥ param//
yāsyāmaḥ svagṛhānbhūyaḥ sarvairdevaiḥ samanvitāḥ

anenaiva vimānena trayo vāpi yathāsukham//
mamāpi ca varo jāto yaḥ śāpānnāradodbhavāt//
yajñabhāgo mayā prāpto devānāmapi durlabhaḥ//
paurṇamāsīdine prāpte viśeṣātstrījanaiḥ kṛtaḥ

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmya auduṃbaryutpattipūrvakatatprāgjanmavṛttāṃtavarṇanaṃnāmaikonanavatyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ