Skanda Purana · Chapter 6.160

// sūta uvāca // //
anyasminnahani prāpte rahasyuktaḥ sa bhāryayā //
rātrau prasuptaḥ pārśve ca pādau saṃspṛśya tatkṣaṇāt

tvaṃ tāvanmama bharttāsi yāvajjīvamasaṃśayam //
tadvadasva vibho'smākaṃ tvadarthaṃ sa mayojjhitaḥ

indrajālamidaṃ kiṃ te kiṃ vā maṃtraprasādhanam //
devānāṃ vā prasādo'yaṃ yattvaṃ caitādṛśaḥ sthitaḥ

mayā tvaṃ hi tadā jñātaḥ prathame'pi dine sthite //
yadā saṃbhūṣitā vastraistathā vastuvibhūṣaṇaiḥ

yadyahaṃ tava vārtāṃ ca sarvāṃ kapaṭasaṃbhavām //
kathayāmi dvitīyasya tatte pādau spṛśāmyaham

// sūta uvāca // //
evamukto vihasyoccaiḥ sa tadā brāhmaṇottamāḥ //
tāmāliṃgya tataḥ prāha vacanaṃ madhurākṣaram

sādhu priye tvayā jñātaṃ sarvaṃ mama viceṣṭitam //
ahaṃ sa vipraḥ subhage maṇibhadreṇa yaḥ purā

viḍaṃbito mukhaṃ paśyaṃstvadīyaṃ caṃdrasannibham //
camatkārapuraṃ gatvā mayā cārādhito raviḥ //
tena tuṣṭena me dattaṃ tadrūpaṃ jñānameva ca

//
// māhikovāca // //
tvadīyadarśanenāhaṃ kāmadevavaśaṃ gatā

tasmādārādhayiṣyāmi taṃ gatvā dinanāyakam //
yena te tādṛśaṃ bhūyaḥ pratuṣṭo vidadhāti saḥ

kiṃ me caitena rūpeṇa tāruṇyenāpi ca prabho //
yatte tathāvidhaṃ rūpaṃ saṃbhajāmi divāniśam

// sūta uvāca // //
tacchrutvā guṭikāṃ puṣpa samādāya mukhāntataḥ //
dadhāra tādṛśaṃ rūpaṃ yādṛgdṛṣṭaṃ purā tayā

tataḥ sā harṣitā māhī pulakena samanvitā //
tamāliṃgyābhajadgāḍhaṃ vākyametaduvāca ha

adya me saphalaṃ janma yauvanaṃ rūpameva ca //
yattvaṃ hṛdvāṃchitaḥ kāṃtaḥ pralabdho madanopamaḥ

etāvaṃti dinānyeva na mayā kāmajaṃ sukham //
api svalpataraṃ labdhaṃ kathaṃcidvṛddhasevayā

bhajasva svecchayā vipra dāsī te'haṃ vyavasthitā

// puṣpa uvāca // //
praviśāmi kimaṃgeṣu bhavantīṃ kiṃ milāmyaham //
priye cireṇa labdhāsi na jāne kara vāṇi kim

evamuktvā tatastau ca maithunāya kṛtakṣaṇau //
pravṛttau brāhmaṇaśreṣṭhāḥ kāmadevavaśaṃgatau

atha rātryāṃ vyatītāyāmudite sūryamaṇḍale //
vaktre tāṃ guṭikāṃ kṛtvā sa puṣpastādṛśo'bhavat

evaṃ tasya sthitasyātra mahānkālo vyajāyata //
putrāḥ pautrāstathā jātāḥ kanyakāśca tathaiva ca

sa vṛddhatvaṃ yadā prāpto jarāviplavatāṃ gataḥ //
tadā sa cintayāmāsa mayā pāpaṃ mahatkṛtam

maṇibhadro varāko'sau mithyācāreṇa ghātitaḥ //
tasya bhāryā hṛtā caiva prasūtiṃ ca niyojitā

hāṭakeśvarajaṃ kṣetraṃ tasmādgatvā karomya ham //
puraścaraṇasaṃjñaṃ ca yena śuddhiḥ prajāyate

evaṃ sa niścayaṃ kṛtvā puṣpaścitte nije tadā //
asaṃkhyaṃ vittamādāya camatkārapuraṃgataḥ //

putrebhyo'pi yathāsaṃkhyaṃ dattvā caiva pṛthakpṛthak //
prāsādaṃ kārayāmāsa tasya sūryasya śobhanam

yasminsiddhiṃ gataḥ so'tra yājñavalkyapratiṣṭhite //
tato madhyamamāhūya praṇipatyābhivādya ca //
so'bravīdbrāhmaṇānāṃ me cātuścaraṇamānaya

yenāhamagrato bhūtvā prāyaścittaṃ viśuddhaye //
puraścaraṇasaṃjñaṃ tu prārthayāmi yathāvidhi

iti skānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṃḍe hāṭa keśvarakṣetramāhātmye puṣpasya pāpakṣālanārthaṃ hāṭakeśvarakṣetragamanapuraścaraṇārthabrāhmaṇāmantraṇavarṇanaṃnāma ṣaṣṭyadhikaśatatamo'dhyāyaḥ