Skanda Purana · Chapter 6.150

// sūta uvāca // //
śukrastasya vacaḥ śrutvā citte kṛtvā dayāṃ tataḥ //
hāṭakeśvarajaṃ kṣetraṃ gatvā siddhipradāyakam //

cakāra vidhivaddhomaṃ svamāṃsena hutāśane //
maṃtrairātharvaṇai raudraiḥ kuṇḍaṃ kṛtvā trikoṇakam

evaṃ saṃjuhvatastasya tena vai vidhinā tadā //
yathā rudreṇa saṃtuṣṭā devī kelīśvarī tadā

taṃ provāca sametyāśu śukraṃ daityapurohitam //
mā tvaṃ bhārgavaśārdūla kuru māṃsaparikṣayam

bhāvitā'haṃ trinetreṇa tatkiṃ brūhi karomi te

// śukra uvāca // //
yathā rudrasya sāhāyyaṃ tvayātra vihitaṃ śubhe //
aṃdhakasyā'pi kartavyaṃ tathaivaiṣa varo mama

ye keciddānavā yuddhe bhakṣitāśca vināśitāḥ //
asya sainyasya te sarve punarjīvaṃtu satvaram

// devyuvāca // //
jīvayiṣyāmi tānsarvāndānavānnihatānraṇe //
navasaṃbhakṣitānvipra praviṣṭānyoginīmukhe

evamuktvā dadau tasmai sā devī harṣitānanā //
nāmnā'mṛtavatīṃ vidyāṃ yayā jīvaṃti te mṛtāḥ

tataḥ śukraḥ prahṛṣṭātmā gatvāṃdhakamuvāca ha //
siddhā kelīśvarī devī yathā śambhostathā mama

tayā dattā śubhā vidyā mama daityā mṛtāśca ye //
tānsarvāṃstatprabhāvena yojayiṣyāmi jīvite

tvayā'syāḥ satataṃ bhaktiḥ kāryā dānava sattama //
aṣṭamyāṃ ca viśeṣeṇa caturdaśyāṃ ca sarvadā

eṣā sā paramā śaktiryayā vyāptamidaṃ jagat//
kevalaṃ bhaktisādhyā sā na daṇḍena kathaṃcana

evamuktastu śukreṇa sa tadā dānavādhipaḥ //
tāṃ devīṃ pūjayāmāsa bhāvabhaktisamanvitaḥ

stutvā ca vividhaiḥ stotraistataḥ provāca sādaram //
tathānyā mātaraḥ sarvā yathājyeṣṭhaṃ yathākramam

ajñānādyanmayā devi kṛtaḥ kopastavopari //
marṣaṇīyastathā so'dya dīnasya praṇatasya ca

// śrīdevyuvāca // //
parituṣṭā'smi te vatsa prabhāvādbhārgavasya ca //
varaṃ varaya tasmāttvaṃ na vṛthā darśanaṃ mama

// andhaka uvāca // //
anenaiva tu rūpeṇa ye tvāṃ dhyāyaṃti dehinaḥ //
pūjayaṃti ca sadbhaktyā saṃsthāpya pratimāṃ tava //
teṣāṃ siddhiḥ pradātavyā tvayā hṛdayavāṃchitā

devyuvāca // //
yo māmanena rūpeṇa sthāpayiṣyati mānavaḥ //
tasya mokṣaṃ pradāsyāmi pāpasyāpi na saṃśayaḥ

yo'ṣṭamyāṃ ca caturdaśyāṃ mama pūjāṃ kariṣyati //
tasmai svargaṃ pradāsyāmi pāpasyāpi danūttama

kevalaṃ darśanaṃ yaśca dhyānaṃ vā me kariṣyati //
tasya rājyaṃ pradāsyāmi bhogānmānuṣasaṃbhavān / २१ //
evamuktvā'tha sā devī tataścādarśanaṃ gatā //
taiśca mātṛgaṇaiḥ sārdhaṃ paśyatastasya tatkṣaṇāt / २२ //
śakro'pi dānavānsarvāṃstayā saṃsiddhayā tataḥ //
mṛtānsaṃjīvayāmāsa daiteyānnavabhakṣitān

taiḥ sametya sa daityendraḥ prahṛṣṭenāṃtarātmanā //
tāṃ purīṃ prāpya śakrasya rājyaṃ cakre divāniśam

tāṃ devīṃ dhyāyamānastu pūjayāno divāniśam //
aṣṭamyāṃ ca caturdaśyāṃ viśeṣeṇa mahābalaḥ // २५
atha tasyāḥ prabhāvaṃ taṃ jñātvā vyāsasamudbhavaḥ //
sthāne'tra sthāpayāmāsa saṃsiddhiṃ pa parāṃ gataḥ

// sūta uvāca / //
evaṃ kelīśvara devī saṃjātā parameśvarī //
tasmātsthāpyā ca pūjyā ca dhyeyā caiva viśeṣataḥ

evaṃ devyā naro yaśca paṭhate vā śṛṇoti vā //
vācyamānaṃ sa mucyeta vyasanena garīyasā

bhraṣṭarājyo'thavā rājā yaḥ śṛṇotyaṣṭamīdine //
sa rājyaṃ labhate bhūyo nikhilaṃ hatakaṃṭakam

yuddhakāle ca saṃprāpte yaścaitacchṛṇuyānnaraḥ //
sa hatvā śatrusaṃghātaṃ vijayaṃ ca samāpnuyāt

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye kelīśvarīmāhātmyavarṇanaṃnāma pañcāśaduttaraśatatamo'dhyāyaḥ // १५० / // /