Skanda Purana · Chapter 6.141

// sūtauvāca // //
tathānyo'pi hi tatrāsti devo miṣṭānnadāyakaḥ //
yasya saṃdarśanādeva miṣṭānnaṃ labhate naraḥ

āsītpūrvaṃ nṛpo nāmnā vasusena iti smṛtaḥ //
ānarttādhipatiḥ khyāto bṛhatkalpe dvijottamāḥ

atyaiśvaryasamāyukto gajavājirathānvitaḥ //
jitāripakṣastejasvī dātā bhogī jiteṃdriyaḥ

sa saṃkrāṃtau vyatīpāte grahaṇe ravi somayoḥ //
parvakāleṣu cānyeṣu vividheṣu subhaktitaḥ

prayacchati dvijātibhyo ratnāni vividhāni ca //
iṃdranīlamahānīlavidrumasphaṭikādi ca

māṇikyamauktikānyeva vidrumāṇi viśeṣataḥ //
hastyaśvarathayānāni vastrāṇi vividhāni ca

na kasyacitpradadyātsa sasyaṃ brāhmaṇasattamāḥ //
atīva sulabhaṃ matvā tathā toyaṃ viśeṣataḥ

tato rājyaṃ ciraṃ kṛtvā dṛṣṭvā putrodbhavānsutān //
kāladharmamanuprāptaḥ kasmiṃścitkālaparyaye

tataśca maṃtribhistasya satyasena iti smṛtaḥ //
abhiṣiktaḥ suto rājye vīryodāryasamanvitaḥ

vasuseno'pi saṃprāpya svargaṃ dānaprabhāvataḥ //
divyāṃbaradharo bhūtvā divyaratnairvibhūṣitaḥ

sevyamāno'psarobhiśca vimānavaramāśritaḥ //
babhrāma sarvalokeṣu svecchayā kṣutsamāvṛtaḥ

pipāsākulacittaśca mukhena pariśuṣyatā //
na kaṃciddadṛśe tatra bhuṃjānamaparaṃ divi // १२ /
na ca pānasamāsaktaṃ na sasyaṃ salilaṃ na ca

tato gatvā sahasrākṣamuvāca dvijasattamāḥ //
kṣuttṛṣāvṛtadehastu lajjayā'dhomukhaḥ sthitaḥ

naivātra dṛśyate kaścitkṣuttṛṣāparipīḍitaḥ //
māṃ muktvā vibudhaśreṣṭha tatkimetadvadasvame

eṣa me svargarūpeṇa narakaḥ samupasthitaḥ //
kimetairbhūṣaṇairvastrairvimānādibhireva ca

kṣudhā saṃpīḍyamānasya svargametacchacīpate //
agnitulyaṃ samuddiṣṭaṃ mama citte'pi vartate

tasmātkuru prasādaṃ me yathā kṣunna prabādhate //
nocetkṣipa suraśreṣṭha raurave narake drutam

//
// iṃdrauvāca // //
anarhosi mahīpāla narakasya tvameva hi //
tvayā dānāni dattāni saṃkhyāhīnāni sarvadā

paraṃ kiṃ tu kvacinnānnaṃ dattaṃ rājanna codakam//
na kiṃcidapi saṃciṃtya yataḥ sulabhameva hi

/
toyaṃ sānnaṃ sadā dadyādannaṃ caiva sadakṣiṇam//
ya icchecchāśvatīṃ tṛptimiha loke paratra ca

tasmāttvaṃ hi kṣudhāviṣṭaḥ svarge caiva mahīpate //
bhūṣito bhūṣaṇaiḥ śreṣṭhairvimānavaramāśritaḥ

// rājovāca // //
asti kaścidupāyo'tra devau vā mānuṣo'pi vā //
kṣutpipāse'titīvre me vināśaṃ yena gacchataḥ

// indra uvāca // //
yadi kaścitsutastubhyaṃ viprebhyaḥ satataṃ jalam//
dadāti ca sadā sasyaṃ tatte tṛptiḥ prajāyate

nānyathā pārthivaśreṣṭha ekasminnapi vāsare //
adattasya tava prāptiḥ satyametanmayoditam

so'pi bhūmipateḥ putrastava yacchati nodakam//
na ca sasyaṃ dvijātibhyastvanmārgamanusaṃcaran

etasminnaṃtare prāpto nārado munisattamaḥ//
brahmalokātsthitau yatra tau bhūmipasureśvarau

tataḥ śakraḥ samutthāya tasmai tuṣṭisamanvitaḥ //
arghaṃ dattvā vidhānena sādaraṃ cedamabravīt /ār २८ //
kutaḥ prāpto'si vipreṃdra prasthitaḥ kva ca sāṃpratam//
kena kāryeṇa cedguhyaṃ na te'sti vada sāṃpratam

nārada uvāca // //
brahmalokādahaṃ prāptaḥ prasthitastu dharātale //
tīrthayātrākṛte śakra nānyadastīha kāraṇam

// sūta uvāca // //
tacchrutvā sa nṛpo hṛṣṭastamuvāca munīśvaram //
prasādaḥ kriyatāṃ mahyaṃ dīnasya munipuṃgava

tvayā bhūmitale vācyo mama putro mahīpatiḥ //
ānarttādhipatiḥ khyātaḥ satyasena iti prabho //

tava tāto mayā dṛṣṭaḥ śakrasya sadanaṃ prati //
kṣutpipāsāparītāṃgo dīnātmā devamadhyagaḥ

tasmātputro'si cenmahyaṃ tvaṃ satyaṃ parirakṣasi //
tanmannāmnā prayacchoccaiḥ sasyāni salilāni ca

sa tatheti pratijñāya nārado munisattamaḥ //
anujñāpya sahasrākṣaṃ prasthito bhūtalaṃ prati

tataḥ krameṇa tīrthāni bhramamāṇaḥ sa saddvijaḥ //
ānarttaviṣayaṃ prāpya satyasenamupādravat

atha saṃpūjitastena samyagbhūpatinā muniḥ //
pituḥ saṃdeśamācakhyau vijane tasya sādaram

tacchrutvā śokasaṃtaptaḥ satyaseno mahīpatiḥ //
taṃ visṛjya muniśreṣṭhaṃ pūjayitvā vidhānataḥ / ३८ //
tato janakamuddiśya miṣṭānnena subhaktitaḥ //
sahasraṃ brāhmaṇeṃdrāṇāṃ bhojayāmāsa nityaśaḥ

prapādānaṃ tathā cakre grīṣmakāle viśeṣataḥ //
tyaktvānyāḥ sakalā yāśca kriyā dharmasamudbhavāḥ // ६.१४१.४० /
evaṃ tasya mahīpasya vartamānasya ca dvijāḥ //
anāvṛṣṭirabhūdraudrā sarvasasyakṣayāvahā

yāvaddvādaśavarṣāṇi na jalaṃ tridaśādhipaḥ //
mumoca dharaṇīpṛṣṭhe sarve lokāḥ kṣudhārditāḥ

atrābhāvāttato bhūyo na sasyaṃ saṃprayacchati //
brāhmaṇebhyaḥ samuddiśya pitaraṃ svaṃ yathā purā

tataḥ sa kṣutparītāṃgaḥ pitā tasya mahīpateḥ //
svapne provāca taṃ putramatīva malināṃbaraḥ

tvayā putreṇa putrāhaṃ kṣutpipāsāsamākulaḥ //
svargastho'pi hi tiṣṭhāmi tasmādannaṃ prayaccha vai //
mannāmnā toyasaṃyuktaṃ yadi tvaṃ matsamudbhavaḥ

tataḥ śokasamāyuktaḥ sa nṛpaḥ svapnadarśanāt //
annābhāvātsamaṃ maṃtraṃ maṃtribhiḥ sa tadākarot

ahamārādhayiṣyāmi sasyārthe vṛṣabhadhvajam //
rājye rakṣā vidhātavyā bhavadbhiḥ sādaraṃ sadā

tato'traiva samāgatya sthāpayitvā maheśvaram //
samyagārādhayāmāsa vrataiśca niyamaistathā

atha tasya gatastuṣṭiṃ varṣāṃte bhagavāñchivaḥ//
abravīdvarado'smīti prārthayasva yathepsitam

rājovāca//
annārthaṃ devadeveśa mayāyaṃ vihito vidhiḥ//
tasmāttvaṃ yaccha me śīghramasaṃkhyaṃ vṛṣavāhana

/
tathā saṃjāyatā vṛṣṭiḥ samaste dharaṇītale //
yena sasyāni jāyaṃte salilāni ca sāṃpratam

jāyatāṃ mama tātasya svargasthasya mahātmanaḥ //
prasādāttava saṃtṛptirakṣayā surasattama

// śrībhagavānuvāca // //
bhavitā na cirādvṛṣṭiḥ prabhūtā dharaṇītale //
bhaviṣyaṃti tathānnāni yāni kāni mahītale

tasmāttvaṃ gaccha rājeṃdra svagṛhaṃ prati sāṃpratam//
mama vākyādasaṃdigdhametadeva bhaviṣyati

taccaitanmāmakaṃ liṃgaṃ yattvayā sthāpitaṃ nṛpa //
prātarutthāya yaḥ kaścitsamyaktadvīkṣayiṣyati

miṣṭānnamamṛtasvādu sa hi nūnamavāpsyati//
mama vākyānnṛpaśreṣṭha sadā janmanijanmani

sa evaṃ bhagavānuktvā tataścādarśanaṃ gataḥ //
so'pi rājā nijaṃ sthānaṃ harṣeṇa mahatānvitaḥ //
ājagāma cakārātha rājyaṃ nihatakaṃṭakam

// sūta uvāca // //
adyāpi kalikāle'tra saṃprāpte dāruṇe yuge //
yastaṃ miṣṭānnadaṃ paśyetprātarutthāya bhaktitaḥ

sa miṣṭānnamavāpnoti yadi kāmayate dvijāḥ //
niṣkāmo vā samabhyeti sthānaṃ devasya śūlinaḥ

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye miṣṭānnadeśvaramāhātmyavarṇanaṃnāmaikacatvāriṃśaduttaraśatatamo'dhyāyaḥ