Skanda Purana · Chapter 6.127

// ṛṣaya ūcuḥ // //
yā sā karṇotpalānāma tvayāsmākaṃ prakīrtitā //
kiñcijjalāśrayaṃ prāpya tapastapati saṃsthitā //
tasyāḥ sarvaṃ samācakṣva yathā tapasi sā sthitā

// sūta uvāca // //
gaurīpādakṛtasthānā śraddhayā parayā yutā //
tāvattuṣṭiṃ gatā devī girijā śaṃkarapriyā

tataḥ provāca te putri tuṣṭāhaṃ vāṃchitaṃ vada //
yena yacchāmyasaṃdigdhaṃ yadyapi syātsudurlabham

// karṇotpalovāca // //
mama patyuḥ kṛte devi mama tātaḥ suduḥkhitaḥ //
rājyādbhraṣṭaḥ sukhāccāpi kuṭuṃbena vivarjitaḥ // ४ /
tataścaiva tapastepe vairāgyaṃ paramaṃ gataḥ //
ahaṃ vārddhakyamāpannā kaumārye'pi ca saṃsthitā

tasmādbhavatu me bharttā kaścidrūpotkaṭaḥ smṛtaḥ //
sarveṣāṃ devamartyānāṃ tvatprasādātsureśvari

tathā syātparamaṃ rūpaṃ tāruṇyaṃ tvatprasādataḥ //
yathāsya jāyate saukhyaṃ tāpasasyāpi me pituḥ

// devyuvāca // //
māghamāsatṛtīyāyāṃ śanaiścaradine śubhe //
nakṣatre vasudaivatye rūpaṃ dhyātvātha yauvanam

tvayā snānaṃ prakartavyaṃ supuṇye'tra jalāśaye //
tato divya vapurbhūtvā yauvanena samanvitā/
bhaviṣyasi na saṃdehaḥ satyametanmayoditam

anyāpi yā mahābhāge nārī snānaṃ kariṣyati//
tasminnahani sāpyevaṃ rūpayuktā bhaviṣyati // ६.१२७.१०. //
//sūta uvāca// //
evamuktvātha sā devī gatā cādarśanaṃ tataḥ //
sāpi cānveṣayāmāsa tṛtīyāṃ śaninā saha

vasudevātmakenaiva nakṣatreṇa prayatnataḥ //
dhyāyamānā ca tāṃ devīṃ sarvakāmapradāyinīm

tataḥ katipayāhasya jātā sā yogasaṃyutā //
tṛtīyā yā yathoktā ca tayā devyā purā dvijāḥ

tataḥ sā rūpasaubhāgyaṃ yauvanaṃ vāṃchitaṃ patim //
dhyāyamānā jale tasminnarddharātre viveśa ca

tato divyavapurbhūtvā yauvanena samanvitā //
niṣkrāṃtā salilāttasmājjanavismayakāriṇī

etasminnaṃtare prāpto gaurīvākyaprabodhitaḥ //
tadarthaṃ bhagavānkāmaḥ patnyarthaṃ prītisaṃyutaḥ //
abravīcca mahābhāge kāmohaṃ svayamāgataḥ

pārvatyādeśitā bhāryā tasmānme bhava mā ciram //

yasmātprītyā samāyātastavāṃtikamahaṃ śubhe //
tasmātprītiriti khyātā mama bhāryā bhaviṣyasi

// karṇotpalovāca // //
yadyevaṃ smara mattātaṃ taṃ gatvā prārthaya svayam //
svacchaṃdā syādyataḥ kanyā na kathaṃcitpravartitā

ya eṣa dṛśyate ramyaḥ prāsādo nāti dūrataḥ //
asyāṃte tiṣṭhate'smākaṃ tātastapasi saṃsthitaḥ

atrāhaṃ pūrvato gatvā tasya tiṣṭhāmi cāṃtike //
bhavānāgatya paścācca prārthayiṣyati māṃ tataḥ

bāḍhamityeva kāmokte gatā sā tatsamīpataḥ //
praṇipatya tataḥ prāha diṣṭyā tāta mayā punaḥ

saṃprāptaṃ yauvanaṃ kāṃtaṃ samārādhya harapriyām //
tasmātkuru vivāhaṃ me hṛtsthaṃ sukhamavāpnuhi

madarthe preṣito bharttā tayā devyā'tisundaraḥ //
puṣpa cāpaḥ svayaṃ prāptaḥ so'pi tāta tavāṃtikam

atha tāṃ sa samālokya svāṃ sutāṃ yauvanānvitām //
harṣeṇa mahatā yuktāṃ kāṃtayuktāṃ viśeṣataḥ //
abravīdadya me putri saṃjātaṃ tapasaḥ phalam

jīvitasya ca kalyāṇi yatvaṃ prāptā navaṃ vayaḥ //
bhartāraṃ ca tathābhīṣṭaṃ devyā dattaṃ manobhavam

etasminnaṃtare kāmastasyāṃtikamupādravat //
abravīddehi me bhūpa svāṃ kanyāṃ cāruhāsinīm

asyā arthe'hamādiṣṭaḥ svayaṃ gauryā nṛpottama //
kāmadeva iti khyātastrailokyaṃ yena mohitam

tatastāmarpayāmāsa tāṃ kanyāṃ sa mahīpatiḥ //
kṛtvāgniṃ sākṣiṇaṃ vākyādbrāhmaṇānāṃ dvijottamāḥ

sā cāsya cābhavatprītisthānaṃ yasmātsulocanā //
rateranaṃtarā tasmātprītināmā'bhavacchubhā

evaṃ tayā tapastaptaṃ tasmāttatra jalāśaye //
tannāmnā khyātimāyātaṃ samaste'tra mahītale

sakalaṃ māghamāsaṃ ca yā strī snānaṃ samācaret //
pumānvā prātarutthāya sa prayāgaphalaṃ labhet

rūpavāñjāyate dakṣaḥ sadā janmani janmani //
na viyogamavāpnoti kadātridbāṃdhavaiḥ saha

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye karṇotpalātīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma saptaviṃśatyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ