Skanda Purana · Chapter 6.102

// sūta uvāca // //
saṃprasthitasya rāmasya svakīyaṃ sadanaṃ prati //
yadāścaryamabhūnmārge śrūyatāṃ dvijasattamāḥ

nabhomārgeṇa gacchattadvimānaṃ puṣpakaṃ dvijāḥ //
akasmādeva sañjātaṃ niścalaṃ citrakṛnnṛṇām

atha tanniścalaṃ dṛṣṭvā puṣpakaṃ gaganāṃgaṇe //
rāmo vāyusutasyedaṃ vacanaṃ prāha vismayāt // ३
tvaṃ gatvā mārute śīghraṃ bhūmiṃ jānīhi kāraṇam //
kimetatpuṣpakaṃ vyomni niścalatvamupāgatam

kadāciddhāryate nāsya gatiḥ kutrāpi kenacit //
brahmadṛṣṭiprasūtasya puṣpakasya mahātmanaḥ

bāḍhamityeva sa procya hanūmāndharaṇītalam //
gatvā śīghraṃ punaḥ prāha praṇipatya raghūttamam

atrāsyādhaḥ śubhaṃ kṣetraṃ hāṭakeśvara saṃjñitam //
yatra sākṣājjagatkartā svayaṃ brahmā vyavasthitaḥ

ādityā vasavo rudrā devavaidyau tathāśvinau //
tatra tiṣṭhanti te sarve tathānye siddhakinnarāḥ

etasmātkāraṇānnaitadatikrāmati puṣpakam //
tatkṣetraṃ niścalībhūtaṃ satyametanmayoditam

// sūta uvāca // //
tasya tadvacanaṃ śrutvā kautūhalasamavitaḥ //
puṣpakaṃ prerayāmāsa tatkṣetraṃ prati rāghavaḥ //६.१०२.////
sarvaistairvānaraiḥ sārdhaṃ rākṣasaiśca pṛthagvidhaiḥ //
avatīrya tato hṛṣṭastasminkṣetre samantataḥ

tīrthamālokayāmāsa puṇyānyāyatanāni ca //
tato vilokayāmāsa pitāmahavinirmitām //
cāmuṇḍāṃ tatra ca snātvā kuṇḍe kāmapradāyini

tato vilokayāmāsa pitrā tasya vinirmitam//
rāmaḥ svamiva deveśaṃ dṛṣṭvā devaṃ caturbhujam//

rājavāpyāṃ śucirbhūtvā snātvā tarpya nijānpitṝn //
tataśca cintayāmāsa kṣetre tra bahupuṇyade

liṃgaṃ saṃsthāpayāmyeva yadvattātena keśavaḥ //
tathā me dayito bhrātā lakṣmaṇo divamāśritaḥ

yastasya nāmanirdiṣṭaṃ liṃgaṃ saṃsthāpayāmyaham //
taṃ cāpi mūrtimaṃtaṃ ca sītayā sahitaṃ śubham //
kṣetre medhyatame cātra tathātmānaṃ dṛṣanmayam

evaṃ sa niścayaṃ kṛtvā prāsādānāṃ ca paṃcakam //
sthāpayāmāsa sadbhaktyā rāmaḥ śastrabhṛtāṃ varaḥ

tataste vānarāḥ sarve rākṣasāśca viśeṣataḥ //
liṃgāni sthāpayāmāsuḥ svānisvāni pṛthakpṛthak

tatraiva suciraṃ kālaṃ sthitāste śraddhayā'nvitāḥ //
tato jagmurayodhyāyāṃ vimānavaramāśritāḥ

etadvaḥ sarvamākhyātaṃ yathā rāmeśvaro mahān //
lakṣmaṇeśvarasaṃyuktastasmiṃstīrthe suśobhane

yastau prātaḥ samutthāya sadā paśyati mānavaḥ //
sa kṛtsnaṃ phalamāpnoti śrute rāmāyaṇe'tra yat

athāṣṭamyāṃ caturdaśyāṃ yo rāmacaritaṃ paṭhet //
tadagre vājimedhasya sa kṛtsnaṃ labhate phalam

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye śrīrāmacandreṇa hāṭakeśvarakṣetre lakṣmaṇādiprāsādapañcakanirmāṇapratiṣṭhāpanavarṇanaṃnāma dvyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ