Skanda Purana · Chapter 4.93

// agastya uvāca // //
narmadeśasya māhātmyaṃ śrutaṃ kalmaṣanāśanam //
idānīṃ kathaya skaṃda satīśvara samudbhavam

skaṃda uvāca // //
mitrāvaruṇasaṃbhūta kathayāmi kathāṃ śṛṇu // yathā satīśvaraṃ liṃgaṃ kāśyāmāvirbabhūva ha

purā tatāpa sumahattapaḥ śatadhṛtirmune //
tapasā tena deveśaḥ saṃtuṣṭo varado'bhavat

uvāca cāpi brahmāṇaṃ nitarāṃ brāhmaṇapriyaḥ //
sarvajñanātho lokātmā varaṃ varaya lokakṛt

// brahmovāca // //
yadi prasanno deveśa varaṃ dāsyasi vāṃchitam //
tadā tvaṃ me bhava suto devī dakṣasutā'stu ca

iti śrutvā mahādevaḥ sarvado brahmaṇo varam //
smitvā devīmukhaṃ vīkṣya provāca caturānanam

brahmaṃstvadvāṃchitaṃ bhūyātkimadeyaṃ pitāmaha //
ityuktvā brahmaṇo bhālādāvirāsīcchaśāṃkabhṛt

rudansa uttānaśayo brahmaṇo mukhamaikṣata //
tato brahmāpi taṃ bālaṃ rudaṃtaṃ pravilokya ca

kiṃ māṃ janakamāpyāpi tvaṃ rodiṣi muhurmuhuḥ //
śrutveti pṛthukaḥ prāha yathoktaṃ parameṣṭhinā

nāmne rodimi me sraṣṭurnāma dehi pitāmaha //
rodanādrudra ityākhyāṃ samāyā ḍiṃbhako labhat

// agastya uvāca // //
arbhakatvaṃ gatopīśaḥ kiṃ ruroda ṣaḍānana //
yadi vetsi tadācakṣva mahatkautūhalaṃ hi me

// skaṃda uvāca // //
sarvajñasya kumāratvātkiṃcitkiṃcidavaimyaham //
rodane kāraṇaṃ vacmi śṛṇu kuṃbhasamudbhava

manasīti vicārobhūddevasya paramātmanaḥ //
buddhivaibhavamasyāho vīkṣituṃ parameṣṭhinaḥ

satyalokādhināthasya caturāsyasya vedhasaḥ //
ityānaṃdātsamudbhūto vāṣpapūro maheśituḥ

// agastya uvāca // //
kiṃ buddhivaibhavaṃ dhātuḥ śaṃbhunā manasīkṣitam /
yenānaṃdāśru saṃbhāro bālyepyabhavadīśituḥ

etatkathaya me prājña sarvajñānaṃdavardhana //
śrutvāgastyuditaṃ vākyaṃ tārakāriruvāca ha

deve na manasi dhyātamiti kuṃbhajane mune //
vināpatyaṃ janetāraṃ ka uddhartumiha prabhuḥ

eko manorathaścāyaṃ dvitīyoyaṃ suniścitam //
apatyatvaṃ gate cāsminsmarturutpattihāriṇi

kṣaṇaṃkṣaṇaṃ samālokyamaṃgasparśe kṣaṇaṃkṣaṇam //
ekaśayyāsanāhāraṃ lapsyate'nena kṣaṇekṣaṇe !/ १९ //
yoyaṃ na gocaraḥ kvāpi vāṇīmanasayorapi //
sa me'patyatvamāsādya kiṃ na dāsyati ciṃtitam

yo'muṃ sakṛtspṛśejjaṃturyomuṃ paśyetsakṛnmudā /
na sa bhūyobhijāyeta bhaveccānaṃdameduraḥ

gṛhakrīḍanakaṃ me sau yadi bhūyātkathaṃcana //
tadāparasya saukhyasya nidhānaṃ syāmasaṃśayam

vidheḥ samīhitaṃ ceti nūnaṃ jñātvā sa sarvavit //
ānaṃdavāṣpakalitaṃ cakṣustrayamadīdharat

śrutvaityagastiḥ skaṃdasya bhāṣitaṃ paryamūmudat //
nanāma cāṃghrī provāca jayasarvajñanaṃdana

vidherapi manojñātaṃ śaṃbhorapi manogatam / /
samyakcittaṃ tvayā jñātaṃ namastubhyaṃ cidātmane

skaṃdopi nitarāṃ tuṣṭaḥśroturānaṃdadarśanāt //
dhanyosyagastya dhanyosi śrotuṃ jānāsi tattvataḥ

na me śramo vṛthā jāto bruvataste puraḥ kathām //
ityagastiṃ samābhāṣya punaḥ prāha ṣaḍānanaḥ // २७ / /
deve rudratvamāpanne devī dakṣasutābhavat //
sāpi taptvā tapastīvraṃ satī kāśyāṃ varārthinī

dadarśa liṃgarūpeṇa prādurbhūtaṃ haraṃ puraḥ //
alaṃ taptvā mahādevi proktavaṃtamiti sphuṭam

idaṃ satīśvaraṃ liṃgaṃ tava nāmnā bhaviṣyati .//
yathā manorathaste'tra phalito dakṣakanyake

tathaitalliṃgamārādhyānyasyāpi hi phaliṣyati //
kumārī prāpsyati patiṃ manasopi samucchritam

etalliṃgaṃ samārādhya kumāropi varāṃganām //
yasya yasya hi yaḥ kāmastasya tasya hi sa dhruvam

bhaviṣyati na saṃdehaḥ satīśvarasamarcagāt //
satīśvaraṃ samabhyarcya yo yo yaṃ yaṃ samīhate

tasya tasya sa sa kṣipraṃ bhaviṣyati manorathaḥ

itoṣṭame ca divase tvajjanetā prajāpatiḥ //
mahyaṃ dāsyati kanyāṃ tvāṃ saphalaste manorathaḥ //
ityuktvā devadeveśastatraivāṃtarhitobhavat // ३५ / /
sāpi svabhavanaṃ yātā satī dākṣāyaṇī mudā / /
pitāpi tasmai prādāttāṃ rudrāya divaseṣṭame

// skaṃda uvāva // //
itthaṃ satīśvaraṃ liṃgaṃ kāśyāṃ prādurabhūnmune //
smaraṇādapi liṃgaṃ ca dadyātsattvaguṇaṃ param

ratneśātpūrvato bhāge dṛṣṭvā liṃgaṃ satīśvaram / /
mucyate pātakaiḥ sadyaḥ kramājjñānaṃ ca viṃdati

//
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ caturthe kāśīkhaṃḍa uttarārdhe satīśvaraprādurbhāvo nāma trinavatitamo'dhyāyaḥ