Skanda Purana · Chapter 4.92

// skaṃda uvāca // //
narmadeśasya māhātmyaṃ kathayāmi mune tava //
yasya smaraṇamātreṇa mahāpātakasaṃkṣayaḥ

asya vārāhakalpasya praveśe munipuṃgavaiḥ //
āpṛcchi kā saricchreṣṭhā vada tāṃ tvaṃ mṛkaṃḍaja

mārkaṃḍeya uvāca // //
śṛṇudhvaṃ munayaḥ sarve saṃti nadyaḥ paraḥśatam //
sarvā apyaghahāriṇyaḥ sarvā api vṛṣapradāḥ

sarvābhyopi nadībhyaśca śreṣṭhāḥ sarvāḥ samudragāḥ//
tatopi hi mahāśreṣṭhāḥ saritsu sariduttamāḥ

gaṃgā ca yamunācātha narmadā ca sarasvatī //
catuṣṭayamidaṃ puṇyaṃ dhunīṣu munipuṃgavāḥ

ṛgvedamūrtirgaṃgā syādyamunā ca yajurdhruvam //
narmadā sāmamūrtistu syādatharvā sarasvatī

gaṃgā sarvasaridyoniḥ samudrasyāpi pūraṇī //
gaṃgāyā na labhetsāmyaṃ kācidatra saridvarā //

kiṃtu pūrvaṃ tapastaptvā revayā bahvanehasam //
varadānonmukho dhātā prārthitaśceti sattama

gaṃgā sāmyaṃ vidhe dehi prasannosi yadi prabho //
brahmaṇātha tataḥ proktā narmadā smitapūrvakam

yadi tryakṣasamatvaṃ tu labhyate'nyena kenacit //
tadā gaṃgāsamatvaṃ ca labhyate saritānyayā

puruṣottama tulyaḥ syātpuruṣonyo yadi kvacita //
srotasvinī tadā sāmyaṃ labhate gaṃgayā parā

yadi gaurī samā nārī kvacidanyā bhavediha //
anyā dhunīha svardhunyāstadā sāmyamupaiṣyati

yadi kāśīpurī tulyā bhavedasyā kvacitpurī //
tadā svargataraṃgiṇyāḥ sāmyamanyā nadī labhet

niśamyeti vidhervākyaṃ narmadā sariduttamā //
dhāturvaraṃ parityajya prāptā vārāṇasīṃ purīm

sarvebhyopi hi puṇyebhyaḥ kāśyāṃ liṃgapratiṣṭhiteḥ //
aparā na samuddiṣṭā kaiścicchreyaskarī kriyā

atha sā narmadā puṇyā vidhipūrvāṃ pratiṣṭhitim //
vyadhātpilipilātīrthe triviṣiṣṭapasamīpataḥ

tataḥ śaṃbhuḥ prasannobhū'ttasyai nadyai śubhātmane //
varaṃ vṛṇīṣva subhage yattubhyaṃ rocate'naghe

saridvarā niśamyeti revā prāha maheśvaram //
kiṃ vareṇeha deveśa bhṛśaṃ tucchena dhūrjaṭe //

nirdvaṃdvā tvatpadadvaṃdve bhaktirastu maheśvara //
śrutveti nitarāṃ tuṣṭo revāgiramanuttamām

provāca ca sariccheṣṭhe tvayoktaṃ yattathāstu tat //
gṛhāṇa puṇyanilaye vitarāmi varāṃtaram

yāvaṃtyo dṛṣadaḥ saṃti tava rodhasi narmade //
tāvaṃtyo liṃgarūpiṇyo bhaviṣyaṃti varānmama

anyaṃ ca te varaṃ dadyā tamapyākarṇayottamam //
duṣprāpaṃ yajñatapasāṃ rāśibhiḥ paramārthataḥ

sadyaḥ pāpaharā gaṃgā saptāhena kaliṃdajā //
tryahātsarasvatī reve tvaṃ tu darśanamātrataḥ //

aparaṃ ca varaṃ dadyāṃ narmade darśanāghahe //
bhavatyā sthāpitaṃ liṃgaṃ narmadeśvarasaṃjakam

yattalliṃgaṃ mahāpuṇyaṃ muktiṃ dāsyati śāśvatīma //
asya liṃgasya ye bhaktāstāndṛṣṭvā sūryanaṃdanaḥ

praṇamiṣyaṃti yatnena mahāśreyobhivṛddhaye //
saṃti liṃgānyanekāni kāśyāṃ devi padepade

paraṃ hi narmadeśasya mahimā kopi cādbhutaḥ //
ityuktvā devadeveśastasmim̐lliṃge layaṃ yayau

narmadāpi prahṛṣṭāsītpāvitryaṃ prāpya cādbhutam //
svadeśaṃ ca pariprāptā dṛṣṭamātrāghahāriṇī

vākyaṃ mṛkaṃḍajamunestepi śrutvā munīśvarāḥ //
prahṛṣṭacetaso jātāścakruḥ svaṃ svaṃ tato hitam

// skaṃda uvāca // //
narmadeśasya māhātmyaṃ śrutvā bhaktiyuto naraḥ //
pāpakaṃcukamutsṛjya prāpsyati jñānamuttamam

//
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ caturthe kāśīkhaṃḍa uttarārdhe narmadeśvarākhyānaṃ nāma dvinavatitamo'dhyāyaḥ