Skanda Purana · Verses 3.19-2
// sūta uvāca // //
evaṃ mahāvrataṃ tasyāścaraṃtyā gurusannidhau //
saṃvatsaro vyatīyāya niyamāsaktacetasaḥ
saṃvatsarāṃte sā bālā tatraiva pitṛmaṃdire //
cakārodyāpanaṃ samyagviprabhojanapūrvakam
dattvā ca dakṣiṇāṃ tebhyo brāhmaṇebhyo yathārhataḥ //
visṛjya tānnamaskṛtya pitṛbhyāmabhinaṃditā
upoṣitā svayaṃ tasmindine niyamamāśritā //
jajāpa paramaṃ maṃtramupadiṣṭaṃ mahātmanā
atha pradoṣasamaye prāpte saṃpūjya śaṃkaram //
tasmingṛhāṃtikamaṭhe gurostasya ca sannidhau
japārcanaratā sādhvī dhyāyatī parameśvaram //
tasmiñjāgaraṇe rātrāvupaviṣṭā śivāṃtike
yugmam //
tasyāṃ rātrau tayā sārdhaṃ sa munirjagadaṃbikām //
japadhyāna tapobhiśca toṣayāmāsa pārvatīm
tasyāśca bhaktyā vratabhāvitāyā munestapoyogasamādhinā ca //
tuṣṭā bhavānī jagadekamātā prādurbabhūvā kṛtasāṃdramūrtiḥ
prādurbhūtā yadā gaurī tayoragre jaganmayī //
andho'pi tatkṣaṇādeva muniḥ prāpa dṛśordvayam
tāṃ vīkṣya jagatāṃ dhātrīmāvirbhūtāṃ puraḥsthitām //
nipetatustatpadayoḥ sa muniḥ sā ca kanyakā
tau bhaktibhāvocchvasitāmalāśayāvānaṃdabāṣpokṣita sarvagātrau //
utthāpya devī kṛpayā pariplutā premṇā babhāṣe mṛduvalgubhāṣiṇī
// devyuvāca // //
prītāsmi te muniśreṣṭha vatse prītāsmi te'naghe //
kiṃ vā dadāmyabhimataṃ devānāmapi durlabham
// muniruvāca // //
eṣā tu śāradā nāma kanyā tu gatabhatṛkā //
mayā pratiśrutaṃ cāsyai tuṣṭena gatacakṣuṣā
saha bhartrā ciraṃ kālaṃ vihṛtya sutamuttamam //
labhasveti mayā proktaṃ satyaṃ kuru namo'stu te
// śrīdevyuvāca // //
eṣā pūrvabhave bālā drāviḍasya dvijanmanaḥ //
āsīddvitīyā dayitā bhāminī nāma viśrutā
sā bhartṛpreyasī nityaṃ rūpamādhuryapeśalā //
bhartāraṃ vaśamāninye rūpavaśyādikaitavaiḥ / १६ //
asyāṃ cāsaktahṛdayaḥ sa vipro mohayaṃtritaḥ //
kadācidapi naivāgājjyeṣṭhapatnīṃ pativratām
anabhyāgamanādbhartuḥ sā nārī putravarjitā //
sadā śokena saṃtaptā kālena nidhanaṃ gatā
asyā gṛhasamīpastho yaḥ kaścidbrāhmaṇo yuvā //
imāṃ vīkṣyātha cārvaṃgīṃ kāmārtaḥ karamagrahīt
anayā roṣatāmrākṣyā sa viprastu nivāritaḥ //
imāṃ smarandivānaktaṃ nidhanaṃ pratyapadyata
eṣā saṃmohya bhartāraṃ jyeṣṭhapatnyāṃ parāṅmukham //
cakāra tena pāpena bhavesminvidhavā'bhavat
yāḥ kurvaṃti striyo loke jāyāpatyośca vipriyam //
tāsāṃ kaumāravaidhavyamekaviṃśatijanmasu
yadetayā pūrvabhave matpūjā mahatī kṛtā //
tena puṇyena tatpāpaṃ naṣṭaṃ sarvaṃ tadaiva hi
yo vipro virahārtaḥ sanmṛtaḥ kāmavimohitaḥ //
so'syāḥ pāṇigrahaṃ kṛtvā bhavesminnidhanaṃ gataḥ
prāgjanmapatiretasyāḥ pāṃḍyarāṣṭreṣu so'dhunā //
jāto vipravaraḥ śrīmānsadāraḥ saparicchadaḥ
tena bhartrā pratiniśaṃ saiṣā premṇābhisaṃgatā //
svapne ratisukhaṃ yātu śreṣṭhaṃ jāgaraṇādapi
ṣaṣṭyuttaratriśatayojanadūrasaṃstho deśādito dvijavaraḥ sa ca karmagatyā //
enāṃ vadhūṃ pratiniśaṃ manasobhirāmāṃ svapneṣu paśyati ciraṃ ratimādadhānaḥ
saiṣā vai svapnasaṃgatyā patyuḥ pratiniśaṃ satī //
kālena lapsyate putraṃ vedavedāṃgapāragam
etasyāṃ tanayaṃ jātamātmanaścirasaṃgamāt //
so'pi vipro'niśaṃ svapne drakṣyati premabhāvitam
anayārādhitā pūrve bhave sāhaṃ mahāmune //
asyaiva varadānāya prādurbhūtāsmi sāṃpratam
// sūta uvāca // //
athovāca mahādevī tāṃ bālāṃ prati sādaram //
ayi vatse mahābhāge śṛṇu me paramaṃ vacaḥ
yadā kadāpi bharttāraṃ kvāpi deśe purātanam //
drakṣyasi svapnadṛṣṭaṃ prākjñāsyase tvaṃ vicakṣaṇā
tvāṃ drakṣyati sa vipropi sunayāṃ svapnalakṣaṇām //
tadā parasparālāpo yuvayoḥ saṃbhaviṣyati
tadā svatanayaṃ bhadre tasmai dehi bahuśrutam //
phalamasya vratasyāgryaṃ tasya haste samarpaya
tataḥ prabhṛti tasyaiva vaśe tiṣṭha sumadhyame //
yuvayodaihikaḥ saṃgo mābhūtsvapnaratādṛte
kālātpaṃcatvamāpanne tasminbrāhmaṇasattame //
agniṃ praviśya tenaiva saha yāsyasi matpadam
putraste bhavitā subhru sarvalokamanoramaḥ //
saṃpadaśca bhaviṣyaṃti prāpsyate paramaṃ padam
// sūta uvāca // //
ityuktvā trijaganmātā dattvā tasyai manoratham //
tayoḥ saṃpaśyatoreva kṣaṇenādarśanaṃ gatā
sāpi bālā varaṃ labdhvā pārvatyāḥ karuṇānidheḥ //
avāpa paramānaṃdaṃ pūjayāmāsa taṃ gurum
tasyāṃ rātryāṃ vyatītāyāṃ sa munirlabdhalocanaḥ //
tasyāḥ pitrośca tatsarvaṃ rahasyācaṣṭa dharmavit
atha sarvānupāmaṃtrya śāradāṃ ca yaśasvinīm //
vidhāyānugrahaṃ teṣāṃ yayau svairagatirmuniḥ
evaṃ dineṣu gacchatsu sā bālā ca pratikṣaṇam //
bhartuḥ samāgamaṃ lebhe svapne sukha vivardhanam
gauryā varapradānena śāradā viśadavratā //
dadhāra garbhaṃ svapnepi bhartuḥ saṃgānubhāvataḥ
tāṃ śrutvā bhartṛrahitāṃ śāradāṃ garbhiṇī satīm//
sarve dhigiti procustāṃ jāriṇīti jagurjanāḥ
saṃparetasya tadbharturye jātikulavabāṃdhavāḥ //
tāṃ vārtāṃ duḥsahāṃ śrutvā yayustatpitṛmaṃdiram
atha sarve samāyātā grāmavṛddhāśca paṃḍitāḥ //
samājaṃ cakrire tatra kulavṛddhaiḥ samanvitam
antarvatnīṃ samāhūya śāradāṃ vinatānanām //
atarjayansusaṃkruddhāḥ kecidāsanparāṅmukhāḥ
ayi jāriṇi durbuddhe kimetatte viceṣṭitam //
asmatkule suduṣkīrttiṃ kṛtavatyasi bāliśe
iti saṃtarjayaṃtaste grāmavṛddhā manīṣiṇaḥ //
sarve saṃmaṃtrayāmāsuḥ kiṃ kurma iti bhāṣiṇaḥ
tatrocuḥ ke ca vṛddhāstāṃ bālāṃ prati vinirdayāḥ //
eṣā pāpamatirbālā kuladvayavināśinī/
kṛtvāsyāḥ keśavapanaṃ chittvā karṇau ca nāsikām //
nirvāsyatāṃ bahirgrāmātparityajya svagotrataḥ
iti sarve samālocya tāṃ tathā kartumudyatāḥ //
athāṃtarikṣe saṃbhūtā śuśruve vāgagocarā
anayā na kṛtaṃ pāpaṃ na caiva kuladūṣaṇam //
vratabhaṃgo na caitasyāssucaritreyamaṃganā
itaḥ paramiyaṃ nārī jāriṇīti vadaṃti ye //
teṣāṃ doṣavimūḍhānāṃ sadyo jihvā vidīryate
ityaṃtarikṣe janitāṃ vāṇīṃ śrutvā'śarīriṇīm //
sarve prajahṛṣustasyā jananījanakādayaḥ
tataḥ sasaṃbhramāḥ sarve grāmavṛddhāḥ sabhājanāḥ //
muhūrttaṃ maunamālaṃbya bhītāstasthuradhomukhāḥ
tatra kecidaviśvastā mithyāvāṇītyavādiṣuḥ//
teṣāṃ jihvā dvidhā bhinnā vavamuste kṛmīnkṣaṇāt
tataḥ saṃpūjayāmāsustāṃ bālāṃ jñātibāṃdhavāḥ //
bāṃdhavāśca striyo vṛddhāḥ śaśaṃsuḥ sādhusādhviti
mumucuḥ kecidānaṃdabāṣpabiṃdūnkulottamāḥ//
kulastriyaḥ pramuditāstāmuddiśya samāśvasan
atha tatrāpare procurdevo vadati nānṛtam //
kathameṣāṃ dadhau garbhaṃ śīlānna calitā dhruvam
iti sarvānsabhyajanā nsaṃśayāviṣṭacetasaḥ //
vilokya vṛddhastatraiko sarvajño lokatattvavit
māyāmayamidaṃ viśvaṃ dṛśyate śrūyate ca yat //
kiṃ bhāvyaṃ kimabhāvyaṃ vā saṃsāre'sminkṣaṇātmake
anirūpyamabhūtārthaṃ māyayā jāyate sphuṭam //
īśvarasya vaśe māyā tasya ko veda ceṣṭitam
yūpaketośca rājarṣeḥ śukraṃ nipatitaṃ jale //
saśukraṃ tajjalaṃ pītvā veśyā garbhaṃ dadhau kila
munervibhāṃḍakasyāpi śukraṃ pītvā sahāṃbhasā //
hariṇī garbhiṇī bhūtvā ṛṣyaśṛṃgamasūyata
surāṣṭrasya tathā rājñaḥ karaṃ spṛṣṭvā mṛgāṃganā//
tatkṣaṇādgarbhiṇī bhūtvā muniṃ prāsūta tāpasam
tathā satyavatī nārī śapharīgarbhasaṃbhavā //
tathaiva mahiṣīgarbho jātaśca mahiṣāsuraḥ
tathā saṃti purā nāryaḥ kāruṇyādgarbhasaṃbhavāḥ//
tathā hi vasudevena rohiṇyā stanayo'bhavat
devatānāṃ maharṣīṇāṃ śāpena ca vareṇa ca //
ayuktamapi yatkarma yujyate nātra saṃśayaḥ
sāṃbasya jaṭharājjātaṃ musalaṃ muniśāpataḥ //
yuvanāśvasya garbho'bhūnmunīnāṃ maṃtragauravāt
nūnameṣāpi kalyāṇī maharṣeḥ pādasevanāt //
mahāvratānubhāvācca dhatte garbhamaniṃ ditā
asminnarthe rahasyenāṃ satyaṃ pṛcchaṃtu yoṣitaḥ //
tato nivṛttasaṃdeho bhaviṣyati mahājanaḥ
tatastadvacanādeva tāmapṛcchanstriyo mithaḥ //
tābhyaḥ śaśaṃsa tatsarvaṃ sā svavṛttaṃ mahādbhutam
vijānaṃtastataḥ sarve mānayitvā ca tāṃ satīm //
modamānāḥ praśaṃsaṃtaḥ prayayuḥ svaṃ svamālayam
atha kāle śubhe prāpte śāradā vimalāśayā //
asūta tanayaṃ bālā bālārkasamatejasam
sa kumāro mahodāralakṣaṇaḥ kamalekṣaṇaḥ //
avāpya mahatīṃ vidyāṃ bālya eva mahāmatiḥ
athopanīto guruṇā kāle lokamanoramaḥ //
sa śāradeya eveti loke khyāti mavāpa ha
ṛgvedamaṣṭame varṣe navame yajuṣāṃ gaṇam /
daśame sāmavedaṃ ca līlayādhyagamatsudhīḥ
atha trilokamahite saṃprāpte śivaparvaṇi //
gokarṇaṃ prayayuḥ sarve janāḥ sarvanivāsinaḥ
śāradāpi svaputreṇa gokarṇaṃ prayayau satī
tatrāpaśyatsamāyātaṃ sadā svapneṣu lakṣitam //
pūrvajanmani bharttāraṃ dvijabaṃdhujanāvṛtam
taṃ dṛṣṭvā premanirviṇṇā pulakāṃkitavigrahā //
niruddhabāṣpaprasarā tasthau tannyastalocanā
sa ca vipro'pi tāṃ dṛṣṭvā rūpalakṣaṇalakṣitām//
svapne sadā bhujyamānāmātmano ratidāyinīm / ८३ //
taṃ kumāramapi svapne dṛṣṭvā cātma śarīrajam //
vilokya vismayāviṣṭastadaṃtikamupāyayau
bhadre tvāṃ praṣṭumicchāmi yatkiṃcinmanasi sthitam //
iti prathamamābhāṣya rahaḥ sthānaṃ nināya tām
kā tvaṃ kathaya vāmoru kasya bhāryāsi suvrate //
ko deśaḥ kasya vā putrī kinnāmetyabravīcca tām
iti tena samāpṛṣṭā sā nārī bāṣpalocanā //
vyājahārātmanovṛttaṃ bālye vaidhavyakāraṇam
punaḥ papraccha tāṃ bālāṃ putraḥ kasyāyamuttamaḥ //
kathaṃ dhṛto vā jaṭhare bālo'yaṃ caṃdrasannibhaḥ
/ śāradovāca // //
eṣa me tanayaḥ svāminsarvavidyāviśāradaḥ//
śāradeya iti prokto mama nāmnaiva kalpitaḥ
iti tasyā vacaḥ śrutvā vihasya brāhmaṇottamaḥ //
provāca kaṣṭātkaṣṭaṃ hi caritaṃ tava bhāmini
pāṇigrahaṇamātraṃ te kṛtvā bharttā mṛtaḥ kila //
kathaṃ cāyaṃ suto jātastasya kāraṇamucyatām
iti tenoditāṃ vāṇīmākarṇyātīva lajjitā //
kṣaṇaṃ cāśrumukhī bhūtvā dhairyāditthamabhāṣata
// śāradovāca // //
tadalaṃ parihāsoktyā tvaṃ māṃ vetsi mahāmate //
tvāmahaṃ vedmi cārthe'sminpramāṇaṃ mana āvayoḥ
ityuktvā sarvamāvedya devyā dattaṃ varādikam //
vratasyārdhaṃ kumāraṃ taṃ dadau tasmai dhṛtavratam
so'pi pramudito vipraḥ kumāraṃ pratigṛhya tam//
pitroranumatenaiva tāṃ nināya nijālayam
sāpi sthitvā bahūnmāsāṃstasya viprasya maṃdire //
tasminkālavaśaṃ prāpte praviśyāgniṃ tamanvagāt
tatastau daṃpatī bhūtvā vimānaṃ divyamāsthitau //
divyabhogasamāyuktau jagmatuḥ śivamaṃdiram
ityetatatpuṇyamākhyānaṃ mayā samanuvarṇitam //
paṭhatāṃ śṛṇvatāṃ samyagbhuktimuktiphalapradam
āyurārogyasaṃpattidhanadhatyavivarddhanam //
strīṇāṃ maṃgalasaubhāgyasaṃtānasukhasādhanam
etanmahākhyānamaghaughanāśanaṃ gaurīmaheśavratapuṇyakīrtanam //
bhaktyā sakṛdyaḥ śṛṇuyācca kīrttayedbhuktvā sa bhogānpadameti śāśvatam
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ tṛtīye brahmottarakhaṇḍe śāradākhyānavarṇanaṃ nāmaikonaviṃśo'dhyāyaḥ
Original text: skandapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0