Skanda Purana · Verses 2.7-8

// nārada uvāca // //
rājā tadadbhutaṃ dṛṣṭvā maithilo dharmavittamaḥ //
kṛtāñjaliḥ sukhāsīnaṃ vismito vākyamabravīt //

// maithila uvāca // //
dṛṣṭametanmahāścaryaṃ sādhūnāṃ caritaṃ tathā //
yena dharmeṇa mukto'bhūdrājā cekṣvākunandanaḥ

taṃ dharmaṃ vistareṇaiva śrotuṃ kautūhalaṃ hi me //
mahyaṃ śraddhāvate vidvatkṛpayā vistarādvada

iti rājñā susaṃpṛṣṭaḥ śrutadevo mahāmanāḥ //
sādhusādhviti saṃbhāṣya vyājahāra nṛpottamam

// śrutadeva uvāca // //
samyagvyavasitā buddhistava rājarṣisattama //
vāsudevapriyāndharmāñchrotuṃ yasmānmatistava

bahujanmārjitaṃ puṇyaṃ vinā kasyāpi dehinaḥ //
vāsudevakathālāpe matinaivopajāyate

yūne rājādhirājāya jāteyaṃ matirīdṛśī //
śuddhaṃ bhāgavataṃ manye tena tvāṃ sādhusattamam

tasmāttubhyaṃ bruve saumya dharmānbhāgavatāñcchubhān //
yāñjñātvā mucyate jaṃturjanmasaṃsārabandhanāt

yathā śaucaṃ yathā snānaṃ yathā sandhyā ca tarpaṇam //
agnihotraṃ yathā śrāddhaṃ tathā vaiśākhasatkriyāḥ

vaiśākhe mādhave dharmānakṛtvā nordhvago bhavet //
na vaiśākhasamo dharmo dharmajāteṣu vidyate

saṃtyeva bahavo dharmāḥ prajāścārājakā iva //
upadravaiśca lupyaṃti nātra kāryā vicāraṇā

sulabhāḥ sakalā dharmāḥ kartuṃ vaiśākhacoditāḥ //
udakumbhaṃ prapādānaṃ pathicchāyādinirmitiḥ

upānatpādukādānaṃ chatravyajanayostathā//
tilayuktamadhordānaṃ gorasānāṃ śramāpaham

vāpīkūpataḍāgādikaraṇaṃ pathikāśrayam//
nārikelekṣukarpūrakastūrīdānameva ca

gandhānulepanaṃ śayyā khaṭvā dānaṃ tathaiva ca //
tathā cūtaphalaṃ ramyamurvāruka rasāyanam

dānaṃ damanapuṣpāṇāṃ tathā sāyaṃ guḍodakam //
citrāṇyannāni pūrṇāyāṃ dadhyannaṃ pratyahaṃ tathā

tāṃbūlasya sadā dānaṃ caitradarśe karīrakam //
ravāvanudite sūrye prātaḥ snānaṃ dinedine

madhusūdanapūjā ca kathāyāḥ śravaṇaṃ tathā //
abhyaṃgavarjane caiva tathā vai patrabhojanam

madhyemadhye śramārtānāṃ vījanaṃ vyajanena ca //
sugaṃdhaiḥ komalaiḥ puṣpaiḥ pratyahaṃ pūjanaṃ hareḥ

phalaṃ dadhyanna naivedyaṃ dhūpadīpau dinedine //
gogrāsaṃ vṛṣapatnīnāṃ dvijapādāvanejanam

guḍanāgaradānaṃ ca dhātrīpiṣṭapradāpanam //
pathikānāṃ praśrayaṃ ca dānaṃ tandula śākayoḥ //
ete dharmāḥ praśastā hi vaiśākhe mādhavapriye

tathā ca viṣṇauḥ kusumārpaṇaṃ hareḥ pūjā ca kālocita pallavādyaiḥ //
dadhyannanaivedyanivedanaṃ ca samastapāpaugha vināśahetuḥ

nārī puṣpairmādhavaṃ nārcayedyā kālotpannairmandire vā gṛhe vā //
putraṃ saukhyaṃ kvā'pi nāpnoti haṃti cāyurbhartuḥ svātmano vā mahātman

ramāsahāye mādhave māsi viṣṇau parīkṣāyai dharmasetoḥ prajānām //
gṛhaṃ yāte munibhirdaivataiśca kāle puṣpairnārcayedyastu mūḍhaḥ

sa mūḍhātmā rauravaṃ prāpya paścādyāyādyoniṃ rākṣasīṃ pañcavāram //
jalaṃ cānnaṃ sarvadā deyamasminkṣudhārtānāṃ prāṇināṃ prāṇahetuḥ

tiryagjaṃturjāyate vāryadānādannādānājjāyate vai piśācaḥ //
annādāne cānubhūtāṃ kathāṃ te hyahaṃ vakṣye cādbhutāṃ bhūmipāla

revātīre matpitā'bhūtpiśācaḥ svamāṃsāśī kṣuttṛṣāśrāṃtagātraḥ //
chāyāhīne śālmalīvṛkṣamūle hyannābhāvānnaṣṭacaitanya eṣaḥ

kṣudhā tṛṣā karmaṇā yasya bahvī sūkṣmaṃ chidraṃ kaṇṭhanālasya cā'sīt //
māṃsaṃ cāntaḥkaṇṭhamadhye niṣaṇṇaṃ kuryātpīḍāṃ prāṇaparyantameva

jalaṃ dṛṣṭvā kālakūṭaprakalpaṃ kaupyaṃ śītaṃ vā'pi kāsārasaṃstham //
tasyāstīre cāgataṃ daivayogādgaṅgāyātrākāraṇānmārgamadhye

dṛṣṭvā'dbhutaṃ śālmalī vṛkṣamūle truṭavā truṭvā bhakṣayantaṃ svamāṃsam //
krośantaṃ taṃ bahudhā śocamānaṃ kṣudhātṛṣāvyādhitaṃ karmabhiḥ svaiḥ

sa māṃ hantuṃ prādravatpāpakarmā mattejasā nihato dudruve ca //
taṃ cā'bravaṃ kṛpayā klinnacitto mā bhaiṣṭa tvaṃ hyabhayaṃ me hi dattam

kastvaṃ tāta brūhi sadyo'tra hetuṃ kṛcchrādasmānmocaye mā viṣīda //
ityukto māṃ prāha putraṃ tvajānanpurānarte bhūvarākhye pure ca

nāmnā maitraḥ sāṃkṛtergotrajo'haṃ tapovidyādānayajñādiniṣṭhaḥ //
mayā'dhītādhyāpitāḥ sarvavidyāḥ kṛto mayā sarvatīrthā'vagāhaḥ

dattaṃ nā'nnaṃ māsi vaiśākhasaṃjñe lobhādbhikṣāmātramapyeva kāle //
śoce cā'haṃ prāpya paiśācayoniṃ nā'nyo hetuḥ satyamevoktamaṅga

putro'dhunā vartate madgṛhe ca bhūrikhyātiḥ śrutadevā'bhidhānaḥ //
vācyā tasmai maddaśā cā''tmajāya vaiśākhānnādānato'bhūtpiśācaḥ

dṛṣṭastīre te pitā narmadāyā nordhvaṃ gato vartate vṛkṣamūle //
khādanmāṃsaṃ svīyamevā'nvakhidyatpiturmuktyai māsi vaiśākhasaṃjñe

prātaḥ snātvā pūjayitvā ca viṣṇuṃ nirvyājānmāṃ tarpayitvā jalaiśca //
deyaṃ cā'nnaṃ dvijavarye guṇāḍhye mukto yo vai yāti viṣṇoḥ padaṃ ca

itthaṃ coktaṃ tvatpurastādvadeti dayā caiṣā matkṛte nā'tra śaṃkā //
bhadraṃ bhūyātsarvato maṃgalaṃ te śrutvā cā'haṃ bhāṣitaṃ me pituśca

duḥkhātkāyaṃ daṃḍavatpātayitvā bhṛśārto'haṃ pādayorbhūrikālam //
nidannidanbhūryahaṃ bāṣpanetraḥ putro'haṃ te tāta daivā''gato'ham

karmabhraṣṭo bhūsurāṇāṃ vinindyo nā'bhūdyasmātkleśamokṣaḥ pitṝṇām //
ākhyāhi tvaṃ karmaṇā kena mukto bhavitā vai tatkaromi dvijeṃdra

tataḥ prāha prītasarvāntarātmā yātrāṃ kṛtvā śīghramāgatya geham //
prāpte māse meṣasaṃsthe ca bhānau nivedyā'nnaṃ viṣṇave tvaṃ guṇāḍhyam

dānaṃ dehi dvijavarye mahātmaṃstasmānmokṣo bhavitā sānvayasya //
pitrā''diṣṭaḥ kṛtayātraḥ svagehe prāpyā'karaṃ mādhave cā'nnadānam

tasmānmukto matpitā māṃ sametya yānārūḍho hyabhinaṃdyā''śiṣā ca //
gato lokaṃ śrīpaterdurvibhāvyaṃ yasmingatā na nivartaṃti bhūyaḥ

tasmāddānaṃ sarvaśāstreṣu coktaṃ tubhyaṃ proktaṃ dharmasāraṃ sudharmyam //
kimanyatte śrotumicchā vadasva śrutvā sarvaṃ te vadāmīti satyam

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe vaiśākhamāsamāhātmye nāradāmbarīṣasaṃvāde piśācamokṣaprāptirnāma saptamo'dhyāyaḥ