Skanda Purana · Verses 2.32-3

// skanda uvāca //
iti stutvā tamīśānaṃ nāradaḥ sa yayau tataḥ //
śamyāprāsābhidhaṃ brahmanvyāsasyāśramamāditaḥ

sādaraṃ mānitastena pratyutthānāsanādibhiḥ //
tasmā ekāntikaṃ dharmmaṃ prāha jijñāsave sa ca

tato brahmasabhāṃ gatvā brahmaṇaḥ śṛṇvato muniḥ //
devānpitṝnmaharṣīṃśca tatrasthāṃstamupādiśat

tatrasthito bhāskaraśca dharmmametaṃ punarmmune //
śuśrāva nāradātsarvaṃ śrutaṃ nārāyaṇātpurā

sa prāhātmāgrayāyibhyo vālakhilyebhya ādarāt //
merau te saṃgatāndevānindrādīṃśca nyaśāmayan

tebhyo'sito muniḥ śrutvā dharmametaṃ dvijottama //
pitṛbhyaḥ kathayāmāsa pitṛlokaṃ gataḥ kvacit

pitaraste tvaryamādyā ūcire śaṃtanuṃ nṛpam //
sa bhīṣmāya svaputrāya kathayāmāsa tattvataḥ

sopi bhāratayuddhānte dharmmarājāya pṛcchate //
śayānaḥ śaraśayyāyāṃ prāha saṃsadi bhūyasi

tatra śrutvā nāradopi sthitaḥ sadasi sādaram //
kailāse śaṃkaraṃ prāha sa ca māṃ munisattama

mayā te kathitaṃ brahmanpṛcchate dharmmavarttine //
pātrāyaitatpradātavyamiti māṃ hi pitābravīt

yenayena śrutaṃ hyetanmāhātmyaṃ sātvatāṃpateḥ //
sa sa tasminparāṃ bhaktiṃ cakāra svavimuktaye

yudhiṣṭhiropi rājarṣiḥ śrutvā bhīṣmeṇa kīrttitam //
māhātmyaṃ devakīsūnormmumude bhrātṛbhiḥ saha

tamātmano mātuleyaṃ sarvakāraṇakāraṇam //
niśamyāścaryyajaladhau nimamajja mahāmatiḥ

vāsudevādikaṃ vyūha vārāhādīṃśca sarvvaśaḥ //
avatārānapi nṛpo mene'syaiva ramāpateḥ

tataḥ sahānujo rājā divyamānuṣavigrahe //
atyantaṃ bhaktimānkṛṣṇe babhūva dvijasattama

śrutvemāṃ ca kathāṃ sarvve brahmarājasurarṣayaḥ //
sabhāyāṃ tatra ye cāsaṃstepyabhūvansavismayāḥ

kṛṣṇameva paraṃ brahma viditvā te narākṛti //
bhaktiṃ prapedire tasminpraṇamantastamādarāt

itthaṃ tasyāsti māhātmyamatastvamapi sanmate //
sarvātmanā vāsudevaṃ tameva bhaja bhaktitaḥ

śrīvāsudevamāhātmyametatte kathitaṃ mayā //
durvāsanopaśamanaṃ bhagavadbhaktivarddhanam

kathitāni purāṇe'tra mayākhyānāni yāni te //
teṣāṃ sāra idaṃ brahmannirmmathyaiva samuddhṛtaḥ

vedopaniṣadāṃ caitadraso vai sāṃkhyayogayoḥ //
pañcarātrasya kṛtsnasya dharmaśāstrasya cānagha

dhanyaṃ yaśasyaṃ cāyuṣyametatparamamaṅgalam //
sākṣādbhagavatā gītaṃ sarvābhadravināśanam

ya etacchṛṇuyātpuṇyaṃ kīrttayedatha yaḥ paṭhet //
vāsudeve bhavetteṣāmacalā nirmalā matiḥ

bhaktā ekāntikāste ca bhaveyustasya mānavāḥ //
brahmarūpā vrajantyante brahmadhāma tamaḥparam

dharmārthī labhate'nena dharmaṃ kāmaṃ ca kāmukaḥ //
dhanārthī dhanamāpnoti mokṣārthī mokṣamuttamam

labheta vidyāṃ vidyārthī mucyedrugṇaśca rogataḥ //
etacchravaṇamātreṇa sarvapāpakṣayo bhavet

brāhmaṃ tejo labhedvipraḥ kṣatriyaśca nareśatām//
dhanaṃ vaiśyaḥ sukhaṃ śūdraḥ śravaṇādasya cāpnuyāt

etacchrutvā raṇaṃ gacchanvijayaṃ cāpnuyānnṛpaḥ//
prāpnuyātstrī ca saubhāgyaṃ kanyā ca svepsitaṃ varam

etasya śrutikīrttibhyaḥ śāstrajātaśiromaṇeḥ //
yaṃ yaṃ yaḥ kāmayetkāmaṃ taṃtaṃ prāpnoti mānavaḥ //

tasmāttvaṃ sarvadā bhaktyā paṭhannetaddvijottama//
kāyavāṇīmanobhistaṃ bhajethā bhaktavatsalam

sautiruvāca//
etanmahāsenamukhābjaniḥsṛtaṃ sāvarṇirāpīya vacomṛtaṃ saḥ //
cakāra bhaktiṃ vasudevanandane narākṛtibrahmaṇi sarvamaṅgale

yūyaṃ ca sarve nigamāgamajñā brahmaṇyadevaṃ bhajanīyamīśam //
bhajadhvamekaṃ tamudārakīrttiṃ śrīvāsudevaṃ nijadharmasaṃsthāḥ

golokadhāmapataye prakāśacayamūrttaye // namostu vāsudevāya bhaktyānandavivṛddhaye

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīvāsudevamāhātmye granthasaṃpradāyapravṛttinirūpaṇaṃ nāma dvātriṃśo'dhyāyaḥ

iti śrīskānde mahāpurāṇe dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe vāsudevamāhātmyaṃ sampūrṇam// २-९ //
iti śrīskānde mahāpurāṇe dvitīyaṃ vaiṣṇavakhaṇḍaṃ sampūrṇam