Skanda Purana · Verses 2.31-4

// atha suvarṇamukharīprabhāvaśuśrūṣayā bharadvājaṃ pratyarjunapraśraḥ //
// śrīsūta uvāca // //
kṛtasāyantanavidhiṃ hutāśanasamadyutim //
sukhāsīnaṃ munipatiṃ praṇamya bharatarṣabhaḥ

tadīyaśītalāmodasudhāpūrānumoditaḥ //
gambhīraṃ praśrayopetamidaṃ vacanamabravīt

//
// arjuna uvāca // //
munipuṃgava loke'smindhanya eko'hameva hi //
putrāviśeṣaṃ bhavatā yadevaṃ samyagādṛtaḥ

bhavadādarasañjātakautukaṃ mama mānasam //
bhavadvākyāmṛtaṃ divyaṃ pātuṃ tvarayatīva mām

kasmācchailādiyaṃ jātā kenānītā mahānadī //
kiṃ puṇyaṃ snānadānādyaiḥ kṛtaistatropalabhyate

asyāḥ prabhāvaṃ prabhavaṃ prahvasya mama sanmune //
vaktumarhasi kāryo hi bhaktānugraha eva te

arjunasya vacaḥ śrutvā bharadvājo dvijottamaḥ //
tadānanaṃ samālokya vākyaṃ vākyavidabravīt

// bharadvāja uvāca // //
tvamarjuna mahābāho kauravānvayapāvanaḥ //
viśeṣānmama mānyo'si dharmaputrānujo yataḥ

aneke bhūmipā dṛṣṭā na te tvamiva phālguna //
līlārjavadayaudāryadhairyagāmbhīryaśālinaḥ

kulaṃ vidyā dhanaṃ caiva balināṃ madakāraṇam //
bhavādṛśānāṃ bhavyānāṃ tāni praśrayakāraṇam

prājyeṣu rājyabhogeṣu vidyamāneṣu kaurava //
ṛte bhavantaṃ ko vānyo nopaiti vikṛtervaśam

paravānasmi kaunteya guṇailākottaraistava //
kimastyakathanīyaṃ te kautukopetamānasa

śṛṇu rājankathāṃ divyāṃ mayā munimukhācchutām //
yāṃ śrutvā pātakātaṅkānmucyante sarvajantavaḥ

// atha bharadvājakathita śaṃkaravivāhaprakriyā // //
pūrvaṃ dākṣāyaṇī devī janakenāvamānitā //
tyaktvā tanuṃ tāṃ nīhāragirerabhavadātmajā

saptarṣibhirupāgamya prārthito dharaṇīdharaḥ //
mṛtyuṃjayāya svāṃ putrīṃ vivāhe dātumudyataḥ

vṛṣabhāṃko jagatsvāmī vivoḍhuṃ sarvamaṃgalām //
prāpto himavadāvāsamoṣadhīprasthanāmakam

tacchāsanātsamājagmuḥ sthāvarāṇi carāṇi ca //
bhūtāni bhūtanāthasya kalyāṇamabhinaṃditum

tadbhūribhārasaṃbhagnā bhūmiruttarasaṃśrayā //
nimnatāmāyayau tāvadyāvatpātālamāsthitā

nirbhāralāghavādasmādbhṛśaṃ dakṣiṇagāminī /
ūrdhvaṃ gatā ca taṃ dṛṣṭvā sarveṣāmabhavadbhayam

jñātvā tāṃ vikṛtiṃ bhūmerdṛṣṭvāgastyaṃmaheśvaraḥ //
ita ehi mahāprājñetyuktvā vacanamabravīt

āgateṣu samasteṣu bhūteṣvatra vasundharā //
tadbhāreṇa samākrāntā vikṛtiṃ samupāgatā

tadbhuvaḥ sāmyakaraṇe tvamarhasi mahāmate //
ṛte tvāmatra hi tvattaḥ pareṇaitatkathaṃ bhavet

mattejaḥsaṃbhavo hi tvaṃ lokasaṃrakṣaṇodyataḥ //
tasmānmadvacanādvatsa bhuvametāṃ samīkuru

matpāṇigrahaṇāllokakautukāyattabuddhiṣu //
āgateṣu samasteṣu sthātavyaṃ bhavatā'pi ca

tvaṃ na tiṣṭhasi cedatra na kaścidvikṛtiṃ bhuvaḥ //
apanetuṃ hi śaknoti tadgantavyaṃ tvayānagha

imāṃ girisutāpāṇigrahakalyāṇabhāsurām //
mūrtiṃ pradarśayiṣyāmi yatra tiṣṭhasi tatra te

// atha bhūsāmyakaraṇāyāgastyasya himādrerdakṣiṇadiggamanam // //
ityuktvā taṃ pariṣvajya visasarja maheśvaraḥ //
tatheti praṇamyāsau yayau yāmyāṃ diśaṃ muniḥ

vindhyādriṃ samatikramya dakṣiṇāmāgate diśam //
agastye muniśārdūle mahī sāmyamupāyayau

bhuvo'panīya vikṛtiṃ sthitaṃ kalaśajaṃ munim //
tuṣṭuvurharṣataralāḥ suragandharvakinnarāḥ

sa dadarśa tato gatvā kaścicchailaṃ samunnatam //
vitatairdharaṇīṃ pādairdhṛtvā saṃsthitamagrataḥ

mahauṣadhīnāṃ ratnānāmaśeṣāṇāṃ svayaṃbhuvā //
akhaṇḍatejodīptānāṃ vinirmitamivākaram

samunnatairyaḥ śikharairnipatadvyomabhūtale //
udāradhārāsaṃpannairdadhātīva nirantaram

śanairāruhya taṃ śailamagastyo munipuṃgavaḥ //
nivāsāya matiṃ cakre ramye tacchikharasthale

tasyāmṛtopameyasya padmotpalakulaśriyaḥ //
nānādrumaparītasya kāsārasyottare taṭe

manohare mahībhāge vidhāyāśramamuttamam //
ārādhya pitṛdevarṣīnvidhivadvāstudevatām

uvāsa suciraṃ tatra munisaṅghasamanvitaḥ //
devatāsiddhagandharvāpsarojuṣṭamahīdhare

tapaḥ samāveśitavittavṛttau tapovane tiṣṭhati kumbhajāte //
praśastasaubhāgyasamanvito'driragastyaśailāhvayamāsasāda

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe veṃkaṭācalamāhātmye suvarṇamukharīmāhātmyapraśaṃsāyāmarjunabharadvājasaṃvāde śaṃkaravivāhāgastyadakṣiṇadiggamanavarṇananāmaikatriṃśo'dhyāyaḥ