Skanda Purana · Verses 2.31-3

// skanda uvāca //
śrutvaitatsakalaṃ dharmyaṃ yathāvadbhagavadvacaḥ //
niḥsaṃśayo muniḥ prāha taṃ praṇamya kṛtāñjaliḥ

nārada uvāca //
naṣṭā me saṃśayāḥ sarve prasādādbhagavaṃstava //
vāsudevasya māhātmyaṃ mayādhigatamañjasā

kaṃcitkālamihaivāhaṃ tapaḥ kurvaṃstvayā saha //
śṛṇvaṃśca nityaṃ jñānādi kariṣye pakvamātmanaḥ

skanda uvāca //
ityuktvā nāradastatra tena cāpyanumoditaḥ //
uvāsa divyavarṣāṇāṃ sahasraṃ sa tapaścaran

śuśrāva cānudivasaṃ yathākālaṃ harermukhāt //
dharmajñānādyatha prāpa pakvatāṃ tatra yogirāṭ

snehaṃ ca paramaṃ prāpa sa śrīkṛṣṇe'khilātmani //
guṇagānaparo nityamāsa bhāgavatāgraṇīḥ

bhaktiniṣṭhāṃ parāṃ prāptamatha taṃ siddhayoginam //
uvāca bhagavatprītaḥ śreyaskṛtsarvadehinām

śrīnārāyaṇa uvāca //
siddhosi tvaṃ maharṣe'dya gaccha lokahitaṃ kuru //
ekāntadharmaṃ sarvatra pravarttayitumarhasi

skanda uvāca //
ityājñāṃ śirasā tasya sa ādāya jagadguroḥ //
gacchaṃstatastamastauṣītpraṇamya prāñjaliḥ sthitaḥ

nārada uvāca //
namonamaste bhagavañjagadguro nārāyaṇā'prākṛta divyamūrte //
anantakalyāṇaguṇākarastvaṃ dāse mayi prītataraḥ madā syāḥ

tvaṃ vāsudevosi jagannivāsaḥ kṣemāya lokasya tapaḥ karoṣi //
yogeśvareśopaśamastha ātmārāmādhipastvaṃ parahaṃsasadguruḥ

vibhurṛṣīṇāmṛṣabho'kṣarātmā jīveśvarāṇāṃ ca niyāmakosi //
sākṣī mahāpūruṣa ātmatantraḥ kālo'bhavadyadbhrukuṭermahāṃśca

sargādilīlā jagatāṃ tvamīśa karoṣi māyāpuruṣātmanaiva //
tathāpyakarttā nanu nirguṇosi bhūmā parabrahma parātparaśca

satyaḥ svayaṃjyotiratarkyaśaktistvaṃ brahmabhūtātmavicintyamūrttiḥ //
bṛhadvratācārya mahāmunīndra kandarpadarpāpaharapratāpa

tapasvināṃ ye ripavaḥ prasiddhāḥ krodho raso matsaralobhamukhyāḥ //
apyāśramaṃ tepi kadāpi veṣṭuṃ nemaṃ kṣamā hyeṣa tava pratāpaḥ

chandomayo jñānamayo'mṛtādhvā dharmātmako dharmasargābhipoṣṭā//
unmūlitādharmasargo mahātmā tvamavyayaścākṣayo'vyaktabandhuḥ

nirdoṣarūpasya tavā'khilāḥ kriyā bhavanti vai nirguṇā nirguṇasya//
dharmārthakāmepsubhirarcanīyastvamīśvaro nātha mumukṣubhiśca //
tvaṃ kālamāyāyamasaṃsṛtibhyo mahābhayātpātumekaḥ samarthaḥ //
bhaktāparādhānanavekṣamāṇo mahādayāluḥ kila bhaktavatsalaḥ

dhṛtāvatārasya hi nāmamātraṃ rūpaṃ ca vā yaḥ smaredantakāle //
sopi prabho ghoramahāghasaṃghātsadyo vimukto divamāśu yāti

taṃ tvāṃ vihāyā'tra tu yo manuṣyo dehe tridhātāvapi dehikeṣu //
jāyātmajajñātidhaneṣu sajjate sa māyayā vañcita eva mūḍhaḥ

tvadbhaktiyogyo naradeha eva yaṃ kāmayante'pi ca nākasaṃsthāḥ //
tvadbhaktihīnaṃ hi divopi saukhyamahaṃ tu jāne narakeṇa tulyam

tapastrilokyāḥ kuruṣe sukhāya tatrāpi te bhāratavāsipuṃsu //
anugraho bhūritaro yadatra kṛtāvatāro vicaranvirājase //

tasyāśrayaṃ ye tava nātra kurvate ta eva śāstreṣu matāḥ kṛtaghnāḥ //
atastavaikāśrayameva bāḍhaṃ kurvatyajasraṃ mayi te'stu tuṣṭiḥ

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīvāsudevamāhātmye śrīnaranārāyaṇastutinirūpaṇaṃnāmaikatriṃśo'dhyāyaḥ