Skanda Purana · Verses 2.3-2
// // brahmovāca // //
bhūyaḥ śṛṇuṣva vipreṃdra kārtikasya ca vaibhavam //
daśamīdinamārabhya daśamyāṃ tu samāpayet
paurṇamāsīṃ samārabhya paurṇamāsyāṃ samāpayet //
āśvinasya haridinīṃ samārabhya tu bhaktimān
dāmodaraṃ namaskṛtya kuryātsaṃkalpamāditaḥ //
dāmodara namaste'stu sarvapāpavināśana
kārtikasya vrataṃ kartumanujñāṃ dātumarhasi //
nirvighnaṃ kuru deveśa āmāsaṃ puruṣottama
iti saṃprārthya vidhinā kārtikavratamācaret //
anūruṃ vadatā proktaṃ bhāskareṇa śrutaṃ mayā //
kalau ca svargagamanakāraṇaṃ śrūyatāṃ hi tat
// sūrya uvāca // //
dvādaśānāṃ tu māsānāṃ mārgaśīrṣo'tipuṇyadaḥ
tasmātpuṇyaphalaḥ prokto vaiśākho narmadātaṭe //
tato lakṣaguṇaḥ proktaḥ prayāge māghamāsakaḥ //
tasmānmahāphalaḥ proktaḥ kārtiko jalamātrake //
ekataḥ sarvadānāni vratāni niyamāstathā
ekataḥ kārtikasnānaṃ brahmaṇā tulayā dhṛtam //
saṃtatiścaiva saṃpattiḥ kalau yeṣāṃ prajāyate
avaśyaṃ taiḥ kṛtaṃ viddhi kārtikasnānamādarāt //
snānaṃ ca dīpadānaṃ ca tulasīvanapālanam
bhūmiśayyā brahmacaryyaṃ tathā dvidalavarjanam //
viṣṇusaṃkīrtanaṃ satyaṃ purāṇaśravaṇaṃ tathā
kārtike māsi kurvaṃti jīvanmuktāsta eva hi //
na kārtikasamaṃ dharmyamarthyaṃ no kārtikātparam
na kārtikasamaṃ kāmyaṃ mokṣadānaṃ na kārtikāt //
yudhiṣṭhireṇa dharmārthamarthārthaṃ ca dhruveṇa ca
śrīkṛṣṇena tu kāmārthaṃ mokṣārthaṃ nāradena ca //
kṛtametadvrataṃ tasmācchreṣṭhaṃ kṛṣṇapriyaṃ ca hi
//
// aruṇa uvāca // //
brūhi bhāskara sarvātmankadā''rabhya vrataṃ kṛtam//
saphalaṃ jāyate samyakkā ca pūjyā'tra devatā
// bhāskara uvāca //
ahaṃ viṣṇuśca śarvaśca devī vighneśvarastathā //
eko'haṃ paṃcadhā jāto nāṭye sūtradharo yathā
asmākaṃ sarva evaite bhedā viddhi khageśvara //
tasmātsauraiśca gāṇeśaiḥ śāktaiḥ śaivaiśca vaiṣṇavaiḥ
kartavyaṃ kārtikasnānaṃ sarvapāpāpanuttaye //
sūryasya prītaye kāryaṃ tulāsaṃsthe divākare
iṣapūrṇāṃ samārabhya yāvatkārtikapūrṇimā //
tāvatsnānaṃ vidhātavyaṃ śivasaṃtuṣṭaye naraiḥ
devīpakṣaṃ samārabhya mahārātricaturdaśī //
tāvatsnānaṃ vidhātavyaṃ devī saṃprīyatāmiti
gaṇapakṣaṃ samārabhya kṛṣṇā yā kārtike bhavet//
caturthī tāvadeva syātsnānaṃ gaṇapatuṣṭaye
ekādaśīṃ samārabhya āśvinasyā'sitetarām //
ekādaśyāṃ kārtikasya śuklāyāṃ paripūryate //
kṛtaṃ yena tu tasya syātparituṣṭo janārdanaḥ
na kārtikasamo māso na kāśīsadṛśī purī //
na prayāgasamaṃ tīrthaṃ na devaḥ keśavātparaḥ
prasaṃgādvā balātkārairjñātvājñātvā kṛtaṃ bhavet //
snānaṃ kārtikamāsasya na paśyedyamayātanām
snānārthaṃ cenna sāmarthyaṃ datvānyasmai dhanādikam //
snātasya tasya hastasya grahaṇā puṇyabhāgbhavet
athavā kārtikasnānaṃ ye kurvaṃti dvijātayaḥ //
teṣāṃ prāvaraṇaṃ dattvā snānajaṃ phalamāpnuyāt
rādhādāmodaraḥ pūjyaḥ kārtike tu viśeṣataḥ
svarṇasya vātha raupyasyā'pyabhāve śulbajāmapi //
mṛjjāṃ vā citrajātāṃ vā'tha vā piṣṭavicitritām
dāmodarasya rādhāyāstulasyadho'rcayaṃti ye //
mūrtiṃ te tu narā jñeyā jīvanmuktā na saṃśayaḥ
api pāpasahasrāḍhyaḥ kārtikasnānato naraḥ //
mukto'vaśyaṃ sa bhavati nā'tra kāryā vicāraṇā
tulasyabhāve kartavyā pūjā dhātrītale khaga //
mukhyapūjāvidhānaṃ tu kartavyaṃ sūryamaṃḍale
apratyakṣāḥ sarvadevāḥ pratyakṣo bhagavānayam //
sarve devāḥ kālavaśāḥ kālakālo divākaraḥ
etadārādhane'śaktaḥ pratimāṃ pūjayennaraḥ //
pratimāto'dhikaṃ puṇyaṃ brāhmaṇasya tu pūjane
daridro dānapātraṃ syādvidyāvāṃstu viśeṣataḥ //
viprābhāve pūjanīyā gāvaḥ kṛṣṇā manoharāḥ
viṣṇormūrtirjaṃgamataḥ sthāvarā tu praśasyate //
śūdrasthāpitamūrtīnāṃ namaskāraṃ karoti yaḥ //
pitṛbhirnirayaṃ yāti daśapūrvairdaśāparaiḥ
śūdrārcitasya saṃsparśāddahedāsaptamaṃ kulam
tasmādvicāryya viprairyā sthāpitā tāṃ samarcayet //
tato'pi yā devatābhiḥ kṛtā sā bhuktimuktidā
mūrtyabhāve pūjanīyo'śvattho vā'tha vaṭo'tha vā //
aśvattharūpī viṣṇuḥ syādvaṭarūpī śivo yataḥ
kārtike tulasīśākaṃ tāṃbūlaṃ vā narādhamaḥ //
ajñānājjñānato vā'pi bhuñjāno nirayaṃ vrajet
śāligrāmaśilācakre nityaṃ sannihito hariḥ //
tasmātsarvaprayatnena śāligrāmaṃ prapūjayet
rudraśāpavaśādgāvo viṣṭhābhakṣaṇatatparāḥ //
tathā'pi tāḥ pūjanīyā lokadvayaphalapradāḥ
brahmāṃ'śakasamudbhūte pālāśe yastu bhojanam //
kuryātkārtikamāse'sau viṣṇulokaṃ prayāsyati
*
aśvattharūpī bhagavānvaṭarūpī sadāśivaḥ //
tasmātsarvaprayatnena kārtike'śvatthamarcayet
yā nārī kārtike māsi lakṣaṃ kuryātpradakṣiṇāḥ //
rādhādāmodaraṃ pūjya mandavāre ca tattale
dampatī bhojayedrādhādāmodarasvarūpiṇau //
bhojayitvā sapatnīkānpaścādbhuṃjīta vāgyataḥ
vandhyā'pi labhate putramitarāsāṃ tu kā kathā //
sadā sannihito viṣṇurdvipatsu brāhmaṇe yathā
bodhidrume pādapeṣu śāligrāme śilāsu ca //
tasmādaśvatthamūle vai kartavyaṃ viṣṇupūjanam
aśvatthapūjā sparśena karttavyā śanivāsare //
anyavāre'śvatthasaṃgāddaridro jāyate naraḥ
snānaṃ jāgaraṇaṃ dīpaṃ tulasīvanapālanam //
kārtike māsi kurvaṃti te narā viṣṇumūrtayaḥ
saṃmārjanaṃ viṣṇugṛhe svastikādinivedanam //
viṣṇoḥ pūjāṃ ca ye kuryurjīvanmuktāstu te narāḥ
snānakālaṃ pravakṣyāmi tīrthādiṣu ca yatphalam //
snānadharmāśca ye kecittānsarvānme nibodhata
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe kārtikamāsamāhātmye kārtikavaibhavavarṇanaṃnāma tṛtīyo'dhyāyaḥ
Original text: skandapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0