Skanda Purana · Chapter 2.17

// nārada uvāca // //
sa māṃ provāca vidhivatsaṃpūjyātīva bhaktimān //
saṃprahasya tadā vākyaṃ snehapūrvaṃ ca vai nṛpa

kuta āgamyate brahmankiciddṛṣṭaṃ tvayā prabho //
yadarthamiha cā''yātastadā''jñāpaya māṃ mune

// nārada uvāca // //
gataḥ kailāsaśikharaṃ daityeṃdrāhaṃ yadṛcchayā //
tatromayā samāsīnaṃ dṛṣṭavānasmi śaṃkaram

yojanāyutavistīrṇe kalpavṛkṣamahāvane //
kāmadhenuśatākīrṇe ciṃtāmaṇisudīpite

taddṛṣṭvā mahadāścaryaṃ vismayo me'bhavattadā //
kvā'pīdṛśī bhavedṛddhistrailokye vā na veti ca

tadā tavā'pi daityeṃdra samṛddhiḥ saṃsmṛtā mayā //
tadvilokanakāmo'smi tvatsānnidhyamihā''gataḥ

tvatsamṛddhimimāṃ paśyanstrīratnarahitāṃ dhuvam //
tarkayāmi śivādanyastrilokyāṃ na samṛddhimān

apsaronāgakanyādyā yadyapi tvadvaśe sthitāḥ //
tathā'pi tā na pārvatyā rūpeṇa sadṛśā dhruvam

yasyā lāvaṇyajaladhau nimagnaścaturānanaḥ //
svadhairyamamucatpūrvaṃ tayā kā'nyopamīyate

vītarāgo'pi hi yathā madanāriḥ svalīlayā //
sauṃdaryagahane'bhrāmi śapharīrūpayā purā

yasyāḥ punaḥ punaḥ paśyanrūpaṃ dhātā'pi sarjane //
sasarjā'psarasastāsāṃ tatsamaikā'pi nābhavat

ataḥ strīratnasaṃbhoktuḥ samṛddhistasya sā varā //
tathā na tava daityeṃdra sarvaratnā'dhipasya ca

evamuktvā tamāmaṃtrya gate sati sa daityarāṭ //
tadrūpa śravaṇādāsīdanaṃgajvarapīḍitaḥ

atha saṃpreṣayāmāsa sa dūtaṃ siṃhikāsutam //
tryaṃbakāyā'pi ca tadā viṣṇumāyāvimohitaḥ

kailāsamagamadrāhuḥ kurvañchukleṃduvarcasam //
kārṣṇyena kṛṣṇapakṣenduvarcasaṃ svāṃgajena tam

niveditastadeśāya naṃdinā praviveśa saḥ //
tryaṃbakabhrūlatāsaṃjñā prerito vākyamabravīt

// rāhuruvāca // //
devapannagasevyasya trailokyādhipateḥ prabhoḥ //
sarvaratneśvarasya tvamājñāṃ śṛṇu vṛṣadhvaja

smaśānavāsino nityamasthibhāravahasya ca //
digaṃbarasya te bhāryā kathaṃ haimavatī śubhā

ahaṃ ratnādhinātho'smi sā ca strīratnasaṃjñikā //
tasmānmamaiva sā yogyā naiva bhikṣāśinastava

// nārada uvāca // //
vadatyevaṃ tadā rāhau bhrūmadhyācchūlapāṇinaḥ //
abhavatpuruṣo raudrastīvrāśanisamasvanaḥ

siṃhāsyaḥ pralalajjihvaḥ sa jvalannayano mahān //
ūrdhvakeśaḥ śuṣkatanurnṛsiṃha iva cā'paraḥ

sa taṃ khāditumāyāṃtaṃ dṛṣṭvā rāhurbhayāturaḥ //
adhāvata sa vegena bahiḥ sa ca dadhāra tam

sa ca rāhurmahābāho meghagambhīrayā girā //
uvāca devadeva tvaṃ pāhi māṃ śaraṇāgatam

brāhmaṇaṃ māṃ mahādeva khādituṃ samupāgataḥ //
mahādevo vacaḥ śrutvā brāhmaṇasya tadā'bravīt

naivā'sau vadhyatāmeti dūto'yaṃ paravānyataḥ //
muṃceti puruṣaḥ śrutvā rāhuṃ tatyājya soṃ'bare

rāhuṃ tyaktvā'tha puruṣastadā rudraṃ vyajijñapat //
// puruṣa uvāca // //
kṣudhā māṃ vādhate'tyaṃtaṃ kṣutkṣāmaścā'smi sarvathā

kiṃ bhakṣayāmi deveśa tadājñāpaya māṃ prabho //
// īśvara uvāca // //
bhakṣayasvātmanaḥ śīghraṃ māṃsaṃ tvaṃ hastapādayoḥ

// nārada uvāca // //
sa śivenaivamājñaptaścakhāda puruṣaḥ svakam//
hastapādodbhavaṃ māṃsaṃ śiraḥśeṣo yathā'bhavat

dṛṣṭvā śiro'vaśeṣaṃ taṃ suprasannastadā śivaḥ //
uvāca bhīmakarmāṇaṃ puruṣaṃ jātavismayaḥ

// īśvara uvāca // //
tvaṃ kīrtimukhasaṃjño hi bhava maddvārigaḥ sadā //
tvadarcāṃ ye na kurvaṃti naiva te me priyaṃkarāḥ

*
// nārada uvāca // //
tadā prabhṛti devasya dvāri kīrtimukhaḥ sthitaḥ //
nārcayantīha ye pūrvaṃ teṣāmarcā vṛthā bhavet

rāhurvimukto yastena so'pi tadbarbare sthale //
ataḥ sa barbarodbhūta iti bhūmau prathāṃ gataḥ

tataḥ sa rāhuḥ punareva jātamātmānamasminniti manyamānaḥ //
sametya sarvaṃ kathayāṃbabhūva jalaṃdharāyaiva viceṣṭitaṃ tat

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe kārtikamāsamāhātmye jalaṃdharopākhyāne dūtavākyakathanaṃnāma saptadaśo'dhyāyaḥ