Skanda Purana · Verses 2.15-5

// atha rāmakṛṣṇatīrthamāhātmyam //
// śrīsūta uvāca // //
veṃkaṭākhye mahāpuṇye sarvapātakanāśane //
kṛṣṇatīrthasya māhātmyaṃ śṛṇudhvaṃ susamāhitāḥ

yatra majjanamātreṇa kṛtaghno'pi vimucyate //
pitṝnmātṝrgurūṃścāvamanyaṃte mohamohitāḥ

ye cāpyanye durātmānaḥ kṛtaghnā nirapatrapāḥ //
te sarve kṛṣṇatīrthesmiñchuddhyanti snānamātrataḥ

kṛṣṇanāmā muniḥ pūrvaṃ veṃkaṭāhṛyabhūdhare //
avartata tapaḥ kurvanviṣṇuṃ dhyāyansamāhitaḥ

sa tatra kalpayāmāsa snānārthaṃ tīrthamuttamam //
tatra snātvā sakṛnmartyaḥ kṛtaghno'pi vimucyate

atretihāsaṃ vakṣyāmi purāṇaṃ pāpanāśanam //
yasya śravaṇamātreṇa naro muktimavāpnuyāt

purā babhūva viprendro rāmakṛṣṇo mahāmuniḥ //
satyavāñchīlavānvāgmī sarvabhūtadayānvitaḥ

śatrumitrasamo dāntastapasvī vijiteṃdriyaḥ //
pare brahmaṇi niṣṇāto brahmatattvaikasaṃśrayaḥ

evaṃprabhāvaḥ sa munistapastepe sudāruṇam //
sa vai niścalasarvāṃgastiṣṭhansarvatra bhūtale

paramāṇvantaraṃ vāpi na svasthānāccacāla saḥ //
sthitvā tatra tapasyaṃtamanekaśatavatsarān

taṃ cākramata valmīkaṃ chāditāṃgaṃ cakāra vai //
valmīkākrāntadeho'pi rāmakṛṣṇo mahāmuniḥ

akarottapa evāsau valmīkaṃ na tvabudhyata //
tasmiṃśca tapyati tapo vāsavo munipuṃgave

visṛjya meghajālāni varṣayāmāsa vegavān //
evaṃ dināni saptāyaṃ vavarṣa ca nirantaram

dhārāvarṣeṇa mahatā vṛṣyamāṇopi vai muniḥ //
tadvarṣaṃ pratijagrāha nimīlitavilocanaḥ

mahatā stanitenāśu tadā badhirayanchrutīḥ //
valmīkasyopariṣṭādvai nipapāta mahāśaniḥ

tasminvarṣati parjanye śītavātādiduḥsahe

// atha rāmakṛṣṇākhyamaharṣitapaḥprasannabhagavadāvirbhāvaḥ // //
valmīkaśikharaṃ dhvastaṃ babhūvāśanitāḍitam//
tadāprādurabhūddevaḥ śaṅkhacakragadādharaḥ

vinatānandanārūḍho vanamālāvibhūṣitaḥ //
rāmakṛṣṇasya tapasā toṣito vākyamabravīt

taponidhe rāmakṛṣṇa vedaśāstrārthapāraga //
madāvirbhāvadivase yaḥ snāti manujottamaḥ

tasya puṇyaphalaṃ vaktuṃ śeṣeṇāpi na śakyate //
makarasthe ravau vipra paurṇamāsyāṃ mahātithau

puṣyanakṣatrayuktāyāṃ snānakālo vidhīyate //
taddine snāti yo martyaḥ kṛṣṇatīrthaṃ mahāmatiḥ

sarvapāpavinirmuktaḥ sarvānkāmām̐llabheta saḥ //
madāvirbhāvadivase kṛṣṇatīrthajale śubhe

snātuṃ tatra samāyāṃti svapāpapariśuddhaye //
devā manuṣyāḥ sarve ca dikpālāśca mahaujasaḥ

ete sarve mahātmānaḥ koṭisūryasamaprabhāḥ //
te sarve kṛṣṇatīrthesminsnānātpūtā bhavaṃti hi

tvannāmnedaṃ mahātīrthaṃ loke prakhyātimeṣyati //
ityuktvā śrīnivāsaśca tatraivāntaradhīyata

evaṃ prabhāvaṃ tattīrthaṃ mahāpāpaviśodhanam //
buddhiśuddhipradaṃ pusāṃ sarvaiśvaryapradāyakam

evaṃ vaḥ kathitaṃ viprāḥ kṛṣṇatīrthasya vaibhavam //
śṛṇvatāṃ paṭhatāṃ caiva viṣṇulokapradāyakam

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ sahitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīveṃkaṭācalamāhātmye rāmakṛṣṇatīrthamahimānuvarṇanaṃnāma pañcadaśo'dhyāyaḥ