Skanda Purana · Verses 2.13-4

// skanda uvāca //
utprekṣanto jāyamānaṃ maṃthitāro'tha te'khilāḥ //
āyāṃtaṃ dadṛśurddūrādanti dhanvantariṃ śriyaḥ

sudhābhṛtaṃ hemakumbhaṃ dṛṣṭvā cā'sya kare dhṛtam //
asurāḥ sahasā brahmannutplutya jagṛhuśca tam

tatrāpi balino ye te gṛhītvā dudruvustataḥ //
tāndurbalā nyaṣedhanta nītivākyairanudrutāḥ

aho naivamadharmo vaḥ kāryo dharmaparāyaṇaiḥ //
samaśramebhyo devebhyo dattvā peyaṃ na cānyathā

anādṛtyeti tadvākyaṃ yayurdūraṃ tvarānvitāḥ //
tatrāpi teṣāmanyonyaṃ karākṛṣṭirmahatyabhūt

ahaṃ pūrvamahaṃ pūrvaṃ na tvaṃ na tvaṃ pibāmyaham //
itthaṃ vivadamānāste nāpustatprāśanakṣaṇam

atha devā mlānavaktrā dṛṣṭvā daityairhṛtā sudhām //
aśaktāstatpratīkāre śaraṇaṃ prāpuracyutam

pāhipāhi jagannātha naṣṭaṃ sarvasvameva naḥ //
daityairhṛtā sudhā sarvā kā gatirnno bhaviṣyati

sudhāpānādṛtepyete hantumasmānalaṃ kṣamāḥ //
pīte'mṛte tu tairadya kiṃ kariṣyāmahe vayam

skanda uvāca //
niśamya dainyaṃ devānāṃ bhagavānbhaktakāryakṛt //
mā bhaiṣṭeti surānuktvā sudhāmāditsadāsurāt

strīrūpamadbhutaṃ dhṛtvā sarvalokavimohanam //
daityāntikamupāgatya cakre kandukakhelanam

te tu tadrūpamālokya mohitāḥ kāmavihvalāḥ //
tyaktvā parasparonmarddaṃ tāmupetyābruvanvacaḥ

sudhākumbhamimaṃ bhadre gṛhītvā tvaṃ vibhajya naḥ //
sarvānpāyaya suśroṇi vayaṃ kaśyapasūnavaḥ

ityuktvā taṃ dadustasmai te'nicchantyā api striyai //
sā prāha mama viśrambho na kāryaḥ svairiṇī hyaham

akāryaṃ vaḥ kṛtaṃ hyetadvibhajiṣye nijecchayā//
ityuktā api te mūḍhā yatheṣṭaṃ kurviti bruvan

tatastadājñayā sarve devā daityāśca vāsukiḥ //
niṣeduḥ paṃktiśastatra svasvamaṇḍalamāśritāḥ

paṃktibaṃdhodyateṣveṣu mohinī sā tu dūrataḥ //
sammukhaṃ devapaṃktīnāṃ hemāsana upāviśat

svāṃtike cāmṛtaghaṭaṃ nidhāya straiṇalīlayā //
itastato vīkṣamāṇā tasthau niḥspṛhavatkṣaṇam

vipracittimukhāstarhi ye vai dānavayūthapāḥ //
saṃdigdhacittā mohinyāmāsandevāṃtikasthiteḥ

śanairupetya taddṛṣṭiṃ vañcayitvā sudhāghaṭam //
jahruḥ punardurātmāno raho gatvā pipāsavaḥ

naranārāyaṇau tatra munibhiḥ saha cāgatau //
āstāṃ tau dadṛśāte tāndānavānharato'mṛtam

nārāyaṇenerito'tha narastānsahasāruṇat //
balādācchidya tatkumbhaṃ mohinyai sa dadau drutam

tato naraṃ hantukāmā āttaśastrāstu dānavāḥ //
āpatanpaṃktivikṣepo hyasurāṇāmabhūnmahān

tadā naropi bhagavāndevadaityanarairapi //
ajeyo nirbhayo hyekaḥ sākaṃ tairyuyudhe balī

etasminnantare devānpaṃktisthānmohinīvapuḥ //
apāyayatsudhāṃ viṣṇuḥ sarvaśo laghucaṅkramaḥ

tatrāpi dānavo rāhuḥ sūryācandramasāntare //
praviśya devatāpaṃktāvupāviśadalakṣitaḥ

tatrāgatāyāṃ mohinyāṃ siñcantyāṃ tanmukhe sudhām //
dṛśā'sūsucatāṃ tasyai puṣpavantāvubhau ca tam

smṛtyāgatena cakreṇa tarhyevā'sya ca sāmṛtam //
śiraścicchedātimahanmāyāyoṣidvapuḥ prabhuḥ

tacchailaśṛṅgapratimaṃ grasallokānnadadbhṛśam //
grahatve sthāpayāmāsa lokānāṃ śāntaye hariḥ

devānsudhāṃ pāyayitvā jagṛhe pauruṣīṃ tanum //
bhagavānatha devāstu yuyudhuḥ saha dānavaiḥ

udanvatastaṭe yuddhaṃ devānāmasuraiḥ saha //
sudhāpānātibalināmāsīdviṣṇusahāyinām

tasmiṃstu tumule yuddhe nareṇendrādibhiśca te //
nihanyamānā asurāḥ palāyya viviśū rasām

sūryaścāstaṃ gatastāvatsarve devagaṇāstataḥ //
śriyontikamupājagmustaddarśanamahotsavāḥ

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīvāsudevamāhātmye devatāmṛtapānavarṇanaṃ nāma trayodaśo'dhyāyaḥ