Skanda Purana · Chapter 2.12
// śaunaka uvāca // //
kārtikasya ca māhātmyaṃ mahatpuṇyaphalapradam //
kadā dhātrī samutpannā kathaṃ sā khyātimāgatā
kasmādiyaṃ pavitrā ca kasmātpāpapraṇāśinī //
āmardakī kṛtā kena kathayasvātra vistarāt
// sūta uvāca // //
kathayāmi dvijaśreṣṭha yathā ceyaṃ hi puṇyadā //
ūrjaśuklacaturdaśyāṃ dhātrīpūjāṃ samācaret
āmardakīmahāvṛkṣaḥ sarvapāpapraṇāśanaḥ //
vaikuṇṭhākhyacaturdaśyāṃ dhātrīchāyāṃ gato naraḥ
pūjayettatra deveśaṃ rādhayā sahitaṃ harim //
pradakṣiṇāṃ tataḥ kuryācchatamaṣṭottaraṃ tathā
suvarṇarajatairvāpi phalairāmalakaistathā //
śatamaṣṭottaraṃ kuryādekaikena pradakṣiṇām
sāṣṭāṃgaṃ praṇato bhūtvā prārthayetparameśvaram //
dhātrīchāyāṃ samāśritya śṛṇuyācca kathāmimām
brāhmaṇānbhojayetpaścādyathāśaktyā ca dakṣiṇām //
brāhmaṇeṣu ca tuṣṭeṣu tuṣṭo mokṣaprado hariḥ // //
atra te kathayiṣyāmi kathāṃ puṇyaphalapradām //
āmardakīphalaṃ vaktuṃ brahmā cā'pi na pāryate
ekārṇave purā jāte naṣṭe sthāvarajaṃgame //
naṣṭe devā'suragaṇe praṇaṣṭoragarākṣase
tatra devādhideveśaḥ paramātmā sanātanaḥ //
jajāpa brahma paramamātmanaḥ paramāvyayam
tato'sya brahma japato niragācchvasitaṃ puraḥ //
taddarśanā'nurāgeṇa netrābhyāmagamajjalam
premāśrubharanirbhinno bhūmau biṃduḥ papāta saḥ //
tasmādbiṃdo samutpannaḥ svayaṃ dhātrī nago mahān
śākhāpraśākhābahulaḥ phalabhāreṇa pīḍitaḥ //
sarveṣāmeva vṛkṣāṇāmādirohaḥ prakīrtitaḥ
brahmā tamasṛjatpūrvaṃ tatpaścāccā'sṛjatprajāḥ //
devadānavagandharvayakṣarākṣasapannagān
asṛjadbhagavāndevo mānuṣāṃśca tathāmalān //
ājagmustatra devāste yatra dhātrī haripriyā
tāṃ dṛṣṭvā te mahābhāgāḥ paramaṃ vismayaṃ gatāḥ //
na jānīma imaṃ vṛkṣaṃ ciṃtayanto muhurmuhuḥ
evaṃ ciṃtayatāṃ teṣāṃ vāguvācā'śarīriṇī //
āmardakī nago hyeṣa pravaro vaiṣṇavo yataḥ
asya vai smaraṇādeva labhedgodānajaṃ phalam //
darśanāddviguṇaṃ puṇyaṃ triguṇaṃ bhakṣaṇāttathā
tasmātsarvaprayatnena sevyā āmardakī sadā //
sarvapāpaharā proktā vaiṣṇavī pāpanāśinī
tasyā mūle sthito viṣṇustadūrdhvaṃ ca pitāmahaḥ //
skandhe ca bhagavānrudraḥ saṃsthitaḥ parameśvaraḥ
śākhāsu savitāraśca praśākhāsu ca devatāḥ //
parṇeṣu devatāḥ saṃti puṣpeṣu marutastathā
prajānāṃ patayaḥ sarve phaleṣvevaṃ vyavasthitāḥ //
sarvadevamayī hyeṣā dhātrī vai kathitā mayā
ataḥ sā pūjanīyā ca sarvakāmārthasiddhaye //
ekadā nārado yogī brahmaṇaḥ purataḥ sthitaḥ //
namaskṛtvā jagannāthaṃ papracchātīva vismitaḥ
// śrīnārada uvāca // //
yathā priyaṃ sutulasīkānanaṃ sarvadā hareḥ //
tathā dhātrīvanaṃ māse kārtike śrīharipriyam
// brahmovāca // //
dhātrīvane hareḥ pūjā dhātrī chāyāsu bhojanam //
kārtike māsi yaḥ kuryāttasya pāpaṃ vinaśyati
tīrthāni munayo devā yajñāḥ sarve'pi kārtike //
nityaṃ dhātrīṃ samāśritya tiṣṭhaṃtyarke tulāsthite
yatkiṃcitkurute puṇyaṃ dhātrīchāyāsu mānavaḥ //
tatkoṭiguṇitaṃ bhūyānnā'tra kāryā vicāraṇā
atraivodāharantīmamitihāsaṃ purātanam //
ayodhyānagare kaścidvaiśyaścāsīdvijottama //
putradāravihīnaśca daivāddāridryapīḍitaḥ
bhikṣayā codarāgniṃ sa śamayāmāsa nārada //
kadācidvaṇijo vaiśyo yayāce kṣutprapīḍitaḥ
bhikṣāptacaṇakāngṛhya dhātrīchāyāmagātkila //
tatra tānbhakṣayāmāsa kārtike māsi nārada
kecidurvaritāstepu caṇakāstatra nārada //
vaiśyena tena dattā hi kṣutkṣāmāya dvijātaye
tena puṇyaprabhāvena rājā''sīddhanikaḥ kṣitau //
tasmāddānaṃ prakartavyaṃ kārtike māsi sarvadā
dhātrīvane muniśreṣṭha sarvakāmārthasiddhaye //
dhātrīchāyāṃ samāśritya kārtike ca hareḥ kathām //
yaḥ śṛṇoti sa pāpebhyo mucyate dvijasūnuvat
//
// nārada uvāca // //
ko'bhūddvijasuto brahmankiṃ pāpaṃ kṛtavānpurā //
tasya jātā kathaṃ muktiretadvistarato vada
// brahmovāca // //
purā dvijavaraścāsītkāveryā uttare taṭe
devaśarmeti vikhyāto vedavedāṃgapāragaḥ //
tasya putro durācārastamāha ca pitā hitam
idānīṃ kārtiko māso vartate harivallabhaḥ //
tatra snānaṃ ca dānaṃ ca vratāni niyamānkuru
tulasīpuṣpasahitāṃ kurupūjāṃ hareḥ suta //
dīpadānaṃ ca vividhaṃ namaskāraṃ pradakṣiṇām
evaṃ piturvacaḥ śrutvā putraḥ krodhasamanvitaḥ//
pitaraṃ prāha duṣṭātmā caladoṣṭho viniṃdayan
// putra uvāca // //
na kariṣyāmyahaṃ tāta kārtike puṇyasaṃgraham //
iti putravacaḥ śrutvā sakrodhaḥ prāha taṃ sutam
mūṣako bhava durbuddhe vane vṛkṣasya koṭare //
iti śāpabhayādbhīto natvā pitaramabravīt
duryonermama muktiḥ syātkathaṃ tadvada me guro //
iti prasādito vipraḥ prāha niṣkṛtikāraṇam
yadorjjavratajaṃ puṇyaṃ śṛṇoṣi harivallabham //
tadā te bhavitā muktistatkathāśravaṇātsuta
sa pitrā caivamuktastu tatkṣaṇānmūṣako'bhavat //
bahuvarṣasahasrāṇi gahvare vipine vasan
ekadā kārtike māsi viśvāmitraḥ saśiṣyakaḥ //
snātvā nadyāṃ hariṃ cārcya dhātrīchāyāṃ samāśritaḥ
kathayāmāsa māhātmyaṃ śiṣyebhyaścorjjasaṃbhavam //
tadā kaściddurācāro vyādho'gānmṛgayāṃ caran
dṛṣṭvā ṛṣigaṇānhaṃtuṃ kṛtecchaḥ prāṇighātakaḥ //
teṣāṃ darśanamātreṇa subuddhirabhavattadā
athovāca dvijānnatvā bhavadbhiḥ kriyate'tra kim //
tenaivamukto vipreṃdro viśvāmitrastamabravīt
// // viśvāmitra uvāca // //
sarveṣāmeva māsānāṃ kārtikaḥ śreṣṭha ucyate //
tasminyatkriyate karma vardhate vaṭabījavat
kārtike māsi yaḥ kuryātsnānaṃ dānaṃ ca pūjanam //
viprāṇāṃ bhojanaṃ caiva tadakṣayyaphalaṃ bhavet
vyādhaprayuktamākarṇya dharmaṃ ca ṛṣiṇā dvijaḥ //
mauṣakaṃ dehamutsṛjya divyadeho'bhavattadā
viśvāmitraṃ praṇamyātha svavṛttāṃtaṃ nivedya ca //
anujñāto'tha ṛṣiṇā vimānastho divaṃ yayau
vismito gādhiputrastu vyādhaścaiva viśeṣataḥ //
vyādho'pyūrjavrataṃ kṛtvā jagāma harimaṃdiram
tasmātsarvaprayatnena kārtike keśavā'grataḥ //
dhātrīchāyāṃ samāśritya kathāśravaṇamācaret
mūṣako'pi ca duryonermukta ūrjakathāśruteḥ //
śṛṇuyācchrāvayedyo vā muktibhāgī na saṃśayaḥ //
dhātrīchāyāṃ samāśritya vanabhojanamācaret //
ādau kṛtvā tathā snānamudake vanasaṃsthite //
kṛtvā karmāṇi nityāni mādhavaṃ pūjayettataḥ
dhātrīchāyāṃ samāśritya harau bhaktisamanvitaḥ //
śṛṇuyācca kathāṃ divyāṃ māsamāhātmyaśaṃsanīm
tatastu brāhmaṇānbhaktyā bhojayedbrahmavittamān //
tato bhuṃjīta vipreṃdra svayaṃ harimanusmaran
evaṃkṛte vrate vipra kārtike harivallabhe //
yatpāpaṃ naśyate putra sāvadhānamanā śṛṇu
harernārpitabhogācca bhojane sūryadarśanāt //
rajasvalāvākchravaṇapāpādbhojanake tathā
bhojanāvasare cānyasparśadoṣastu yadbhavet //
niṣiddhabhojanāttasmādbhojane cā'nnadūṣaṇāt
śuddhasyāpi tathā tyāgātpuṇyakāle haripriye //
etairyatsādhitaṃ pāpaṃ tatsarvaṃ naśyati dhuvam
tasmātsarvaprayatnena dhātryāṃ bhojanamācaret
kārtike māsi vai vipro dhātrīmālāṃ tu yo vahet //
tathaiva tulasīmālāṃ tasya puṇyamanaṃtakam
dhātrīchāyāṃ samāśritya dīpamālārpaṇaṃ naraḥ //
kariṣyati viśeṣeṇa tasya puṇyamanaṃtakam
rādhādāmodarau pūjyau tulasyadho viśeṣataḥ //
tulasyabhāve kartavyā pūjā dhātrītale śubhā
dhātrīchāyātale yena sakṛdbhuktaṃ tu kārtike //
daṃpatyorbhojanaṃ dattamannadoṣātpramucyate
saṃpūrṇe kārtike yastu saṃpūjyāmalakīṃ śubhām //
rādhādāmodaraprītyai bhojayitvā ca daṃpatī //
paścātsvayaṃ tu bhuṃjīta na śrīstasya kṣayaṃ vrajet
yaḥ kaścidvaiṣṇavo loke dhatte dhātrīphalaṃ mune //
priyo bhavati devānāṃ manuṣyāṇāṃ ca kā kathā
dhātrīphalaviliptāṃgo dhātrīphalasamanvitaḥ//
dhātrīphalakṛtāhāro naro nārāyaṇo bhavet
dhātrīphalāni yo nityaṃ vahate karasaṃpuṭe //
tasya nārāyaṇo devo varamiṣṭaṃ prayacchati
śrīkāmaḥ sarvadā snānaṃ kuryādāmalakairnaraḥ //
tuṣyatyāmalakairviṣṇurekādaśyāṃ viśeṣataḥ
navamyāṃ darśe saptamyāṃ saṃkrāṃtau ravivāsare //
candrasūryoparāge ca snānamāmalakaistyajet
dhātrīchāyāṃ samāśritya kuryyātpiṃḍaṃ ta yo naraḥ //
prayāṃti pitaro muktiṃ prasādānmādhavasya tu //
mūrdhni pāṇau mukhe caiva bāhvoḥ kaṃṭhe tu yo naraḥ //
dhatte dhātrīphalaṃ vatsa dhātrīphalavibhūṣitaḥ
yāvalluṭhati kaṇṭhasthā dhātrīmālā narasya hi //
tāvattasya śarīre tu prītyā luṃṭhati keśavaḥ/ ७८ //
dhātrīphalaṃ ca tulasī mṛttikā dvārakodbhavā //
saphalaṃ jīvitaṃ tasya tritayaṃ yasya veśmani
yāvaddināni vahate dhātrīmālāṃ kalau naraḥ //
tāvadyugasahasrāṇi vaikuṇṭhe vasatirbhavet
mālāyugmaṃ vahedyastu dhātrītulasisaṃbhavam //
yo naraḥ kaṃṭhadeśe tu kalpakoṭiṃ divaṃ vaset
dhātrīchāyāṃ gato yastu dvādaśyāṃ pūjayeddharim //
tatraiva bhojanaṃ yastu brāhmaṇānāṃ ca kārayet
svayaṃ ca tatra bhuṃkte yaḥ sūpabhakṣādikaṃ tathā //
na tasya punarāvṛttiḥ kalpakoṭiśatairapi
tulasyāścaiva dhātryāśca phalaiḥ patrairhariṃ yajet
tulasī dhātrīyuktā hi sikte sati ca kārtike //
vilayaṃ yāṃti pāpāni brahmahatyādikāni ca
dharmadatto dvijaḥ pūrvaṃ yathā muktimavāpa ha
// nārada uvāca // //
kārtike māsi sā sevyā pūjanīyā sadā naraiḥ //
cāturmāsye na sevyā sā ityuktaṃ bhavatā purā //
tasmātsarvamaśeṣeṇa kathayasva mamāgrataḥ
// brahmovāca // //
kārtike māsi viprarṣe śuklā yā daśamī śubhā //
taddinā''rabhya sā sevyā daive pitrye ca karmaṇi //
daśamyārabhya tatpatraiḥ phalakairmadhusūdanam
pūjayaṃti narā ye vai te vai vaikuṇṭhagāminaḥ //
samāpte kārtikavrate vanabhojanamācaret
daśamyāṃ vā'tha dvādaśyāṃ paurṇamāsyāmathā'pi vā //
paṃcamyāṃ vā mahābhāga vanabhojanamācaret //
sarvopaskarasaṃyukto vṛddhabālaiśca saṃyutaḥ //
vanaṃ praveśayeddhīmāndhātrīvṛkṣaiḥ suśobhitam
cūtairbakaistathā'śvatthaiḥ picumaṃdaiḥ kadaṃbakaiḥ //
nyagrodhatiṃtiṇīvṛkṣaiḥ samaṃtātpariśobhitam
tatra gatvā mahāprājña puṇyā'haṃ kārayetpurā//
vāstupīṭhaṃ tathā pūjyaṃ dhātrīmūle tu kārayet
vedikāṃ caturasrāṃ ca hastamātrāyatāṃ śubhām //
tathopavedikāṃ kṛtvā vedikāgre mahāmate
upaveśāya devasya hyalaṃ kāryaṃ tu dhātubhiḥ //
vedikāpaścimebhāge kārayetkuṇḍamaṃḍapam
mekhalātrayasaṃyuktaṃ pippalacchadasaṃyutam //
hastamātrāyataṃ saumya evaṃ kuṇḍaṃ tu kārayet
paścātsnātvā tato japtvā devapūjāṃ samācaret //
paścādagniṃ samādhāya homaṃ kuryādyathāvidhi
pāyasā''jyaguḍasūpapālāśasamidhā tathā //
grahāṇāṃ vāstudevebhyaścaruṃ kṛtvā prayatnataḥ
dhātrī śāṃtistathā kāṃtirmāyā prakṛtireva ca //
viṣṇupatnī mahālakṣmī ramā mā kamalā tathā
iṃdirā lokamātā ca kalyāṇī kamalā tathā //
sāvitrī ca jagaddhātrī gāyatrī sudhṛtistathā
aṃtajñā viśvarūpā ca sukṛpā hyabdhisaṃbhavā //
pradhānadevatābhistu rakṣāhomaṃ samārabhet
saṃsṛṣṭeti ca maṃtreṇa ṛṣabhaṃ meti maṃtrataḥ //
apūpaṃ guḍasūpābhyāṃ saṃyutaṃ juhuyāddhaviḥ
aṣṭottaraśataṃ hutvā mūlamaṃtreṇa pāyasam //
tato grahādi devāṃstu yathāsaṃkhyena homayet
dhātrīhome mahāprājña rakṣāhome tu pāyasam //
tataḥ sviṣṭakṛtaṃ hutvā balidānaṃ samācaret
iṃdrādi lokapālāṃśca rakṣā pūjyā prayatnataḥ //
dhātrīvṛkṣasya sarvatra vedikāsaṃyutasya ca
sūpena guḍamiśreṇa baliṃ paścānnivedayet //
devi dhātri namastubhyaṃ gṛhāṇa balimuttamam
miśritaṃ guḍasūpābhyāṃ sarvamaṃgaladāyini //
putrāndehi mahāprājñānyaśo dehi śubhapradam
prajñāṃ medhāṃ ca saubhāgyaṃ viṣṇubhaktiṃ ca dehi me //
nīrogaṃ kuru me nityaṃ niṣpāpaṃ kuru sarvadā
varcaskaṃ kuru māṃ devi dhanavaṃtaṃ tathā kuru //
iti tāṃ prārthayeddevīṃ prādakṣiṇyādbaliṃ nyaset
balipradānakāle tu ye kurvaṃti pradakṣiṇam //
te yāṃti viṣṇusālokyaṃ pitṛbhiḥ sārddhameva ca
tataḥ pūrṇāhutiṃ kṛtvā homaśeṣaṃ samāpayet
dhātrīvṛkṣasya mūlasthaṃ maṃdasmitaramāpatim //
te yāṃti viṣṇusāyujyaṃ ye paśyaṃtīha cakṣuṣā
vaiśvadevaṃ tataḥ kṛtvā pūjayedvanadevatāḥ //
gaṃdhākṣatāṃstato dattvā viprebhyaḥ padmasaṃbhava
brāhmaṇānbhojayetpaścātsvayaṃ bhuṃjīta baṃdhubhiḥ //
gṛhaṃ praveśayetpaścādvṛddhānbālādikaiḥ saha
brahmacārī bhavedrātrau kṣitiśāyī bhavettataḥ //
grāmasthaiśca militvā ca svayaṃ vā kārayedbudhaḥ
sarvapāpavimuktyarthaṃ vanabhojanamuttamam //
kṛtvaivaṃ sakalaṃ karma kṛṣṇāya ca samarpayet
aśvamedhasahasrasya rājasūyaśatasya ca //
yatphalaṃ samavāpnoti tatphalaṃ vanabhojane
ato dhātrī mahābhāga pavitrā pāpanāśanī //
dhātrī caiva nṛṇāṃ dhātrī dhātrīvatkurute kriyām
dadātyāyuḥ payaḥpānātsnānādvai dharmasaṃcayam //
alakṣmīnāśanaṃ snānamātrairnirvāṇamāpnuyāt //
vighnāni naiva jāyaṃte dhātrīsnānena vai nṛṇām
tasmāttvaṃ kuru vipreṃdra dhātrīsnānaṃ hi yatnataḥ //
prayāsyasi harerddhāma devatvaṃ prāpya nārada
yatrayatra muniśreṣṭha dhātrīsnānaṃ samācaret //
tīrthe vā'pi gṛhe vā'pi tatratatra hariḥ sthitaḥ
dhātrīsnānena viprarṣe yasyāsthīni kalevare //
prakṣālyaṃte muniśreṣṭha na sa garbhagṛhaṃ vaset
dhātrījalena vipreṃdra yeṣāṃ keśāśca raṃjitāḥ //
te narāḥ keśavaṃ yāṃti nāśayitvā kalermalam
dhātrīphalaṃ mahāpuṇyaṃ snānaṃ puṇyatamaṃ smṛtam //
puṇyātpuṇyataraṃ vatsa bhakṣaṇe munisattama //
na gaṃgā na gayā kāśī na veṇī na ca puṣkaram //
ekaiva hi yathā puṇyā dhātrī mādhavavāsare
dhātrīsnānaṃ harernāma tathaivaikādaśī suta //
gayāśrāddhaṃ tathā vatsa samāni munayo viduḥ
saṃspṛśanyastu vai dhātrīmahanyahani mānavaḥ //
mucyate pātakaiḥ sarvairmanovākkāyasaṃbhavaiḥ
dhātrīphalairamāvāsyāsaptamīnavamīṣu ca //
ravivāre ca saṃkrāṃtau na snāyānmunisattama
yasmingṛhemunivara dhātrī tiṣṭhati sarvadā //
tasmingṛhe na gacchaṃti pretakūṣmāṃḍarākṣasāḥ
dhātrīphalakṛtāṃ mālāṃ kaṃṭhasthāṃ yo vahennahi //
sa vaiṣṇavo na vijñeyo viṣṇorbhaktiparo yadi
na tyājyā tulasīmālā dhātrīmālā viśeṣataḥ //
tathā padmākṣamālā'pi dharmakāmārthamīpsubhiḥ
yāvaddināni vahate dhātrīmālāṃ kalau naraḥ //
tāvadyugasahasrāṇi vaikuṇṭhe vasatirbhavet
sarvadevamayī dhātrī vāsudevamanaḥpriyā //
āropaṇīyā sevyā ca pūjanīyā sadā naraiḥ
etatte sarvamākhyātaṃ dhātrīmāhātmyamuttamam //
śrotavyaṃ ca sadā bhaktaiścaturvargaphalapradam
dhātrīchāyāṃ samāśritya kārtike'nnaṃ bhunakti yaḥ //
annasaṃsargajaṃ pāpamāvarṣaṃ tasya naśyati
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe kārtikamāsamāhātmye dhātrīmāhātmyavarṇanaṃnāma dvādaśo'dhyāyaḥ
Original text: skandapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0