Skanda Purana · Verses 2.1-7

śrīkṛṣṇāya namonamaḥ //
// atha śrīvāsudevamāhātmyaṃ prārabhyate //
// śaunaka uvāca // //
jīvānāṃ śreyase saute bahudhā sādhanāni te //
dharmo jñānaṃ ca vairāgyaṃ yogādīnyuditāni naḥ

itihāsairbahuvidhairvispaṣṭārthāni tāni ca //
sarvāṇyapi mahābuddhe śrutānyasmābhirādarāt

sarveṣāṃ manujānāṃ tu duṣkarāṇyeva tāni tu //
bāhulyāccāntarāyāṇāṃ tatsiddhirapi durllabhā

prayatnenāti mahatā puruṣaiddheṃryyaśālibhiḥ //
sādhitānyapi sidhyanti tāni kālena bhūyasā

ato bhavāndvijātīnāmāśramāṇāṃ ca sarvaśaḥ //
bravītu sukaropāyaṃ strīśūdrāderapīha naḥ

kṛtena yenāpyalpena yena kenāpi dehinā //
antarāyairavihataṃ mahadeva phalaṃ bhavet

mokṣasya sādhanaṃ tādṛksuvicāryya mahāmate //
hitāya sarvajīvānāṃ kṛpayā vaktumarhasi

prasādādbaladevasya vyāsasya janakasya ca //
jānāsi sarvameva tvaṃ tanno brūhi bubhutsataḥ

sautiruvāca //
maharṣirapi sāvarṇirevameva hi śaunaka //
vinītaḥ skandamaprākṣītpunaḥ śaṅkaranandanam

sāvarṇiruvāca //
śrutā nānāvidhā dharmmāḥ sāṅkhyajñānaṃ ca naikadhā //
yogādīni tvaduktāni sādhanāni mayā guha

suduṣkarāṇi manye'haṃ tāni tvasmādṛśāṃ kila //
mahatāmapi cānyeṣāṃ kṛcchrasādhyāni vai cirāt

ato varṇāśramavatāṃ śreyaskṛtsukaraṃ ca yat //
sādhanaṃ tacchreṣṭhatamaṃ vaktumarhasi me'dhunā

sautiruvāca //
iti pṛṣṭo munīndreṇa tena jijñāsunā guhaḥ //
vāsudevaṃ hṛdi dhyāyankārttikeyaḥ sa ūcivān

skanda uvāca // śṛṇu brahmanpravakṣye'haṃ śrutaṃ pitṛmukhānmayā //
sarveṣāmapi jīvānāṃ sukaraṃ mokṣasādhanam

devatāprīṇanasamaṃ sveṣṭasiddhimabhīpsatām //
nāstyanyasādhanaṃ kiñcidvarṇāśramavatāmiha

apyalpaṃ sukṛtaṃ karmma devasaṃbandhataḥ kṛtam //
phalaṃ dadāti nirvighnaṃ mahadeva hi tannṛṇām

daivaṃ pitryaṃ svadharmmaśca kāmyaṃ karmmāpi yacca tat //
devatāyāstu saṃbandhātsadyaḥ syādiṣṭasiddhidam

sāṅkhyayoga virāgādi prāguktaṃ yacca duṣkaram //
tadapi syāddhi sukaramanenaivāśu siddhidam

devasyārādhanenaiva yataḥ siddhyati vāñchitam //
ataḥ sarvairyyathāśakti prītyārādhyaḥ sa mānavaiḥ

sāvarṇiruvāca//
devā vahuvidhā proktāstvayā ṣaṇmukha me purā //
nānāvidhā varṇitāśca tadārādhanarītayaḥ

tatphalāni ca sarvāṇi tvayoktāni pṛthakpṛthak //
svargādiprāptimukhyāni kālagrastāni tāni tu

nivṛttidharmmiṇāṃ brahmā hyupāsteryyogināṃ guha //
janādilokāptiphalaṃ dviparārddhāntanaśvaram

duṣkarāṇīha saṃsādhya karmmāṇi purukṛcchrataḥ//
kṣayiṣṇuphalalābhaścettarhi kiṃ tadupārjanaiḥ

kālena nāśyate yeṣāṃ vapuḥ sthānabalādikam//
teṣāṃ na rocate mahyamupāsā'tra divaukasām

yaḥ svayaṃ nirbhayo'nyeṣāṃ bhayaharttā sanātanaḥ //
nityadhāmā'kṣayaphalapradātā bhaktavatsalaḥ

yasya prasādātsarveṣāṃ sarva eva manorathāḥ //
siddhyeyuścāñjasaivā'tra taṃ devaṃ vada me guha

tadārādhanarītiṃ ca sukarāṃ śiṣṭasaṃmatām //
brūhi sarvāṃ viśeṣeṇa jijñāsāmīdamañjasā

sautiruvāca //
itthaṃ maharṣiṇā tena saṃpṛṣṭo bhagavānguhaḥ //
suprasanna uvācedaṃ mānayaṃstamudāradhīḥ

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīvāsudevamāhātmye sāvarṇipraśno nāma prathamo'dhyāyaḥ