Skanda Purana · Chapter 1.2.22

// mārkaṃḍeya uvāca // //
svāminnityaśivānanda bhagavannaṃdikeśvara //
āhlādito'smi śoṇeśamāhātmyasudhayā tvayā

kathaṃ vajrāṃgadaḥ pāṃḍyarājaḥ śoṇavyatikramam //
cakre kathaṃ tadbhaktyaiva prāptavānsaṃpadaṃ punaḥ

kathaṃ vidyādharādhīśau kāṃtiśālikalādharau //
durvāsaḥśāpanirviddhāvavitau śoṇaśaṃbhunā

// naṃdikeśvara uvāca // //
dīrghāyuṣyatvasāphalyaṃ labdhavāṃstvaṃ mṛkaṇḍuja //
yadiyaṃ stheyasī bhaktirbhavato bhūtanāyake

vakṣye vajrāṃgadodaṃtaṃ vṛttaṃ vidyābhṛtorapi //
yato'bhūnmahito loke śoṇādrīśvaravaibhavaḥ

āsīdvajrāṃgadonāma purā pāṃḍyeṣu pārthivaḥ //
āste yasya bhujastambhe vasudhā sālabhaṃjikā

dhārmiko nyāyavijjñātā gaṃbhīro dakṣiṇam kṣamaḥ //
śāṃto vinayavāndhīmānekadāravrataḥ kṛtī

śivapūjārcanarataḥ śrīmāñchīlavatāṃ varaḥ //
pṛthvīmāsetukedārācchaśāsa jitaśātravaḥ

kadācinmṛgayāvyājātsa caransuturaṃgamaḥ //
aruṇācalaparyaṃtaṃ kāṃtāraṃ samagāhata

sa tatra bahalāmodaṃ kaṃcitkastūrikāmṛgam //
dṛṣṭvā tamanvakturagaṃ prāvartayata kautukāt

sa mṛgo'nudrutastena abhitaḥ śoṇaparvatam //
prādakṣiṇyātparīyāya papāta ca manojavaḥ

tataḥ sa bhagnasāropi rājā jātaśramaścaran //
papāta vāhādvicchāyaḥ kṣīṇapuṇya iva dyutaḥ

ajñātakāraṇenaivaṃ mātaṃgeneva pīḍitaḥ //
nājñāsītkṣaṇamātmānaṃ rājā grahagṛhītavat

aciṃtayacca koyaṃ me nirhetuḥ sattvaviplavaḥ //
kva gataḥ sa hyakasmānme upavāhyasturaṃgamaḥ

iti ciṃtākule tasmiṃstajjñānepyapaṭīyasi //
taḍittaṭajaṭāleva sahasā dyauradṛśyata

nirīkṣamāṇa evāsminhitvā tiryakkalevaram //
tūrṇaṃ turaṃgasāraṃgau khecaratvamupāgatau

kirīṭinau kuṇḍalinau hārakeyūradhāriṇau //
kṣaumāṃtarīyottarīyau sragviṇau ca virejatuḥ

avocatāṃ ca nṛpatimāścaryākṛṣṭamānasam //
haraṃtāviva dantāṃśujālaistvasyārttijaṃ tamaḥ

rājannalaṃ viṣādena śoṇādrīśaprabhāvataḥ //
etāṃ jānīhi saṃjātāṃ navāṃ nau cedṛśī daśām

tadovāca tayoḥ kiṃcidāśvastaiva pārthivaḥ //
kṛtāṃjalirabhāṣiṣṭa tāvubhau vinayānvitaḥ

kau yuvāṃ nirmito yābhyāmabhiṣaṃgo mamedṛśaḥ //
bhadrau bhaṇatamārttānāṃ trāṇaṃ hi mahatāṃ guṇaḥ

iti tena kṛte praśne tamuvāca kalādharaḥ //
rājānaṃ janitāścaryaṃ nirdiṣṭaḥ kāṃtiśālinā

avehi rājannāvāṃ hi purāvidyādhareśvarau //
parasparātisauhārdau vasaṃtamadanāviva

ekadā tu suvarṇādreḥ pārśve durvāsaso muneḥ //
tapovanamagacchāva manaso'pi durāsadam

krośeddhāṃ tapasastasya śivārādhanasādhanīm //
puṣpojjvalāmapaśyāva puṇyāmārāmavāṭikām

vinītāvapyasaṃjātau tattvocitasudhīgaṇau //
prāviśāva tadudyānaṃ prasūnāvacayotsukau

sthalasya tasya sauhārdātkāṃtiśālyatigarvitaḥ //
saṃcacāra muhuḥ pādanyāsairāghaṭṭayanmahīm

ahaṃ tu tatra puṣpāṇāṃ gaṃdhātiśayamohitaḥ //
vikasvareṣu puṣpeṣu nyastahasto durāśayaḥ

tataḥ śāṃḍilyamūlastho vyāghracarmāsane sthitaḥ //
durvāsāstapasāṃ rāśirjvalanniva hutāśanaḥ

amarṣotkarṣanīraṃdhraspaṃdamānādharacchadaḥ //
karāla bhṛkuṭībaṃdhasārālitaviśālabhūḥ

saroṣo'bhūttejasāḍhyo gharmadaṃturavigrahaḥ //
dahanniva dṛśā paśyannabhartsayata nau muniḥ

āḥ pāpau pracyutācārau kau yuvāmatigarvitau //
jvalataḥ kopavahnerme śalabhatvamupāgatau

tapovanamidaṃ matkaṃ pāvanaṃ bhūtabhāvanam //
pādairna spṛśataḥ kvāpi sūryācaṃdramasāvapi

puravairisaparyāyāḥ paryāyakamidaṃ vanam //
na spaṃdate'tra vātopi na lipyaṃte'tra ṣaṭapadāḥ

tadetatpādasaṃcārairdūṣayanneṣa pātakī//
hayo bhavatu bhūloke paravāhyatvapīḍitaḥ

aparopyayamatyugre patatvacalakaṃdare/
prasūnagaṃdhalobhādyo gaṃdhasāraṃgatāṃ gataḥ

iti tenograroṣeṇa śāpavajre nipātite //
tatkṣaṇādvigaladgarvāvāvāṃ taṃ śaraṇaṃ gatau

abhidhāya ca taṃ devamāhitāṃghriparigrahaiḥ //
amogha eṣa tvacchāpastadasyāṃto nivedyatām

athātidīnamanasāvāvāmālokya pārthiva //
sānugraho'bhūnmunirāṭ kāruṇyādatiśītalaḥ

abhāṣata ca maivaṃ bho bhavatoḥ kvāpi durdhiyoḥ //
śāpasya bhavitā śāṃtiraruṇādreḥ pradakṣiṇāt

purā khalu purārātiradhyatiṣṭhacchubhāṃ sabhām //
paryupāsyata dikpālairiṃdropeṃdrayamādibhiḥ

tadā ca devadevāya naṃdanāraṇyadevatā //
upāyanīkṛtavatī phalaṃ kimapi pāṭalam

bālyātkutūhalākrāntau gajānanaṣaḍānanau //
pitaraṃ tadayācetāṃ lobhanīyataraṃ phalam

atha tāvavadaddevastanayau phalatarṣitau //
gopayitvā phalaṃ pāṇisaṃpuṭena kumārakau

imāṃ samastāṃ pṛthivīṃ lokālokena veṣṭitām //
yo vāṃ pradakṣiṇīkartumīṣṭe tasmai dadāmyaham

ityukte pārvatīśena smayamānamukheṃdunā //
skaṃdaḥ pradakṣiṇīkartuṃ medinīmupacakrame

laṃbodarastu devasya śoṇaśailākṛteḥ pituḥ //
pradakṣiṇaṃ tataḥ kṛtvā purastādeva tatkṣaṇāt

taddṛṣṭvā tasya cāturyaṃ heraṃbāya triyaṃvakaḥ //
phalaṃ vitīrṇavānasmai praṇayāghrātamastakaḥ

adyaprabhṛti sarveṣāṃ phalānāmadhināyakaḥ //
bhavetyasmai varaṃ dattvā hyekadaṃtāya śaṃkaraḥ

babhāṣe ca sabhāstārānsarvānapi surāsurān //
prasaraddaśanajyotsnākarburīkṛtamaṃdiraḥ

sthāvaroyaṃ mamākāraḥ śoṇādriryo'sya bhaktitaḥ //
pradakṣiṇāṃ vitanute sa me sārūpyabhāgbhavet

gireḥ pradakṣiṇenāsya yasya dhattaḥ pade rujam //
sa samrāṭsakalotkṛṣṭaṃ labhate śāśvataṃ padam

iti śāsanataḥ śaṃbhoḥ śoṇaśailapradakṣiṇam //
vidhāya sarvagīrvāṇā lebhire svaṃ svamīpsitam

yuvāmapi madodbhūtamālinyau śikṣitau mayā //
pradakṣiṇena śoṇādreḥ śāpāṃto vāṃ bhaviṣyati

tiraścorapi vāṃ sidhyedaruṇādreḥ pradakṣiṇā //
vajrāṃgadasya pāṃḍyasya nṛpateranubaṃdhataḥ

ityamarṣaṇamaharṣimahābdheḥ śāpahālahala śoṣitagātrau //
pātitau bahulapātakabhārātkṣipramaśvamṛgajātiṣu jātau

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ prathame māheśvarakhaṇḍe'ruṇācalamāhātmya uttarārdhe 'ruṇācalapradakṣiṇāmāhātmye vajrāṃgada vṛttāṃtavarṇanaṃ nāma dvāviṃśatitamo'dhyāyaḥ