Skanda Purana · Chapter 1.2.21

// naṃdikeśvara uvāca // //
tadā brahmā sarasvatyā mahāviṣṇuśca padmayā //
śakraḥ pulomasutayā pare dikpālakā api

gaṃdharvāpsarasāṃ saṃghā vasavo'pi surā api //
trayastriṃśatkoṭigaṇāḥ pare muni gaṇā api

ekādaśamahārudrā ādityā dvādaśāpi ca //
bhairavāśca piśācāśca vetālāḥ kaṭapūtanāḥ

yakṣarakṣoragā bhūtā ye cānye śivakiṃkarāḥ //
saṃtoṣabhājaḥ sarve'pi vikaṭākāraveṣṭitāḥ

parivārya maheśānaṃ samājagmuḥ sahasraśaḥ //
tadvīrāśaṃsanaṃ dṛṣṭvā yoginīdānavaiḥ kṛtam

atīva vismayaṃ bhejuḥ sarve kalpāṃtabhīṣaṇam //
kṛtasāṃnidhyamālokya devamānaṃdayaṃtyumā

cirarātraprarūḍhāṃ ca tadviyogavyathāṃ jahau //
romāṃcitā svinnamukhī vepamānā ghanastanī

pādāṃgulīṣu nayane viniveśayati sma sā //
vṛṣabhādavaruhyātha gṛhītvaināṃ kare śivaḥ //
smitaśarīrakaṃṭhaśrīpraṇayenaivamabravīt

// śiva uvāca // //
vyākulīkriyate devi kimevaṃ kāraṇaṃ vinā

sarvairārādhanīyeti mayāpi ghaṭitoṃjaliḥ //
kiṃ na vetsyāvayoraikyaṃ jyotsnācaṃdramasoriva

anādisiddhaṃ deveśi tavedaṃ maugdhyamīdṛśam //
kvedaṃ śirīṣamṛdvaṃgi śarīraṃ te girīndraje

tapaḥ samādhayaśceti kva karkaśajanocitāḥ /
nārāyaṇohaṃ lakṣmīstvaṃ brahmāsmi tvaṃ sarasvatī

vāruṇī tvaṃ phaṇīṃdrohaṃ rohiṇī tvamahaṃ śaśī //
svāhā tvaṃ havyavāho'haṃ sūryo'haṃ tvaṃ suvarcalā

jāhnavī tvaṃ samudro'haṃ merurasmi tvamurvarā //
pulomajā tvaṃ śakrohaṃ tvaṃ ratiścittabhūraham

buddhistvaṃ rājarājohaṃ tvaṃ śamā'haṃ samīraṇa //
pāthodhipo'haṃ vīcistvaṃ prakṛtistvaṃ pumānaham

vidyā tvaṃ veditavyo'haṃ vāktvamarthopi pārvatī //
īśvaro'haṃ madaṃśāsi tvayaivājñāsvarūpayā

sṛṣṭi sthityupasaṃhāravidhānānugraheśvare //
na bhedo'tastvayā kāryaḥ pṛthagjanavadāvayoḥ

citprakāśātmanordevi svecchādhṛtaśarīrayā //
vyākulīkuruṣe śaśvadvṛthaiverṣyāyase hi mām

dṛṣṭāpratikriyā tasya kriyate yādhunā mayā//
ityuktveśo niṣaṇṇastāṃ pārśvadeśe nyaveśayat

gaurīṃ svakīya evāṃge gūhamānāmiva hriyā //
aṃgadvayaṃ tayoraikyamagātpremṇā ca līnayoḥ

arthadvayamivāhnāya saṃnikarṣopalaṃbhataḥ //
ardhe karpūradhavalamardhe siṃdhūrapāṭalam

tadvicitramabhūdaṃgaṃ śivayorekatāṃ gatam //
ardhe kuṃtaladāmārdhahāramadhye tu kuṃcikā

aṃgādardheṃducūḍasya vapurardhendukūlitam //
ekanūpuratāṭaṃkaparihāryamanoharam

ekapiṃgalasadhrīco gātramekastanaṃ babhau //
devyai dattvā ca dhāmārthaṃ vāmadevo jagāda tām

avakāśo ruṣo devi mā bhūrataḥ paraṃ tava //
stanyārthinaṃ guhaṃ hitvā yātāsi tapase yataḥ

tadapītastanīnāmnā nivasātra mamāṃtike //
tvāmapītastanīṃ devīṃ śoṇādrīśaṃ ca māmapi

janāḥ sarve samārādhya ramaṃtāṃ bhogamokṣayoḥ //
iyaṃ tvadaṃśajā devī durgā mahiṣasūdinī

atraiva sannidhattāṃ tu maṃtrasiddhipradā nṛṇām //
khaḍgatīrthamidaṃ puṇyaṃ sakṛdeva nimajjanāt

sarvarogaharaṃ puṃsāmastu sarvāghanāśanam//
pravālagirināthaśca devo'yaṃ pāpanāśanaḥ

bhaktiśraddhāvatāṃ nṝṇāṃ bhūyāstāṃ bhūtaye bhṛśam//
ayaṃ ca gautamo devi tvadanugrahabhājanam//

taponurūpaṃ bhajatāṃ lokeṣvācaṃdratārakam //
imāśca mātaraḥ sapta saptalokaikamātaraḥ

adyaprabhṛti kurvaṃtu sānnidhyaṃ jagatāṃ śriyai //
śāstāro bhairavāḥ kṣetrapālakā baṭukā api

aruṇakṣetra evātra nityaṃ kurvaṃtu saṃnidhim //
atrāhamaruṇakṣetre nivasāmyaruṇāhvayaḥ

tvayāpyaruṇayā devyā sthātavyaṃ karuṇārdrayā //
īpsināmaruṇādevau sānnidhyaṃ kuruto yataḥ

tadasminnaruṇakṣetre sulabhāḥ sarvasiddhayaḥ

idaṃ kṛtaṃ parvatarājaputryā prasādanaṃ śoṇagirīśvarasya //
śṛṇoti yaḥ sa dviṣato vidhūya svargāpavargau sulabhāvupeyāt

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ prathame māheśvarakhaṇḍe'ruṇācalamāhātmya uttarārdhe śivakṛtapārvatīpraśaṃsāvarṇanaṃnāmaikaviṃśatitamo'dhyāyaḥ