Skanda Purana · Chapter 1.2.12

// naṃdikeśvara uvāca // //
tatastejomayaṃ staṃbhamanusṛtya pitāmahaḥ //
utpapātonmukho vegānnirālaṃbe nabhastale

drutamutpatatastasya pakṣāvegena vāritāḥ //
vyaśīryata samudvartāḥ praṇunnā iva vāyubhiḥ

sa vegādutpatandūraṃ nākṣṇorviṣayatāmagāt //
kevalaṃ dīrghadīrghaiva rekhā vyomni vyabhāvyata

māyāmarālo dadṛśe tejaḥstaṃbhasyapārśvataḥ//
saṃdhyāpayodharābhyarṇacārīva rajanīkaraḥ

prāgatyagādutpatatāṃ tato'dhvānaṃ payomucām//
vimānapadavīṃ paścāttārāvartaṃ tataḥ param

tejasāṃ yāni dhāmāni hyatyuccānyūrdhvacāriṇām //
aticakrāma vegena tānyasau kuhanākhagaḥ //

maruto manaso vāpi javaḥ sūkṣmatarākṛteḥ //
so'bhūdadhaḥkṛtastena haṃsena gamanādinā

yathāyathā cotpapāta sudūraṃ śramitacchadaḥ //
tathātathā ca dadṛśe tejaḥstaṃbhaḥ samunnataḥ

atītya marutāṃ skaṃdhānsapta saṃprāptavismayaḥ //
bibhedāṃḍakaṭāhaṃ ca jvalaṃtaṃ tamudaikṣata

kathaṃ vā'dṛṣṭamūlasya sthātavyaṃ purato hareḥ //
avimocayataḥ śaurerasamāsamaśīrṣatām

anirvyūḍhapratijñasya dīrghaiḥ kiṃ vā mamāsubhiḥ //
tadatraupayikaṃ kiṃ syātkāryaṃ kā mā gatirmama

atisaṃdhitsato viṣṇuṃ kassahāyo bhaviṣyati //
ārjavaṃ naiva nirjetuṃ prativādinamakṣamaḥ

chadmanā vā tiraskuryānmānā hi mahatāṃ dhanam //
iti saṃcitayatyeva viriṃcau vyākulātmani

ākāśe dadṛśe nātidūre kimapi nirmalam //
aiṃdavī kimiyaṃ rekhā tasyāḥ kathamihāgamaḥ

yadvā mṛṇālaṃ tatsiṃdhau viyatyasyāṃ kutastu saḥ //
iti tasminsasaṃdehe nedīyastaṃ tadāgatam

abodhi ketakībarhamiti rājīvajanmanā //
tatparyuṣitamapyudyatsaurabhaṃ vastuśaktitaḥ

hiraṇyagarbho vimalamagṛhṇātketakacchadam //
gṛhītamātraṃ tenaitatsacaitanyaṃ kilābravīt

// ketaka uvāca // //
bho gṛhṇāsi kimarthaṃ tvaṃ muṃca māṃ viśramodyatam //
varṣāṇāṃ śatasāhasramutpatyaivaṃ vihāyasā

// naṃdīśa uvāca // //
tathā samedhamānaṃ taṃ dṛṣṭvā śramamakhidyata //
aciṃtayatpadmasūtiratyaṃtaṃ vihatāśayaḥ

anirvyūḍhapratijñāvānnīcatāmapi saṃśritaḥ //
ākrāṃtarodovivaraḥ kva rāśistejasāmasau

ahametatparīkṣāyāṃ kva paricchinna pauruṣaḥ //
bhajyete iva me pakṣau dṛśā cāṃdhāyate iva //
pradhvaṃsaṃta ivāṃgāni patāmīvāhamapyadhaḥ

kiṃ vānyadbahunoktena saha niśvāsavāyubhiḥ //
mama prāṇāśca niyataṃ nirgacchaṃtīva sāṃpratam

ahaṃkāramadagraṃthirayaṃ truṭatu cittataḥ //
mukuṃdena saha spardhā sā ca śīghṃ praṇaśyatu

yadeṣa rodaḥkuharapariṇāhādhikodyamaḥ //
aunnatyamayate'dyāpi tejastaṃbho yathā purā

tadasya tejasāṃ rāśernāhaṃ nārāyaṇo'thavā //
kāraṇaṃ dūrataścānye maheṃdrapramukhāḥ surāḥ

ito notpatituṃ śaktirasti me tannivarttaye //
iti niścitya manasā vidhātā jātavismayaḥ

pratyabhāṣata taṃ kastvaṃ kuto vā prāptavāniti //
sa ca pratyabravīdenaṃ vedhasaṃ ketakacchadaḥ

ketakacchada evāsaṃ sacaitanyaḥ śivājñayā //
tejastaṃbhātmanaḥ śaṃbhorasya mūrdhni ciraṃ sthitaḥ

bhūloka icchayā vastuṃ tataḥ saṃprāptavānaham

itthaṃ śrutvā ketakībarhavācaṃ labdhvāśvāsaṃ taṃ kilāṃbhojabhūtiḥ //
brūhi tvaṃ me tatkiyatyaṃtare vā tejaḥstaṃbhasyāgramityāvabhāṣe

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ prathame māheśvarakhaṇḍe'ruṇācalamāhātmya uttarārdhe brahmaṇā liṃgoparibhāgaśodhanavarṇanaṃnāma dvādaśo'dhyāyaḥ