Skanda Purana · Chapter 1.14

//lomaśa uvāca//
tato yuddhamatīvāsīdasurairviṣṇunā saha//
tataḥ siṃhāḥ sapakṣāste daṃśitāḥ paramādbhutāḥ

asurairuhyamānāste rahutmaṃtaṃ vyadārayan//
siṃhāste dāritāstena khaṃḍaśaśca vidāritāḥ

viṣṇunā ca tadā daityāścakreṇa śakalīkṛtāḥ//
hatāṃstānasurāndṛṣṭvā kālanemiḥ pratāpavān

triśūlenāhanadviṣṇuṃ roṣaparyākulekṣaṇaḥ//
tamāyāṃtaṃ ca jagṛhe mukuṃdo'nāthasaṃśrayaḥ

kareṇa vāmena jaghāna līlayā taṃ kālanemiṃ hyasuraṃ mahābalam//
tenaiva śūlena samāhato'sau mūrcchānvito'sau sahasā papāta

patitaḥ punarutthāya śanairunmīlya locane//
purataḥ sthitamālokya viṣṇuṃ sarvaguhāśayam

labdhasaṃjño'bravīdvākyaṃ kālanemirmahābalaḥ//
tava yuddhaṃ na dāsyāmi nāsti loke spṛhā mama

ye ye'surā hatā yuddhe akṣayaṃ lokamāpnuyuḥ//
brahmaṇo vacanātsadya iṃdreṇa saha saṃgatāḥ

bhuṃjato vividhānbhogāndevavadvicaraṃti te//
iṃdreṇa sahitāḥ sarve saṃsāre ca pataṃtyatha

tasmādyuddhena maraṇaṃ na kāṃkṣe kṣaṇabhaṃguram//
anyajanmani me vīra vairabhāvānna saṃśayaḥ//
dātumarhasi me nātha kaivalyaṃ kevalaṃ param

tatheti daityapravaro nipātitaḥ pareṇa puṃsā paramārthadena//
dattvā'bhayaṃ devatānāṃ tadānīṃ tathā sudhāṃ devatābhyaḥ pradattvā

kālanemirhato daityo devā jātā hyakaṭakāḥ//
śalyarūpo mahānsadyo viṣṇunā prabhaviṣṇunā

tirodhānaṃ gataḥ sadyo bhagavānkamalekṣaṇaḥ//
iṃdro'pi kadanaṃ kṛtvā daityānāṃ paramādbhutam

patitānāṃ klībarūpāṇāṃ bhagnānāṃ bhītacetasām//
muktakacchaśikhānāṃ ca cakre sa kadanakriyām

arthaśāstraparo bhūtvā maheṃdro durātikramaḥ//
daityānāṃ kālarūpo'sau śacīpatirudāradhīḥ

evaṃ nihanymānānāmasurāṇāṃ śacīpateḥ//
nivāraṇārthaṃ bhagavānāgato nāradastadā

// nārada uvāca//
yuddhahatāśca ye vīrā hyasurā raṇamaṇḍale//
teṣāmanu kathaṃ kartā bhītānāṃ ca vihiṃsanam

ye bhītāṃśca prapannāṃścaghātayaṃti madoddhatāḥ//
brahmaghnāste'pi vijñeyā mahāpātakasaṃyutāḥ

tasmāttvayā na karttavyaṃ manasāpi vihiṃsanam//
evamuktastadā śakro nāradena mahātmanā

surasenānvitaḥ sadya āgato hi triviṣṭapam//
tadā sarve suragaṇāḥ suhṛdbhyaśca parasparam//
babhūvurmuditāḥ sarve yakṣagaṃdharvakiṃnarāḥ

tadā iṃdro'marāvatyāṃ hasa śacyā'bhiṣecitaḥ

devarṣipramukhaiścaiva brahmarṣipramukhaistathā//
śakro'pi vijayaṃ prāptaḥ prasādācchaṃkarasya ca

tadā mahotsavo viprā devaloke mahānabhūt//
śaṃkhāśca paṭahāścaiva mṛdaṃgā murajā api//
tathānakāśca bheryaśca nedurduṃdubhayaḥ samam

gāyakāścaiva gaṃdharvāḥ kinnarāścāpsapogaṇāḥ//
nanṛturjagustuṣṭuvuśca siddhacāraṇaguhyakāḥ

evaṃ vijayamāpannaḥ śakro devesvarastadā//
devairhatāstadā daityāḥ patitāste mahītale

gatāsavo mahātmāno balipramukhato hyamī//
tapastaptuṃ purā vipro bhārgavo mānasottaram

gataḥ śiṣyaiḥ parivṛtastasmādyuddhaṃ na veda tat//
avaśeṣāśca ye daityāste gatā bhārgavaṃ prati

kathitaṃ vai mahaddhṛttamasurāṇāṃ kṣayāvaham//
niśamya manyumāviṣṭo hyāgato bhṛgunaṃdanaḥ

śiṣyaiḥ parivṛto bhūtvā mṛtāṃstānasurānapi//
vidyayā mṛtajīvinyā patitānsamajīvayat

nidrāpāyagatā yadvadutthitāste tadā'surāḥ//
utthitaḥ sa baliḥ prāha bhārgavaṃ hyamitadyutim

jīvitena kimadyaiva mama nāsti prayojanam//
pātitastridaśeṃdreṇa yathā kāpuruṣastathā

balinoktaṃ vacaḥ śrutvā śukro vacanamabravīt//
manasvino hi ye śūrāḥ pataṃti samare budhā

ye śastreṇa hatāḥ sadyo mriyamāṇā vrajaṃti vai//
triviṣṭapaṃ na saṃdeha iti vedānuśāsanam

evamāśvāsayāmāsa balinaṃ bhṛgunaṃdanaḥ//
tapastatāpa vividhaṃ daityānāṃ siddhidāyakam

tathā daitya gatāḥ sarve bhṛguṇā ca pracoditāḥ//
pātālamavasansarve balimukhyāḥ sukhena vai

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ prathame māheśvarakhaṇḍe devāsurasaṃgrāme bhārgaveṇa mṛtadaityasaṃjīvanavarṇanaṃnāma caturdaśo'dhyāyaḥ