Shiva Purana · Chapter 5.33

sūta uvāca //
eṣa manvantare tāta sargassvārociṣe smṛtaḥ //
vaivasvate tu mahati vāruṇe vitate kratau

juhvānasya brahmaṇo vai prajāsarga ihocyate //
pūrvaṃ yānatha brahmarṣīnutpannānsapta mānasān

putrānvai kalpayāmāsa svayameva pitāmahaḥ //
teṣāṃ virodho devānāṃ dānavānāṃ mahānṛṣe

diti vinaṣṭaputrā tu kaśyapaṃ samupasthitā //
sa kaśyapaḥ prasannātmā samgayagārādhitastayā

vareṇacchaṃdayāmāsa sā ca vavre varaṃ tadā//
putramindravadhārthāya samarthamamitaujasam

sa tasyai ca varaṃ prādātprārthitaṃ sumahātapāḥ //
brahmacaryyādiniyamaṃ prāha caiva śataṃ samāḥ

dhārayāmāsa garbhaṃ tu śucissā varavarṇinī //
brahmacaryyādiniyamaṃ ditirdadhre tathaiva vai

tatastvādhāya so'dityāṃ garbhaṃ taṃ śaṃsitavrataḥ //
jagāma kaśyapastaptuṃ tapassaṃhṛṣṭamānasaḥ

tasyāścaivāṃtaraṃ prepsusso'bhavatpākaśāsanaḥ //
ūnavarṣe śate cāsyā dadarśāntarameva saḥ

akṛtvā pādayoḥ śaucaṃ ditirarvākśirāstadā //
nidrāmāhārayāmāsa bhāvino'rthasya gauravāt

etasminnantare śakrastasyāḥ kukṣiṃ praviśya saḥ /
vajrapāṇistu taṃ garbhaṃ saptadhā hi nyakṛntata

sa pāṭyamāno garbho'tha vajreṇa praruroda ha //
rudantaṃ saptadhaikaikaṃ mārodīriti tānpunaḥ //
cakarta vajrapāṇistānneva mamrustathāpi te

te tamūcuḥ pātyamānāssarve prāṃjalayo mune //
no jighāṃsasi kiṃ śakra bhrātaro marutastava

iṃdreṇa svīkṛtāste hi bhrātṛtve sarva eva ca /// /
tatyajurddaityabhāvaṃ te viprarṣe śaṃkarecchayā

maruto nāma te devā babhūvustu mahābalāḥ//
khagā ekonapaṃcāśatsahāyā vajrapāṇinaḥ

/ /
teṣāmeva pravṛddhānāṃ hariḥ prādātprajāpatiḥ //
kramaśastāni rājyāni pṛthupūrvaṃ śṛṇuṣva tat

ariṣṭapuruṣo vīraḥ kṛṣṇo jiṣṇuḥ prajāpatiḥ //
parjanyastu dhanādhyakṣastasya sarvamidaṃ jagat

bhūtasargamimaṃ samyagavocaṃ te mahāmune //
vibhāgaṃ śṛṇu rājyānāṃ kramaśastaṃ bruve'dhunā

abhiṣicyādhirājye tu pṛthuṃ vainyaṃ pitāmahaḥ //
tataḥ krameṇa rājyāni vyādeṣṭumupacakrame

dvijānāṃ vīrudhāṃ caiva nakṣatragrahayostathā //
yajñānāṃ tapasāṃ caiva somaṃ rājye'bhyaṣecayat

apāṃ tu varuṇaṃ rājye rājñāṃ vaiśravaṇaṃ prabhum//
ādityānāṃ tathā viṣṇuṃ vasūnāmatha pāvakam

prajāpatīnāṃ dakṣaṃ tu marutāmatha vāsavam //
daityānāṃ dānavānāṃ ca prahlādamamitaujasam

vaivasvataṃ pitṝṇāṃ ca yamaṃ rājye'bhyaṣecayat //
mātṝṇāṃ ca vratānāṃ ca mantrāṇāṃ ca tathā gavām

yakṣāṇāṃ rākṣasānāṃ ca pārthivānāṃ tathaiva ca //
sarvabhūtapiśācānāṃ giriśaṃ śūlapāṇinam

śailānāṃ himavantaṃ ca nadīnāmatha sāgaram //
mṛgāṇāmatha śārdūlaṃ govṛṣaṃ tu gavāmapi

vanaspatīnāṃ vṛkṣāṇāṃ vaṭaṃ rājye'bhyaṣecayat //
iti dattaṃ prajeśena rājyaṃ sarvatra vai kramāt

/
pūrvasyāṃ diśi putraṃ tu vairājasya prajāpateḥ //
sthāpayāmāsa sarvātmā rājye viśvapatirvibhuḥ

tathaiva muniśārdūla kardamasya prajāpateḥ //
dakṣiṇasyāṃ tathā putraṃ sudhanvānamacīklṛpat

paścimāyāṃ diśi tathā rajasaḥ putramacyutam//
ketumantaṃ mahātmānaṃ rājānaṃ vyādiśatprabhuḥ

tathā hiraṇyaromāṇaṃ parjanyasya prajāpateḥ //
udīcyāṃ diśi rājānaṃ durdharṣaṃ so'bhyaṣecayat

tasya vistāramākhyātaṃ pṛthorvenyasya śaunaka//
mahardhye tadadhiṣṭhānaṃ purāṇe parikīrtitam

iti śrīśivamahāpurāṇe pañcamyāmumāsaṃhitāyāṃ sargavarṇanaṃ nāma trayastriṃśattamodhyāyaḥ