Shiva Purana · Chapter 2.5.7

sanatkumāra uvāca //
etacchutvā tu sarveṣāṃ devādīnāṃ vaco haraḥ //
aṃgīcakāra suprītyā śaraṇyo bhaktavatsalaḥ

etasminnaṃtare devī putrābhyāṃ saṃyutā śivā//
ājagāma mune tatra yatra devānvito haraḥ

athāgatāṃ śivāṃ dṛṣṭvā sarve viṣṇvādayo drutam//
praṇemuratinamrāste vismitā gatasaṃbhramāḥ

procurjayeti sadvākyaṃ mune sarve sulakṣaṇam //
tūṣṇīmāsannajānaṃtastadāgamanakāraṇam

atha sarvaiḥ stutā devairdevyadbhutakutūhalā //
uvāca svāminaṃ prītyā nānālīlāviśāradam

devyuvāca //
krīḍamānaṃ vibho paśya ṣaṇmukhaṃ ravisaṃnibham //
putraṃ putravatāṃ śreṣṭha bhūṣitaṃ bhūṣaṇairvaraiḥ

ityevaṃ lokamātrā ca vāgbhissaṃbodhitaśśivaḥ //
na yayau tṛptimīśānaḥ piban skaṃdānanāmṛtam

na sasmārāgatāndaityānnijatejonipīḍitān //
skaṃdamāliṃgya cāghrāya mugodāti maheśvaraḥ

jagadambātha tatraiva saṃmaṃtrya prabhuṇā ca sā //
sthitvā kiñcitsamuttasthau nānālīlāviśāradā

tatassanaṃdī saha ṣaṇmukhena tayā ca sārddhaṃ girirājaputryā //
viveśa śambhurbhavanaṃ sulīlaḥ suraissamastairabhivaṃdyamānaḥ

dvārasya pārśvataḥ tasthurdevadevasya dhīmataḥ //
te'tha devā mahāvyagrā vimanaskā mune'khilaḥ

kiṃ kartavyaṃ kva gaṃtavyaṃ kaḥ syādasmatsukhapradaḥ //
kiṃ tu kiṃtviti saṃjātaṃ hā hatāḥ smeti vādinam

anyonyaṃ prekṣya śakrādyā babhūvuścātivihvalāḥ //
procurvikalavākyaṃ te dhikkurvanto nijaṃ vidhim

pāpā vayamihetyanye hyabhāgyāśceti cāpare //
te bhāgyavaṃto daityendrā iti cānye'bruvan surāḥ

tasminnevāṃtare teṣāṃ śrutvā śabdānanekaśaḥ //
kuṃbhodaro mahātejā daṃḍenātāḍayatsurān

dudruvuste bhayāviṣṭā devā hāheti vādinaḥ //
apatanmunayaścānye vihvalatvaṃ babhūva ha

indrastu vikalotīva jānubhyāmavanīṃ gataḥ //
anye devarṣayotīva vikalāḥ patitā bhuvi

sarve militvā munayassurāśca samamākulāḥ //
saṃgatā vidhiharyostu samīpaṃ mitracetasoḥ

aho vidhibalaṃ caitanmunayaḥ kaśyapādayaḥ //
vadaṃti sma tadā sarve hari lokabhayāpadam

abhāgyānna samāptaṃ tu kāryamityapare dvijāḥ //
kasmādvighnamidaṃ jātamityanye hyati vismitāḥ

ityevaṃ vacanaṃ śrutvā kaśyapādyuditaṃ mune //
āśvāsayanmunīndevān harirvākyamupādade

viṣṇuruvāca //
he devā munayassarve madvacaḥ śṛṇutādarāt //
kimarthaṃ duḥkhamāpannā dukhaṃ tu tyajatākhilam

mahadārādhanaṃ devā na susādhyaṃ vicāryyatām //
mahadārādhane pūrvaṃ bhavedduḥkhamiti śrutam //
vijñāya dṛḍhatāṃ devāḥ prasanno bhavati dhruvam

śivassarvagaṇāyakṣassahasā parameśvaraḥ //
vicāryatāṃ hṛdā sarvaiḥ kathaṃ vaśyo bhavediti

praṇavaṃ pūrvamuccāryya namaḥ paścādudāharet //
śivāyeti tataḥ paścācchubhadvayamataḥ param

kurudvayaṃ tataḥ proktaṃ śivāya ca tataḥ punaḥ //
namaśca praṇavaścaiva maṃtramevaṃ sadā budhāḥ

avartadhvaṃ punaryūyaṃ yadi śaṃbhukṛte tadā //
koṭimekaṃ tathā japtvā śivaḥ kāryaṃ kariṣyati

ityukte ca tadā tena hariṇā prabhaviṣṇunā //
tathā devāḥ punaścakrurharasyārādhanaṃ mune

saṃjajāpa hariścāpi savidhiśśivamānasaḥ //
devānāṃ kāryasiddhyarthaṃ munīnāṃ ca viśeṣataḥ

muhuḥ śiveti bhāṣaṃto devā dhairyasamanvitāḥ //
koṭisaṃkhyaṃ tadā kṛtvā sthitāste munisattama

etasminnaṃtare sākṣācchivaḥ prādurabhūtsvayam //
yathoktena svarūpeṇa vacanaṃ cedamabravīt

śrīśiva uvāca //
he hare he vidhe devā munayaśca śubhavratāḥ //
prasanno'smi varaṃ brūta jayenānena cepsitam

// devā ūcuḥ //
yadi prasanno deveśa jagadīśvara śaṃkara //
surān vijñāya vikalān hanyaṃtāṃ tripurāṇi ca

rakṣāsmānparameśāna dīnabaṃdho kṛpākara //
tvayaiva rakṣitā devāssadāpadbhyo muhurmuhuḥ

// sanatkumāra uvāca //
ityuktaṃ vacanaṃ teṣāṃ śrutvā saharivedhasām //
vihasyāṃtastadā brahmanmaheśaḥ punarabravīt

// maheśa uvāca //
he hare he vidhe devā munayaścākhilā vacaḥ //
madīyaṃ śṛṇutādṛtya naṣṭaṃ matvā puratrayam

rathaṃ ca sārathiṃ divyaṃ kārmukaṃ śaramuttamam //
pūrvamaṃgīkṛtaṃ sarvamupapādayatāciram

he viṣṇo he vidhe tvaṃ hi trilokādhipatirdhruvam //
sarvasamrāṭprakāraṃ me kartumarhasi yatnataḥ

naṣṭaṃ puratrayaṃ matvā devasāhāyyamityuta //
kariṣyathaḥ prayatnenādhikṛtau sargapālane

ayaṃ maṃtro mahāpuṇyo matprītijanakaśśubhaḥ //
bhuktimuktipradassarvakāmadaśśaivakāvaha

dhanyo yaśasya āyuṣyaḥ svargakāmārthināṃ nṛṇām //
apavargo hyakāmānāṃ muktānāṃ bhuktimuktidaḥ

ya imaṃ kīrtayenmaṃtraṃ śucirbhūtvā sadā naraḥ //
śṛṇuyācchrāvayedvāpi sarvānkāmānavāpnuyāt

sanatkumāra uvāca //
iti śrutvā vacastasya śivasya paramātmanaḥ //
sarve devā mudaṃ prāpurharirbrahmādhikaṃ tathā

sarvadevamayaṃ divyaṃ rathaṃ paramaśobhanam//
racayāmāsa viśvārthe viśvakarmā tadājñayā

iti śrīśivamahāpurāṇe dvitīyāyāṃ rudrasaṃhitāyāṃ pañcame yuddhakhaṃḍe devastutivarṇanaṃ nāma saptamo'dhyāyaḥ