Shiva Purana · Chapter 2.2.20

nārada uvāca //
brahman vidhe mahābhāga śivabhaktavara prabho //
śrāvitaṃ caritaṃ śaṃbhoradbhutaṃ maṃgalāyanam

tataḥ kimabhavattāta kathyatāṃ śaśimaulinaḥ
satyāśca caritaṃ divyaṃ sarvāghaughavināśanam

// brahmovāca //
nivṛtte śaṃkare cāsmadvadhādbhaktānukaṃpini //
abhavannirbhayāssarve sukhinastu prasannakāḥ

nataskaṃdhāssāṃjalayaḥ praṇemurnikhilāśca te //
tuṣṭuvuśśaṃkaraṃ bhaktyā cakrurjayaravaṃ mudā

tasminneva kāle'haṃ prasanno nirbhayo mune //
astavaṃ śaṃkaraṃ bhaktyā vividhaiśca śubhastavaiḥ

tatastuṣṭamanāśśaṃbhurbahulīlākaraḥ prabhuḥ //
mune māṃ samuvācedaṃ sarveṣāṃ śṛṇvatāṃ tadā

// rudra uvāca //
brahman tāta prasannohaṃ nirbhayastvaṃ bhavādhunā //
svaśīrṣaṃ spṛśa hastena madājñāṃ kurvasaṃśayam

brahmovāca //
ityākarṇya vacaśśambhorbahulīlākṛtaḥ prabhoḥ //
spṛśan svaṃ kaṃ tathā bhūtvā prāṇamaṃ vṛṣabhadhvajam

yāvadevamahaṃ svaṃ kaṃ spṛśāmi nijapāṇinā //
tāvattatra sthitaṃ sadyastadrūpavṛṣavāhanam

tato lajjāparītāṃgassthitaścāhamadhomukhaḥ //
indrādyairamaraissarvaissudṛṣṭassarvatassthitaiḥ

athāhaṃ lajjayāviṣṭaḥ praṇipatya maheśvaram //
pravocaṃ saṃstutiṃ kṛtvā kṣamyatāṃ kṣamyatāmiti

asya pāpasya śudhyarthaṃ prāyaścittaṃ vada prabho//
nigrahaṃ ca tathānyāyaṃ yena pāpaṃ prayātu me

ityuktastu mayā śaṃbhuruvāca praṇataṃ hi tam //
suprasannataro bhūtvā sarveśo bhaktavatsalaḥ

śaṃbhuruvāca //
anenaiva svarūpeṇa madadhiṣṭhitakena hi //
tapaḥ kuru prasannātmā madārādhanatatparaḥ

khyātiṃ yāsyasi sarvatra nāmnā rudraśiraḥ kṣitau//
sādhakaḥ sarvakṛtyānāṃ tejobhājāṃ dvijanmanām

manuṣyāṇāmidaṃ kṛtyaṃ yasmādvīryyaṃ tvayā'dhunā //
tasmāttvaṃ mānuṣo bhūtvā vicariṣyasi bhūtale

yastvāṃ cānena rūpeṇa dṛṣṭvā kau vicariṣyati //
kimetadbrahmaṇo mūrdhni vadanniti purāntakaḥ

tataste ceṣṭitaṃ sarvaṃ kautukācchroṣyatīti yaḥ //
paradārakṛtāttyāgānmuktiṃ sadyassa yāsyati

yathā yathā janaścaitatkṛtyante kīrtayiṣyati //
tathā tathā viśuddhiste pāpasyāsya bhaviṣyati

etadeva hi te brahman prāyaścittaṃ mayeritam //
janahāsyakaraṃ loke tava garhākaraṃ param

etacca tava vīryyaṃ hi patitaṃ vedimadhyagam //
kāmārtasya mayā dṛṣṭaṃ naitaddhāryaṃ bhaviṣyati

caturbindumitaṃ retaḥ patitaṃ yatkṣitau tava //
tanmitāstoyadā vyomni bhaveyuḥ pralayaṃkarāḥ

etasminnaṃtare tatra devarṣīṇāṃ puro drutam //
tadretasassamabhavaṃstanmitāśca balāhakā

saṃvartakastathāvarttaḥ puṣkaro droṇa eva ca //
ete caturvidhāstāta mahāmeghā layaṃkarāḥ

garjaṃtaścātha mucaṃtastoyānīṣacchivecchayā //
phelurvyomni muniśreṣṭha toyadāste kadāravāḥ

taistu saṃchādite vyomni sugarjadbhiśca śaṃkaraḥ//
praśāndākṣāyaṇī devī bhṛśaṃ śāṃto'bhavaddrutam

atha cāhaṃ vītabhayaśśaṃkarasyā jñayā tadā //
śeṣaṃ vaivāhikaṃ karma samāptimanayaṃ mune

papāta puṣpavṛṣṭiśca śivāśivaśiraskayoḥ //
sarvatra ca muniśreṣṭha mudā devagaṇojjhitā

vādyamāneṣu vādyeṣu gāyamāneṣu teṣu ca //
paṭhatsu vipravaryeṣu vādān bhaktyānviteṣu ca

raṃbhādiṣu puraṃdhrīṣu nṛtyamānāsu sādaram //
mahotsavo mahānāsīddevapatnīṣu nārada

atha karmavitāneśaḥ prasannaḥ parameśvaraḥ //
prāha māṃ prāṃjaliṃ prītyā laukikīṃ gatimāśritaḥ

īśvara uvāca //
he brahman sukṛtaṃ karma sarvaṃ vaivāhikaṃ ca yat //
prasannosmi tvamācāryo dadyāṃ te dakṣiṇāṃ ca kām

yācasva tāṃ surajyeṣṭha yadyapi syātsudurlabhā //
brūhi śīghraṃ mahābhāga nādeyaṃ vidyate mama

// brahmovāca //
ityākarṇya vacassohaṃ śaṃkarasya kṛtāṃjaliḥ //
mune'vocaṃ vinītātmā praṇamyeśaṃ muhurmuhuḥ

// brahmovāca //
yadi prasanno deveśa varayogyosmyahaṃ yadi //
tatkuru tvaṃ maheśāna suprītyā yadvadāmyaham

anenaiva tu rūpeṇa vedyāmasyāṃ maheśvara //
tvayā stheyaṃ sadaivātra nṛṇāṃ pāpaviśuddhaye

yenāsya saṃnidhau kṛtvā svāśramaṃ śaśi śekhara //
tapaḥ kuryā vināśāya svapāpasyāsya śaṃkara

caitraśuklatrayodaśyāṃ nakṣatre bhagadaivate //
sūryavāre ca yo bhaktyā vīkṣeta bhuvi mānavaḥ

tadaiva tasya pāpāni prayāṃtu hara saṃkṣayam //
varddhate vipulaṃ puṇyaṃ rogā naśyaṃtu sarvaśaḥ

yā nārī durbhagā vaṃdhyā kāṇā rūpavivarjitā //
sāpi tvaddarśanādeva nirdoṣā saṃbhaveddhruvam

brahmovāca //
ityākarṇya vaco me hi svātmasarvasukhāvaham //
tathā'stviti śivaḥ prāha suprasannena cetasā

śiva uvāca //
hitāya sarvalokasya vedyāṃ tasyāṃ vyavasthitaḥ //
sthāsyāmi sahitaḥ patnyā satyā tvadvacanādvidhe

// brahmovāca //
ityuktvā bhagavāṃstatra sabhāryo vṛṣabhadhvajaḥ //
uvāca vedimadhyastho mūrtiṃ kṛtvāṃśarūpiṇīm

tato dakṣaṃ samāmaṃtrya śaṃkaraḥ parameśvaraḥ //
patnyā satyā gaṃtumanā abhūtsvajanavatsalaḥ

etasminnaṃtare dakṣo vinayāvanatassudhīḥ //
sāṃjalirnatakaḥ prītyā tuṣṭāva vṛṣabhadhvajam //

viṣṇvādayassurāssarve munayaśca gaṇāstadā //
natvā saṃstūya vividhaṃ cakrurjayaravaṃ mudā

āropya vṛṣabhe śaṃbhussatīṃ dakṣājñayā mudā //
jagāma himavatprasthaṃ vṛṣabhasthassvayaṃ prabhuḥ

atha sā śaṃkarābhyāse sudatī cāruhāsinī //
vireje vṛṣabhasthā vai candrāṃte kālikā yathā

viṣṇvādayassurāssarve marīcyādyāstatharṣayaḥ //
dakṣopi mohitaścāsīttathānye niścalā janāḥ

kecidvādyānvādayanto gāyaṃtassusvaraṃ pare //
śivaṃ śivayaśaśśuddhamanujagmuḥ śivaṃ mudā

madhyamārgādvisṛṣṭo hi dakṣaḥ prītyātha śambhunā //
vadhāma prāpa sagaṇaḥ śambhuḥ premasamākulaḥ

visṛṣṭā api viṣṇvādyāśśambhunā punareva te //
anujagmuśśivaṃ bhaktyā surāḥ paramayā mudā

taissarvaissagaṇaiśśaṃbhussatyaḥ ca svastriyā yutaḥ //
prāpa svaṃ dhāma saṃhṛṣṭo himavadgiri śobhitam

tatra gatvākhilāndevānmunīnapi parāṃstathā //
mudā visarjayāmāsa bahu sammānya sādaram

śaṃbhumābhāṣya te sarve viṣṇvādyā muditānanā //
svaṃsvaṃ dhāma yayurnatvā stutvā ca munayassurāḥ

śivopi muditotyarthaṃ svapatnyā dakṣakanyayā //
himavatprasthasaṃstho hi vijahāra bhavānugaḥ

tatassa śaṃkarassatyā sagaṇassūtikṛnmune //
prāpa svaṃ dhāma saṃhṛṣṭaḥ kailāśaṃ parvatottamam

etadvassarvamākhyātaṃ yathā tasya purā'bhavat //
vivāho vṛṣayānasya manusvāyaṃbhuvāntaka

vivāhasamaye yajñe prāraṃbhe vā śṛṇoti yaḥ //
etadākhyānamavyagrassaṃpūjya vṛṣabhadhvajam

tasyā'vighnaṃ bhavetsarvaṃ karma vaivāhikaṃ ca yat //
śubhākhyamaparaṃ karma nirvighnaṃ sarvadā bhavet

kanyā ca sukhasaubhaṇyaśīlācāraguṇānvitā//
sādhvī syātputriṇī prītyā śrutvākhyānamidaṃ śubham

iti śrīśivamahāpurāṇe dvitīyāyāṃ rudrasaṃhitāyāṃ dvitīye satīkhaṇḍe satī vivāhavarṇanaṃ nāma viṃśo'dhyāyaḥ