Shatapatha Brahmana · Chapter 12.5.2
१२.५.२.
atha ha smāha nāko maudgalyaḥ// mariṣyaṃtaṃ cedyajamānaṃ manyeta/ yatraivāsmā āśasanaṃ joṣitaṃ syāt/ tadaraṇyoragnī samārohya nirmathya juhvadvaset/ sa yadā'smāllokādyajamānaḥ preyāt
athainamantareṇāgnīṃścitiṃ citvā/ tamagnibhiḥ samupoṣediti/ tadu tathā na kuryāt atasthāno vā eṣa tasmai/ yadenaṃ śavadahyāyā iva juhuyuḥ/ yajñāya vā eṣaḥ/ āhutibhyastasthāna sa hainamamṛṣyamāṇastṛpraṃ sacate
itthameva kuryāt/ tisra eva sthālīreṣṭavai brūyāt/ tāsu gomayāni ca śuṃbalāni cāvadhāya/ nānā triṣvagniṣu pravṛṃjyāt/ te ye tataḥ santāpādagnayo jāyeran/ tairenaṃ daheyuḥ/ tatho ha taireva dagdho bhavati/ no pratyakṣamiva
tasmādapi etat ṛṣiṇā'bhyanūktam – yo agniragreradhyajāyata śokātpṛthivyā uta vā divaspari/ yena prajā viśvakarmā jajāna tamagne heḍaḥ pari te vṛṇaktu iti/ yathā ṛk tathā brāhmaṇam
athainaṃ vipurīṣaṃ kṛtvā/ asyāṃ purīṣaṃ pratiṣṭhāpayati/ purīṣaṃ vā iyam/ tatpurīṣa evaitatpurīṣaṃ dadhāti/ yā ha vā asyaiṣā vṛkalā sapurīṣā/ tasyai ha vidagdhāyai sṛgālaḥ saṃbhavati/ net sṛgālaḥ saṃbhavaditi/ tadu tathā na kuryāt/ kṣodhukā hāsya prajā bhavati/ tamaṃtarataḥ prakṣālya, ājyenānvanakti/ medhyamevainaṃ tatkaroti
athāsya saptasu prāṇāyataneṣu sapta hiraṇyaśakalān prāsyati/ jyotirvā amṛtaṃ hiraṇyam/ jyotirevāsmiṃstadamṛtaṃ dadhāti
athainamaṃtareṇāgnīn citiṃ citvā/ kṛṣṇājinamuttaraloma prācīnagrīvaṃ prastīrya/ tasminnenamuttānaṃ nipādya/ juhūṃ ghṛtena pūrṇāṃ dakṣiṇe pāṇāvādadhāti/ savya upabhṛtam/ urasi dhruvām/ mukhe'gnihotrahavaṇīm/ nāsikayoḥ sruvau/ karṇayoḥ prāśitraharaṇe/ śīrṣaṃścamasaṃ praṇītāpraṇayanam/ pārśvayoḥ śūrpe/ udare pātrīṃ samavattadhānīṃ pṛṣadājyavatīm/ śiśnasyāṃte śamyām/ āṃḍayoraṃte vṛṣāsvau/ anvagulūkhalaṃ ca musalaṃ ca/ aṃtareṇorū anyāni yajñapātrāṇi/ dakṣiṇe pāṇau sphyam
sa eṣa yajñāyudhī yajamānaḥ yathā bibhyadāmoṣamatīyāt/ evameva yo'sya svarge loko jito bhavati/ tamabhyatyeti/ tamete saṃtāpyā agnayo yathā putrāḥ pitaraṃ proṣuṣamāgataṃ śivamupaspṛśaṃti/ evaṃ śivaṃ haivainamupaspṛśaṃti/ pra haivainaṃ kalpayaṃti
taṃ yadi gārhapatyaḥ pūrvaḥ prāpnuyāt/ tadvidyāt/ pratiṣṭha enamagniḥ pūrvaḥ prāpat/ pratiṣṭhāsyati/ pratyeva te'smin loke sthāsyaṃti/ ye'smātpratyaṃca iti
atha yadyāhavanīyaḥ/ tadvidyāt/ mukhya enamagniḥ pūrvaḥ prāpat/ mukhato lokānajaiṣīt/ mukhameva te'smin loke bhaviṣyaṃti/ ye'smātpratyaṃca iti
atha yadyanvāhāryapacanaḥ/ tadvidyāt/ annāda enamagniḥ pūrvaḥ prāpat/ annamatsyati/ annameva te'smin loke'tsyanti/ ye'smātpratyaṃca iti
atha yadi sarve sakṛt/ tadvidyāt/ kalyāṇaṃ lokamajaiṣīditi/ etānyasmin vijñānāni
tāṃ vā etāṃ yajamānātmāhutimaṃtato juhoti/ sa yo'sya svarge loko jito bhavati/ tata āhutimayo'mṛtaḥ saṃbhavati
atha yānyaśmamayāni ca mṛnmayāni ca bhavanti/ tāni brāhmaṇāya dadyāt/ śavodvahamu ha taṃ manyante/ yastāni pratigṛhṇāti/ apa evainānyabhyavahareyuḥ/ āpo vā asya sarvasya pratiṣṭhā/ tadenamapsveva pratiṣṭhāpayati
athaitāmāhutiṃ juhoti/ putro vā bhrātā vā yo vā'nyo brāhmaṇaḥ syāt – asmāttvamadhi jāto'si tvadayaṃ jāyatāṃ punaḥ/ asau svargāya lokāya svāhā iti/ anapekṣametya apa upaspṛśaṃti
Original text: śatapathabrāhmaṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0