Saṃvitsiddhi · Verses 221-240

na hi jñānād ṛte 'jñānam anyatas te nivartate //

saṃvid eveti cet tasyā nanu bhāvād asambhavaḥ //

kiṃceyaṃ tadviruddhā vā na tasyāḥ kvāpi sambhavaḥ //

yato 'khilaṃ jagad vyāptaṃ vidyayaivādvitīyayā //

abhāvo 'nyo viruddho vā saṃvido 'pi yadīṣyate //

tadānīṃ saṃvidadvaita pratijñāṃ dūratas tyaja //

kiṃcāsau kasya jīvasya ko jīvo yasya seti cet //

nanv evam asamādhānam anyonyāśrayaṇaṃ bhavet //

narte jīvād avidyā syān na ca jīvas tayā vinā //

na bījāṅkuratulyatvaṃ jīvotpatter ayogataḥ //

brahmaṇaś cen na sarvajñaṃ kathaṃ tad bambhramīti te //

avidyākṛtadehātma pratyayādhīnatā na te //

brahmasarvajñabhāvasya tatsvābhāvikatāśruteḥ //

bhedāvabhāsagarbhatvād atha sarvajñatā mṛṣā //

tata evāmṛṣā kasmān na syāc chabdāntarādivat //

yathā śabdāntarābhyāsa saṅkhyādyāḥ śāstrabhedakāḥ //

bhedāvabhāsagarbhāś ca yathārthās tādṛśī na kim //

sarvajñe nityamukte 'pi yady ajñānasya sambhavaḥ //

tejasīva tamas tasmān na nivarteta kenacit //

sarvajñatvādivacana prāmāṇyaṃ vyāvahārikam //