Rig Veda · Chapter 7.003

agniṁ vo devam agnibhiḥ sajoṣā yajiṣṭhaṁ dūtam adhvare kṛṇudhvam |
yo martyeṣu nidhruvir ṛtāvā tapurmūrdhā ghṛtānnaḥ pāvakaḥ ||

prothad aśvo na yavase 'viṣyan yadā mahaḥ saṁvaraṇād vy asthāt |
ād asya vāto anu vāti śocir adha sma te vrajanaṁ kṛṣṇam asti ||

ud yasya te navajātasya vṛṣṇo 'gne caranty ajarā idhānāḥ |
acchā dyām aruṣo dhūma eti saṁ dūto agna īyase hi devān ||

vi yasya te pṛthivyām pājo aśret tṛṣu yad annā samavṛkta jambhaiḥ |
seneva sṛṣṭā prasitiṣ ṭa eti yavaṁ na dasma juhvā vivekṣi ||

tam id doṣā tam uṣasi yaviṣṭham agnim atyaṁ na marjayanta naraḥ |
niśiśānā atithim asya yonau dīdāya śocir āhutasya vṛṣṇaḥ ||

susaṁdṛk te svanīka pratīkaṁ vi yad rukmo na rocasa upāke |
divo na te tanyatur eti śuṣmaś citro na sūraḥ prati cakṣi bhānum ||

yathā vaḥ svāhāgnaye dāśema parīḻābhir ghṛtavadbhiś ca havyaiḥ |
tebhir no agne amitair mahobhiḥ śatam pūrbhir āyasībhir ni pāhi ||

yā vā te santi dāśuṣe adhṛṣṭā giro vā yābhir nṛvatīr uruṣyāḥ |
tābhir naḥ sūno sahaso ni pāhi smat sūrīñ jaritṝñ jātavedaḥ ||

nir yat pūteva svadhitiḥ śucir gāt svayā kṛpā tanvā3 rocamānaḥ |
ā yo mātror uśenyo janiṣṭa devayajyāya sukratuḥ pāvakaḥ ||

etā no agne saubhagā didīhy api kratuṁ sucetasaṁ vatema |
viśvā stotṛbhyo gṛṇate ca santu yūyam pāta svastibhiḥ sadā naḥ ||