Rig Veda · Chapter 10.061

idam itthā raudraṁ gūrtavacā brahma kratvā śacyām antar ājau |
krāṇā yad asya pitarā maṁhaneṣṭhāḥ parṣat pakthe ahann ā sapta hotṝn ||

sa id dānāya dabhyāya vanvañ cyavānaḥ sūdair amimīta vedim |
tūrvayāṇo gūrtavacastamaḥ kṣodo na reta itaūti siñcat ||

mano na yeṣu havaneṣu tigmaṁ vipaḥ śacyā vanutho dravantā |
ā yaḥ śaryābhis tuvinṛmṇo asyāśrīṇītādiśaṁ gabhastau ||

kṛṣṇā yad goṣv aruṇīṣu sīdad divo napātāśvinā huve vām |
vītam me yajñam ā gatam me annaṁ vavanvāṁsā neṣam asmṛtadhrū ||

prathiṣṭa yasya vīrakarmam iṣṇad anuṣṭhitaṁ nu naryo apauhat |
punas tad ā vṛhati yat kanāyā duhitur ā anubhṛtam anarvā ||

madhyā yat kartvam abhavad abhīke kāmaṁ kṛṇvāne pitari yuvatyām |
manānag reto jahatur viyantā sānau niṣiktaṁ sukṛtasya yonau ||

pitā yat svāṁ duhitaram adhiṣkan kṣmayā retaḥ saṁjagmāno ni ṣiñcat |
svādhyo 'janayan brahma devā vāstoṣ patiṁ vratapāṁ nir atakṣan ||

sa īṁ vṛṣā na phenam asyad ājau smad ā paraid apa dabhracetāḥ |
sarat padā na dakṣiṇā parāvṛṅ na tā nu me pṛśanyo jagṛbhre ||

makṣū na vahniḥ prajāyā upabdir agniṁ na nagna upa sīdad ūdhaḥ |
sanitedhmaṁ sanitota vājaṁ sa dhartā jajñe sahasā yavīyut ||

makṣū kanāyāḥ sakhyaṁ navagvā ṛtaṁ vadanta ṛtayuktim agman |
dvibarhaso ya upa gopam āgur adakṣiṇāso acyutā dudukṣan ||

makṣū kanāyāḥ sakhyaṁ navīyo rādho na reta ṛtam it turaṇyan |
śuci yat te rekṇa āyajanta sabardughāyāḥ paya usriyāyāḥ ||

paśvā yat paścā viyutā budhanteti bravīti vaktarī rarāṇaḥ |
vasor vasutvā kāravo 'nehā viśvaṁ viveṣṭi draviṇam upa kṣu ||

tad in nv asya pariṣadvāno agman purū sadanto nārṣadam bibhitsan |
vi śuṣṇasya saṁgrathitam anarvā vidat puruprajātasya guhā yat ||

bhargo ha nāmota yasya devāḥ sva1r ṇa ye triṣadhasthe niṣeduḥ |
agnir ha nāmota jātavedāḥ śrudhī no hotar ṛtasya hotādhruk ||

uta tyā me raudrāv arcimantā nāsatyāv indra gūrtaye yajadhyai |
manuṣvad vṛktabarhiṣe rarāṇā mandū hitaprayasā vikṣu yajyū ||

ayaṁ stuto rājā vandi vedhā apaś ca vipras tarati svasetuḥ |
sa kakṣīvantaṁ rejayat so agniṁ nemiṁ na cakram arvato raghudru ||

sa dvibandhur vaitaraṇo yaṣṭā sabardhuṁ dhenum asvaṁ duhadhyai |
saṁ yan mitrāvaruṇā vṛñja ukthair jyeṣṭhebhir aryamaṇaṁ varūthaiḥ ||

tadbandhuḥ sūrir divi te dhiyaṁdhā nābhānediṣṭho rapati pra venan |
sā no nābhiḥ paramāsya vā ghāhaṁ tat paścā katithaś cid āsa ||

iyam me nābhir iha me sadhastham ime me devā ayam asmi sarvaḥ |
dvijā aha prathamajā ṛtasyedaṁ dhenur aduhaj jāyamānā ||

adhāsu mandro aratir vibhāvāva syati dvivartanir vaneṣāṭ |
ūrdhvā yac chreṇir na śiśur dan makṣū sthiraṁ śevṛdhaṁ sūta mātā ||

adhā gāva upamātiṁ kanāyā anu śvāntasya kasya cit pareyuḥ |
śrudhi tvaṁ sudraviṇo nas tvaṁ yāḻ āśvaghnasya vāvṛdhe sūnṛtābhiḥ ||

adha tvam indra viddhy a1smān maho rāye nṛpate vajrabāhuḥ |
rakṣā ca no maghonaḥ pāhi sūrīn anehasas te harivo abhiṣṭau ||

adha yad rājānā gaviṣṭau sarat saraṇyuḥ kārave jaraṇyuḥ |
vipraḥ preṣṭhaḥ sa hy eṣām babhūva parā ca vakṣad uta parṣad enān ||

adhā nv asya jenyasya puṣṭau vṛthā rebhanta īmahe tad ū nu |
saraṇyur asya sūnur aśvo vipraś cāsi śravasaś ca sātau ||

yuvor yadi sakhyāyāsme śardhāya stomaṁ jujuṣe namasvān |
viśvatra yasminn ā giraḥ samīcīḥ pūrvīva gātur dāśat sūnṛtāyai ||

sa gṛṇāno adbhir devavān iti subandhur namasā sūktaiḥ |
vardhad ukthair vacobhir ā hi nūnaṁ vy adhvaiti payasa usriyāyāḥ ||

ta ū ṣu ṇo maho yajatrā bhūta devāsa ūtaye sajoṣāḥ |
ye vājām̐ anayatā viyanto ye sthā nicetāro amūrāḥ ||