Revākhāṇḍa (revised text) · Chapter 157

|| iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe śuklatīrthamahātmyavarṇanaṃ nāma ṣaṭpañcāśadadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ ||
RKV adhyāya 157
śrīmārkaṇḍeya uvāca:
tasyaivānantaraṃ rājañchuklatīrthasamīpataḥ /
vāsudevasya tīrthaṃ tu sarvalokeṣu pūjitam

taddhi puṇyaṃ suvikhyātaṃ narmadāyāṃ purātanam /
yatra huṅkāramātreṇa revā krośaṃ jagāma sā

yadā prabhṛti rājendra huṅkāreṇa gatā sarit /
tadāprabhṛti sa svāmī huṅkāraḥ śabdito budhaiḥ

huṅkāratīrthe yaḥ snātvā paśyatyavyayamacyutam /
sa mucyate naraḥ pāpaiḥ saptajanma kṛtairapi

saṃsārārṇavamagnānāṃ narāṇāṃ pāpakarmiṇām /
naivoddhartā jagannāthaṃ vinā nārāyaṇaṃ paraḥ

sā jihvā yā hariṃ stauti taccittaṃ yattadarpitam /
tāveva kevalau ślāghyau yau tatpūjākarau karau

sarvadā sarvakāryeṣu nāsti teṣāmamaṅgalam /
yeṣāṃ hṛdistho bhagavānmaṅgalāyatano hariḥ

yad anyad devatārcāyāḥ phalaṃ prāpnoti mānavaḥ /
sāṣṭāṅgapraṇipātena tatphalaṃ labhate hareḥ

reṇuguṇṭhitagātrasya yāvanto 'sya rajaḥkaṇāḥ /
tāvadvarṣasahasrāṇi viṣṇuloke mahīyate

sammārjanābhyukṣaṇalepanena tadālaye naśyati sarvapāpam /
nārī narāṇāṃ parayā tu bhaktyā dṛṣṭvā tu revāṃ narasattamasya

yenārcito bhagavānvāsudevo janmārjitaṃ naśyati tasya pāpam /
sa yāti lokaṃ garuḍadhvajasya vidhūtapāpaḥ surasaṅghapūjyatām

śāṭhyenāpi namaskāraṃ prayuñjaṃś cakrapāṇinaḥ /
saptajanmārjitaṃ pāpaṃ gacchatyāśu na saṃśayaḥ

pūjāyāṃ prīyate rudro japahomair divākaraḥ /
śaṅkhacakragadāpāṇiḥ praṇipātena tuṣyati

bhavajaladhigatānāṃ dvandvavātāhatānāṃ sutaduhitṛkalatratrāṇabhārārditānām /
viṣamaviṣayatoye majjatāmaplavānāṃ bhavati śaraṇameko viṣṇupoto narāṇām

huṅkāratīrthe rājendra śubhaṃ vā yadi vāśubham /
yatkṛtaṃ puruṣavyāghra tannaśyati na karhicit