Ramayana · Chapter 4.065

anekaśatasāhasrīṃ viṣaṇṇāṃ harivāhinīm
jāmbavān samudīkṣyaivaṃ hanumantam athābravīt

vīra vānaralokasya sarvaśāstravidāṃ vara
tūṣṇīm ekāntam āśritya hanuman kiṃ na jalpasi

hanuman harirājasya sugrīvasya samo hy asi
rāmalakṣmaṇayoś cāpi tejasā ca balena ca

ariṣṭaneminaḥ putrau vainateyo mahābalaḥ
garutmān iva vikhyāta uttamaḥ sarvapakṣiṇām

bahuśo hi mayā dṛṣṭaḥ sāgare sa mahābalaḥ
bhujagān uddharan pakṣī mahāvego mahāyaśāḥ

pakṣayor yad balaṃ tasya tāvad bhujabalaṃ tava
vikramaś cāpi vegaś ca na te tenāpahīyate

balaṃ buddhiś ca tejaś ca sattvaṃ ca harisattama
viśiṣṭaṃ sarvabhūteṣu kim ātmānaṃ na budhyase

apsarāpsarasāṃ śreṣṭhā vikhyātā puñjikasthalā
ajñaneti parikhyātā patnī kesariṇo hareḥ

abhiśāpād abhūt tāta vānarī kāmarūpiṇī
duhitā vānarendrasya kuñjarasya mahātmanaḥ

kapitve cārusarvāṅgī kadā cit kāmarūpiṇī
mānuṣaṃ vigrahaṃ kṛtvā yauvanottamaśālinī

acarat parvatasyāgre prāvṛḍambudasaṃnibhe
vicitramālyābharaṇā mahārhakṣaumavāsinī

tasyā vastraṃ viśālākṣyāḥ pītaṃ raktadaśaṃ śubham
sthitāyāḥ parvatasyāgre māruto 'paharac chanaiḥ

sa dadarśa tatas tasyā vṛttāv ūrū susaṃhatau
stanau ca pīnau sahitau sujātaṃ cāru cānanam

tāṃ viśālāyataśroṇīṃ tanumadhyāṃ yaśasvinīm
dṛṣṭvaiva śubhasarvāgnīṃ pavanaḥ kāmamohitaḥ

sa tāṃ bhujābhyāṃ pīnābhyāṃ paryaṣvajata mārutaḥ
manmathāviṣṭasarvāṅgo gatātmā tām aninditām

sā tu tatraiva saṃbhrāntā suvṛttā vākyam abravīt
ekapatnīvratam idaṃ ko nāśayitum icchati

añjanāyā vacaḥ śrutvā mārutaḥ pratyabhāṣata
na tvāṃ hiṃsāmi suśroṇi mā bhūt te subhage bhayam

manasāsmi gato yat tvāṃ pariṣvajya yaśasvini
vīryavān buddhisaṃpannaḥ putras tava bhaviṣyati

abhyutthitaṃ tataḥ sūryaṃ bālo dṛṣṭvā mahāvane
phalaṃ ceti jighṛkṣus tvam utplutyābhyapato divam

śatāni trīṇi gatvātha yojanānāṃ mahākape
tejasā tasya nirdhūto na viṣādaṃ tato gataḥ

tāvad āpatatas tūrṇam antarikṣaṃ mahākape
kṣiptam indreṇa te vajraṃ krodhāviṣṭena dhīmatā

tataḥ śailāgraśikhare vāmo hanur abhajyata
tato hi nāmadheyaṃ te hanumān iti kīrtyate

tatas tvāṃ nihataṃ dṛṣṭvā vāyur gandhavahaḥ svayam
trailokye bhṛśasaṃkruddho na vavau vai prabhañjanaḥ

saṃbhrāntāś ca surāḥ sarve trailokye kṣubhite sati
prasādayanti saṃkruddhaṃ mārutaṃ bhuvaneśvarāḥ

prasādite ca pavane brahmā tubhyaṃ varaṃ dadau
aśastravadhyatāṃ tāta samare satyavikrama

vajrasya ca nipātena virujaṃ tvāṃ samīkṣya ca
sahasranetraḥ prītātmā dadau te varam uttamam

svacchandataś ca maraṇaṃ te bhūyād iti vai prabho
sa tvaṃ kesariṇaḥ putraḥ kṣetrajo bhīmavikramaḥ

mārutasyaurasaḥ putras tejasā cāpi tatsamaḥ
tvaṃ hi vāyusuto vatsa plavane cāpi tatsamaḥ

vayam adya gataprāṇā bhavān asmāsu sāmpratam
dākṣyavikramasaṃpannaḥ pakṣirāja ivāparaḥ

trivikrame mayā tāta saśailavanakānanā
triḥ saptakṛtvaḥ pṛthivī parikrāntā pradakṣiṇam

tadā cauṣadhayo 'smābhiḥ saṃcitā devaśāsanāt
niṣpannam amṛtaṃ yābhis tadāsīn no mahad balam

sa idānīm ahaṃ vṛddhaḥ parihīnaparākramaḥ
sāmprataṃ kālam asmākaṃ bhavān sarvaguṇānvitaḥ

tad vijṛmbhasva vikrāntaḥ plavatām uttamo hy asi
tvadvīryaṃ draṣṭukāmeyaṃ sarvā vānaravāhinī

uttiṣṭha hariśārdūla laṅghayasva mahārṇavam
parā hi sarvabhūtānāṃ hanuman yā gatis tava

viṣāṇṇā harayaḥ sarve hanuman kim upekṣase
vikramasva mahāvego viṣṇus trīn vikramān iva

tatas tu vai jāmbavatābhicoditaḥ pratītavegaḥ pavanātmajaḥ kapiḥ
praharṣayaṃs tāṃ harivīra vāhinīṃ cakāra rūpaṃ mahad ātmanas tadā