Ramayana · Chapter 4.043

viśeṣeṇa tu sugrīvo hanumatyartham uktavān
sa hi tasmin hariśreṣṭhe niścitārtho 'rthasādhane

na bhūmau nāntarikṣe vā nāmbare nāmarālaye
nāpsu vā gatisaṃgaṃ te paśyāmi haripuṃgava

sāsurāḥ sahagandharvāḥ sanāganaradevatāḥ
viditāḥ sarvalokās te sasāgaradharādharāḥ

gatir vegaś ca tejaś ca lāghavaṃ ca mahākape
pitus te sadṛśaṃ vīra mārutasya mahaujasaḥ

tejasā vāpi te bhūtaṃ samaṃ bhuvi na vidyate
tad yathā labhyate sītā tattvam evopapādaya

tvayy eva hanumann asti balaṃ buddhiḥ parākramaḥ
deśakālānuvṛttaś ca nayaś ca nayapaṇḍita

tataḥ kāryasamāsaṃgam avagamya hanūmati
viditvā hanumantaṃ ca cintayām āsa rāghavaḥ

sarvathā niścitārtho 'yaṃ hanūmati harīśvaraḥ
niścitārthataraś cāpi hanūmān kāryasādhane

tad evaṃ prasthitasyāsya parijñātasya karmabhiḥ
bhartrā parigṛhītasya dhruvaḥ kāryaphalodayaḥ

taṃ samīkṣya mahātejā vyavasāyottaraṃ harim
kṛtārtha iva saṃvṛttaḥ prahṛṣṭendriyamānasaḥ

dadau tasya tataḥ prītaḥ svanāmāṅkopaśobhitam
aṅgulīyam abhijñānaṃ rājaputryāḥ paraṃtapaḥ

anena tvāṃ hariśreṣṭha cihnena janakātmajā
matsakāśād anuprāptam anudvignānupaśyati

vyavasāyaś ca te vīra sattvayuktaś ca vikramaḥ
sugrīvasya ca saṃdeśaḥ siddhiṃ kathayatīva me

sa tad gṛhya hariśreṣṭhaḥ sthāpya mūrdhni kṛtāñjaliḥ
vanditvā caraṇau caiva prasthitaḥ plavagottamaḥ

sa tat prakarṣan hariṇāṃ balaṃ mahad babhūva vīraḥ pavanātmajaḥ kapi
gatāmbude vyomni viśuddhamaṇḍalaḥ śaśīva nakṣatragaṇopaśobhitaḥ

atibalabalam āśritas tavāhaṃ harivaravikramavikramair analpaiḥ
pavanasuta yathābhigamyate sā janakasutā hanumaṃs tathā kuruṣva