रामायण · अध्याय 4.043

विशेषेण तु सुग्रीवो हनुमत्यर्थम् उक्तवान्
स हि तस्मिन् हरिश्रेष्ठे निश्चितार्थो ऽर्थसाधने

न भूमौ नान्तरिक्षे वा नाम्बरे नामरालये
नाप्सु वा गतिसंगं ते पश्यामि हरिपुंगव

सासुराः सहगन्धर्वाः सनागनरदेवताः
विदिताः सर्वलोकास् ते ससागरधराधराः

गतिर् वेगश् च तेजश् च लाघवं च महाकपे
पितुस् ते सदृशं वीर मारुतस्य महौजसः

तेजसा वापि ते भूतं समं भुवि न विद्यते
तद् यथा लभ्यते सीता तत्त्वम् एवोपपादय

त्वय्य् एव हनुमन्न् अस्ति बलं बुद्धिः पराक्रमः
देशकालानुवृत्तश् च नयश् च नयपण्डित

ततः कार्यसमासंगम् अवगम्य हनूमति
विदित्वा हनुमन्तं च चिन्तयाम् आस राघवः

सर्वथा निश्चितार्थो ऽयं हनूमति हरीश्वरः
निश्चितार्थतरश् चापि हनूमान् कार्यसाधने

तद् एवं प्रस्थितस्यास्य परिज्ञातस्य कर्मभिः
भर्त्रा परिगृहीतस्य ध्रुवः कार्यफलोदयः

तं समीक्ष्य महातेजा व्यवसायोत्तरं हरिम्
कृतार्थ इव संवृत्तः प्रहृष्टेन्द्रियमानसः

ददौ तस्य ततः प्रीतः स्वनामाङ्कोपशोभितम्
अङ्गुलीयम् अभिज्ञानं राजपुत्र्याः परंतपः

अनेन त्वां हरिश्रेष्ठ चिह्नेन जनकात्मजा
मत्सकाशाद् अनुप्राप्तम् अनुद्विग्नानुपश्यति

व्यवसायश् च ते वीर सत्त्वयुक्तश् च विक्रमः
सुग्रीवस्य च संदेशः सिद्धिं कथयतीव मे

स तद् गृह्य हरिश्रेष्ठः स्थाप्य मूर्ध्नि कृताञ्जलिः
वन्दित्वा चरणौ चैव प्रस्थितः प्लवगोत्तमः

स तत् प्रकर्षन् हरिणां बलं महद् बभूव वीरः पवनात्मजः कपि
गताम्बुदे व्योम्नि विशुद्धमण्डलः शशीव नक्षत्रगणोपशोभितः

अतिबलबलम् आश्रितस् तवाहं हरिवरविक्रमविक्रमैर् अनल्पैः
पवनसुत यथाभिगम्यते सा जनकसुता हनुमंस् तथा कुरुष्व