Ramayana · Chapter 4.041
tataḥ prasthāpya sugrīvas tān harīn dakṣiṇāṃ diśam
buddhivikramasaṃpannān vāyuvegasamāñjave
athāhūya mahātejāḥ suṣeṇaṃ nāma yūthapam
tārāyāḥ pitaraṃ rājā śvaśurabhīmavikramam
abravīt prāñjalir vākyam abhigamya praṇamya ca
sāhāyyaṃ kuru rāmasya kṛtye 'smin samupasthite
vṛtaḥ śatasahasreṇa vānarāṇāṃ tarasvinām
abhigaccha diśaṃ saumya paścimāṃ vāruṇīṃ prabho
surāṣṭrān saha bāhlīkāñ śūrābhīrāṃs tathaiva ca
sphītāñjanapadān ramyān vipulāni purāṇi ca
puṃnāgagahanaṃ kukṣiṃ bahuloddālakākulam
tathā ketakaṣaṇḍāṃś ca mārgadhvaṃ hariyūthapāḥ
pratyak srotogamāś caiva nadyaḥ śītajalāḥ śivāḥ
tāpasānām araṇyāni kāntārā girayaś ca ye
girijālāvṛtāṃ durgāṃ mārgitvā paścimāṃ diśam
tataḥ paścimam āsādya samudraṃ draṣṭum arhatha
timi nakrāyuta jalam akṣobhyam atha vānaraḥ
tataḥ ketakaṣaṇḍeṣu tamālagahaneṣu ca
kapayo vihariṣyanti nārikelavaneṣu ca
tatra sītāṃ ca mārgadhvaṃ nilayaṃ rāvaṇasya ca
marīcipattanaṃ caiva ramyaṃ caiva jaṭīpuram
avantīm aṅgalopāṃ ca tathā cālakṣitaṃ vanam
rāṣṭrāṇi ca viśālāni pattanāni tatas tataḥ
sindhusāgarayoś caiva saṃgame tatra parvataḥ
mahān hemagirir nāma śataśṛṅgo mahādrumaḥ
tasya prastheṣu ramyeṣu siṃhāḥ pakṣagamāḥ sthitāḥ
timimatsyagajāṃś caiva nīḍāny āropayanti te
tāni nīḍāni siṃhānāṃ giriśṛṅgagatāś ca ye
dṛptās tṛptāś ca mātaṅgās toyadasvananiḥsvanāḥ
vicaranti viśāle 'smiṃs toyapūrṇe samantataḥ
tasya śṛṅgaṃ divasparśaṃ kāñcanaṃ citrapādapam
sarvam āśu vicetavyaṃ kapibhiḥ kāmarūpibhiḥ
koṭiṃ tatra samudre tu kāñcanīṃ śatayojanam
durdarśāṃ pariyātrasya gatā drakṣyatha vānarāḥ
koṭyas tatra caturviṃśad gandharvāṇāṃ tarasvinām
vasanty agninikāśānāṃ ghorāṇāṃ kāmarūpiṇām
nātyāsādayitavyās te vānarair bhīmavikramaiḥ
nādeyaṃ ca phalaṃ tasmād deśāt kiṃ cit plavaṃgamaiḥ
durāsadā hi te vīrāḥ sattvavanto mahābalāḥ
phalamūlāni te tatra rakṣante bhīmavikramāḥ
tatra yatnaś ca kartavyo mārgitavyā ca jānakī
na hi tebhyo bhayaṃ kiṃ cit kapitvam anuvartatām
caturbhāge samudrasya cakravān nāma parvataḥ
tatra cakraṃ sahasrāraṃ nirmitaṃ viśvakarmaṇā
tatra pañcajanaṃ hatvā hayagrīvaṃ ca dānavam
ājahāra tataś cakraṃ śaṅkhaṃ ca puruṣottamaḥ
tasya sānuṣu citreṣu viśālāsu guhāsu ca
rāvaṇaḥ saha vaidehyā mārgitavyas tatas tataḥ
yojanāni catuḥṣaṣṭir varāho nāma parvataḥ
suvarṇaśṛṅgaḥ suśrīmān agādhe varuṇālaye
tatra prāgjyotiṣaṃ nāma jātarūpamayaṃ puram
yasmin vasti duṣṭātmā narako nāma guhāsu ca
tasya sānuṣu citreṣu viśālāsu guhāsu ca
rāvaṇaḥ saha vaidehyā mārgitavyas tatas tataḥ
tam atikramya śailendraṃ kāñcanāntaranirdaraḥ
parvataḥ sarvasauvarṇo dhārā prasravaṇāyutaḥ
taṃ gajāś ca varāhāś ca siṃhā vyāghrāś ca sarvataḥ
abhigarjanti satataṃ tena śabdena darpitāḥ
tasmin harihayaḥ śrīmān mahendraḥ pākaśāsanaḥ
abhiṣiktaḥ surai rājā meghavān nāma parvataḥ
tam atikramya śailendraṃ mahendraparipālitam
ṣaṣṭiṃ girisahasrāṇi kāñcanāni gamiṣyatha
taruṇādityavarṇāni bhrājamānāni sarvataḥ
jātarūpamayair vṛkṣaiḥ śobhitāni supuṣpitaiḥ
teṣāṃ madhye sthito rājā merur uttamaparvataḥ
ādityena prasannena śailo dattavaraḥ purā
tenaivam uktaḥ śailendraḥ sarva eva tvadāśrayāḥ
matprasādād bhaviṣyanti divārātrau ca kāñcanāḥ
tvayi ye cāpi vatsyanti devagandharvadānavāḥ
te bhaviṣyanti raktāś ca prabhayā kāñcanaprabhāḥ
ādityā vasavo rudrā marutaś ca divaukasaḥ
āgamya paścimāṃ saṃdhyāṃ merum uttamaparvatam
ādityam upatiṣṭhanti taiś ca sūryo 'bhipūjitaḥ
adṛśyaḥ sarvabhūtānām astaṃ gacchati parvatam
yojanānāṃ sahasrāṇi daśatāni divākaraḥ
muhūrtārdhena taṃ śīghram abhiyāti śiloccayam
śṛṅge tasya mahad divyaṃ bhavanaṃ sūryasaṃnibham
prāsādaguṇasaṃbādhaṃ vihitaṃ viśvakarmaṇā
śobhitaṃ tarubhiś citrair nānāpakṣisamākulaiḥ
niketaṃ pāśahastasya varuṇasya mahātmanaḥ
antarā merum astaṃ ca tālo daśaśirā mahān
jātarūpamayaḥ śrīmān bhrājate citravedikaḥ
teṣu sarveṣu durgeṣu saraḥsu ca saritsu ca
rāvaṇaḥ saha vaidehyā mārgitavyas tatas tataḥ
yatra tiṣṭhati dharmātmā tapasā svena bhāvitaḥ
merusāvarṇir ity eva khyāto vai brahmaṇā samaḥ
praṣṭavyo merusāvarṇir maharṣiḥ sūryasaṃnibhaḥ
praṇamya śirasā bhūmau pravṛttiṃ maithilīṃ prati
etāvaj jīvalokasya bhāskaro rajanīkṣaye
kṛtvā vitimiraṃ sarvam astaṃ gacchati parvatam
etāvad vānaraiḥ śakyaṃ gantuṃ vānarapuṃgavāḥ
abhāskaram amaryādaṃ na jānīmas tataḥ param
adhigamya tu vaidehīṃ nilayaṃ rāvaṇasya ca
astaṃ parvatam āsādya pūrṇe māse nivartata
ūrdhvaṃ māsān na vastavyaṃ vasan vadhyo bhaven mama
sahaiva śūro yuṣmābhiḥ śvaśuro me gamiṣyati
śrotavyaṃ sarvam etasya bhavadbhir diṣṭa kāribhiḥ
gurur eṣa mahābāhuḥ śvaśuro me mahābalaḥ
bhavantaś cāpi vikrāntāḥ pramāṇaṃ sarvakarmasu
pramāṇam enaṃ saṃsthāpya paśyadhvaṃ paścimāṃ diśam
dṛṣṭāyāṃ tu narendrasyā patnyām amitatejasaḥ
kṛtakṛtyā bhaviṣyāmaḥ kṛtasya pratikarmaṇā
ato 'nyad api yat kiṃ cit kāryasyāsya hitaṃ bhavet
saṃpradhārya bhavadbhiś ca deśakālārthasaṃhitam
tataḥ suṣeṇa pramukhāḥ plavaṃgamāḥ sugrīvavākyaṃ nipuṇaṃ niśamya
āmantrya sarve plavagādhipaṃ te jagmur diśaṃ tāṃ varuṇābhiguptām
Original text: Rāmāyaṇa · Edition: John Smith's Rāmāyaṇa-Page (last comparison: 2020-04-16) · Data entry Muneo Tokunaga · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0